ข้อความต้นฉบับในหน้า
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
เนื่องจากพระเดินกรำแดดมาแล้วถึง
๓ วัน โดยเฉพาะในวันนี้แสงแดดยิ่งแผดกล้า
มาก ผิวกายของพระจึงคล้ำเกรียมเป็นสีน้ำตาล
แก่ ๆ คล้ายผิวของชมพู่ม่าเหมี่ยว บางรูป
แต่เดิมผิวท่านขาว ถึงตอนนี้ก็กลายเป็นสี
ชมพูจัด น่าแปลกมากที่พระซึ่งเดินด้วยเท้า
เปล่านั้น กลับไม่มีอาการยางแตกมาก ส่วน
อาการเพลียเหนื่อย ที่เห็น ๆ นั้น รวมทั้งอาการ
ท้องผูกต้องถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา เพราะ
ร่างกายต้องปรับระบบอยู่ตลอดเวลา
วันนี้มีพระมาให้ธรรมะกับกลุ่มพยาบาล
เป็นพิเศษ คงเห็นว่าพวกเราไม่ค่อยไปฟังเทศน์
เวลาจะนั่งสมาธิก็ไม่มี การพักผ่อนก็น้อย
อายุก็มากแล้ว หากประคองใจไม่ดีก็อาจจะ
หงุดหงิดกระทบกระทั่งกัน เนื่องจากการทำงาน
เป็นทีมก็อาจจะกระทบกระเทือนทำให้หมู่คณะ
รวนได้ บุญที่ได้รับพลอยตก ๆ หล่น ๆ ไปด้วย
ด้วยเมตตาธรรมของท่าน พวกเราจึงพยุงกาย
พยุงใจ ทำหน้าที่ต่อไปได้ตลอดรอดฝั่ง
เมื่อพระทั้ง ๔๐๐ รูปนั่งปฏิบัติธรรม
ในสนามหญ้าหน้าเสาธงในเวลาเย็นนั้น มี
นักเรียนและคณะครูของโรงเรียนมาร่วมด้วย
ร้อยคนเศษ จากอาคารเรียนมองมาเห็นแนว
สีเหลืองของจีวรเป็นแถว ๆ ตัดกับสีเขียวของ
หญ้า และชุดสีขาวของอุบาสก อุบาสิกา ต่อ
ด้วยแนวกลดสีน้ำตาลที่อยู่เบื้องหลัง ช่างเป็น
ภาพชีวิตที่งดงามล้ำค่าจนไม่รู้ว่าจะพรรณนา
อย่างไร จึงจะเหมือนภาพจริงที่เห็นด้วยตา
ในขณะนี้
ตกเวลากลางคืน แสงจันทร์ในคืนข้างขึ้น
สาดส่องลงกลดพระ ขณะที่กระแสลมอ่อน ๆ
ในเดือนพฤษภาคม พัดผ่านหมู่กลดพระพลิ้ว
ไปตามกระแสลม ข้าพเจ้านั่งดูไปภาวนาไป
ยามนี้เป็นเวลาดึกแล้ว พระหลาย ๆ รูปคงจะ
หลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและเมื่อยล้า
แต่บางรูปอาจจะกำลังนั่งแผ่เมตตาให้สรรพ
สัตว์ทั้งหลายอยู่ก็เป็นได้
๑๐๒
ธุดงค์
ป้าเตือน
ตามเก็บบุญ
พระธรรมทายาท
เดินธุดงค
กรกฎาคม ๒๕๖๑
Kalyanamitra.org