วาตมิคคชาดก : หน้า 29/124

ผลไม้ที่หล่นทิ้งไว้ไม่ไกลจากกอไผ่นัก ถ้าพูดถึงระยะ ระหว่างกวางกับน้าอึด ก็เรียกว่าถ้านั่งคุยกันก็ไม่ต้อง ตะโกน ได้ยินสบายๆ หลาน ๆ ว่าใกล้หรือไกลล่ะคะ เมื่อเห็นนางกวางคู่นี้เข้ามาถึงชายคาบ้าน น้าอึด ก็นึกถึงนิทานชาดกเรื่อง วาตมิคคชาดก ขึ้นมาทันที จึงรีบเขียนมาถึงหลาน ๆ นี่ไงคะ หลาน ๆ ลองอ่านดู นะคะ จะได้รู้ว่าชาดกเรื่องนั้น มาเกี่ยวข้องกับนาง กวางคู่นี้ได้อย่างไร ในสมัยอดีตกา ในสมัยอดีตกาล ครั้งพระโพธิสัตว์ถือกำเนิด เป็นพระเจ้าพรหมทัตครองกรุงพาราณสี พระองค์ทรง เอาพระทัยใส่ในพระราชกิจต่าง ๆ เป็นอย่างดี แม้แต่ ๆ ในเรื่องพระราชอุทยาน ก็ทรงให้ความสนพระทัย อยู่เสมอ วันหนึ่ง นายสัญชัย คนเฝ้าพระราชอุทยาน นำดอกไม้และผลไม้เข้าไปถวาย พระเจ้าพรหมทัต มีรับสั่งถามถึงความเป็นไปต่าง ๆ ในพระราชอุทยาน นายสัญชัยจึงกราบทูลว่า “ขอเดชะ ด้วยพระบารมีของพระองค์ พืชพรรณ ทั้งหลายในพระราชอุทยานเจริญงอกงาม ผลิดอกออก ผลสวยงามเป็นที่เจริญตาเจริญใจ นอกจากนั้นใน ระยะ ๒-๓ วันมานี้ ได้มีเนื้อสมันตัวหนึ่งชอบมาเดิน เที่ยวเล่นถึงในเขตพระราชอุทยานชั้นใน พระพุทธ เจ้าข้า” พระเจ้าพรหมทัตได้ฟังก็ทรงรู้สึกแปลกพระ ทัย จึงมีรับสั่งขึ้นว่า “แปลกจริง ๆ ธรรมดาเนื้อสมันเป็นสัตว์ขี้ตื่น ไม่กล้าเข้าใกล้คน แต่สมันตัวนี้ใจกล้านัก สัญชัย....เธอ กรกฎาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org ๒๗