การมองเห็นคุณค่าของตนเอง : หน้า 103/124

ความอ่อนต่อโลก ประการที่สองเมื่อเธอได้รับความเจ็บ ช้ำน้ำใจ เพราะนายประเสริฐ เธออาจจะฆ่านายประเสริฐ เสียก็ได้ แต่เธอก็ไม่ฆ่าเขา มีคนเป็นอันมากที่ได้รับความ เจ็บแค้นแล้วก็ฆ่าคนที่ทำให้ตนเจ็บแค้นนั้นเสีย ดังเป็น ข่าวปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์แทบทุกวัน แต่เธอก็ไม่ทำ นับว่าเธอเป็นคนดีทีเดียว ประการที่สามคนส่วนมาก เมื่อประสบทุกข์แล้วถ้าไม่ฆ่าคนอื่นก็ฆ่าตัวเอง บางคนก็ ฆ่าทั้งผู้อื่นทั้งตนเองแต่เธอได้รับทุกข์แสนสาหัสแล้ว เธอ ไม่ฆ่าผู้อื่นไม่ฆ่าตนเอง ยังอยู่ได้มาจนบัดนี้ นับว่าเธอเป็น คนดีมากทีเดียว ประการที่สี่คนส่วนมากเมื่อลงได้ชั่ว แล้วก็ชั่วตลอดไปยากที่จะกลับตัวได้ มีหญิงสาวจากเมือง เหนือเป็นอันมากถูกหลอกลวงไปเสียคนที่กรุงเทพฯ และ ต่างจังหวัดส่วนมากก็ยอมเสียตัวไปจนตลอดชีวิต มีน้อย คนที่กลับบ้านตั้งตนเป็นคนดี แต่เธออุตส่าห์กลับตัวคือมา หาพ่อแม่ นับว่าหาได้ยาก ประการที่ห้าคนส่วนมากมัก จะเห็นแก่ตัว ส่วนเธอแม้ตัวเองตกอยู่ในทุกข์หนัก ก็ยัง เห็นแก่คนอื่นเห็นแก่พ่อแม่ เห็นแก่ชาวบ้าน เห็นอย่างไร? เพราะเธอบอกว่าเป็นตัวนำความอัปยศอดสูมาสู่พ่อแม่ และหมู่บ้านจึงอยากจะตายไปเสีย นี่แสดงว่าเธอเห็นแก่ ส่วนรวมมากกว่าส่วนตัว ซึ่งหายากมากในสมัยนี้ เพราะ เหตุนี้อาตมาจึงเห็นว่า เธอเป็นคนดีแท้ที่ได้รับการพิสูจน์ แล้วจากเหตุการณ์จริงในชีวิตจริง คนส่วนมากอาจจะ คุยได้ว่าตนเป็นคนดี ในเมื่อเหตุการณ์จริงยังไม่เกิดขึ้น เมื่อเหตุการณ์จริง ๆ เกิดขึ้นก็เอาตัวไม่รอด นี่เธอ สามารถเอาตัวรอดมาได้ทุกระยะ จึงจัดได้ว่า เป็นยอดคน ๆ หนึ่ง เธอควรจะภาคภูมิใจ พ่อแม่ของ เธอก็น่าจะภูมิใจ เวลานี้ เธอเอาชนะเหตุการณ์ได้ แล้ว ถ้าเธอยังคิดจะฆ่าตัวตาย ก็หมายความว่า เธอยอมแพ้เหตุการณ์ เธอจะกลายเป็นคนชั่วที่ไม่มี ใครเห็นอกเห็นใจ ศัตรูของเธอจะดีใจ มิตรของเธอ จะเสียใจ แต่ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่ ศัตรูของเธอจะ เสียใจ เพราะพ่ายแพ้ต่อเธอ มิตรของเธอจะดีใจ พ่อแม่ของเธอจะโล่งใจ เธอจะเห็นแก่พ่อแม่และ มิตรหรือจะเห็นแก่ศัตรู?” ดวงตายังคงก้มหน้านิ่ง สะอื้นเบา ๆ ในจังหวะ ห่าง ๆ อาตมาทราบดีว่าเธอกำลังได้สติสัมปชัญญะ กลับคืนมา (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org ๑๐๑