การพิจารณาความตาย : หน้า 79/124

หลวงพ่อบวช คุณยายอาจารย์อนุญาตให้ ยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้า แม้ไม่มีผู้ใดสอน หลวงพ่อไปงานได้ ๒ งานคือ ๑. งานศพ ๒. งานบวช เพราะอะไร เพราะการพิจารณาถึงศพ ก็ดี พิจารณาความตายก็ดี ถ้าพิจารณาเป็น แล้ว จะเกิดประโยชน์ได้ข้อคิดมากคือ ไม่ได้ ได้คิดว่าไม่ช้าเราก็ตาย ที่โกรธกันไว้ ไม่รู้จะโกรธไปทำไม ที่โลภโกยเอาไว้มาก ๆ ตายแล้วก็เอาไป จะอิจฉาตาร้อน จะเลื่อยขาเก้าอี้ จะ แทงกันลับหลังทำไมให้เหนื่อยเปล่า ร้อนใจ เปล่า สำหรับพระภิกษุ มีวิธีปฏิบัติอยู่หมวด หนึ่ง เรียกว่า กัมมัฏฐาน คือ การนึกถึงศพ ๑๐ ประการ ได้แก่ - ซากศพที่ขึ้นอืด - ซากศพที่หนอนขึ้นแล้ว - ซากศพที่ขาดเรี่ยราด ฯลฯ ให้พิจารณาเรื่อยไปจนเกิดมรณานุสติ คือ มีสติคิดถึงความตายบ่อย ๆ และคิดใน แง่มุมที่ถูกต้อง จะทำให้เกิดความพากเพียร ไม่ท้อแท้ เจ้าชายสิทธัตถะราชกุมารทรงได้รับ ความสะดวกสบาย ได้รับการบำรุงบำเรอ ทุกรูปแบบอย่างครบครันเท่าที่มนุษย์ทั้งหลาย จะพึงมีพึงได้ เรียกกันว่า สุขตั้งแต่ทรงพระเยาว์ จนเจริญพระชนม์ขึ้น แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถ จะมัดพระทัย ไม่สามารถจะมอมเมาพระองค์ ได้เลย พระทัยของพระองค์ดิ้นรนแสวงหา อิสรภาพอยู่ตลอดเวลา พระองค์จึงไม่มัวเมาในความเป็น หนุ่มเป็นสาว ไม่มัวเมาในความไม่มีโรค ไม่มัวเมาในความที่ยังไม่ตาย พระองค์ทรงมีพร้อมทุกอย่าง แต่ กลับตรึกนึกถึงธรรมะ ทรงสมบูรณ์ด้วย พระสติ ด้วยพระปัญญาอันยิ่งใหญ่ที่ สามารถเตือนพระองค์เองได้ตลอดเวลา นี่แหละคือความวิเศษสุด เป็นความ ก็สามารถสอนพระองค์เองได้ สามารถ เอาชนะใจของพระองค์เองได้ และสละ โลกได้ เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะราชกุมารทรง ไตร่ตรองถึงสภาวะการเกิด แก่ เจ็บ ตายของ มนุษย์ทั้งหลายแล้ว พระปัญญาก็เกิดขึ้น ทรง พิจารณาต่อไปอีกว่า “ภิกษุทั้งหลาย ครั้งก่อนแต่การตรัสรู้ เมื่อเรายังไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ - ตนเองมีความเกิดเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ก็ยังมัวหลงแสวงหาสิ่งที่มีความเกิดเป็นธรรม ดาอยู่นั้นเอง ตนเองมีความแก่เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ก็ยังมัวหลงแสวงหาสิ่งที่มีความแก่เป็นธรรมดา อยู่นั้นเอง ตนเองมีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา อยู่แล้ว ก็ยังมัวแสวงหาสิ่งที่มีความเจ็บไข้ เป็นธรรมดาอยู่นั้นเอง ตนเองมีความโศกเป็นธรรมดาอยู่ แล้ว ก็ยังมัวแสวงหาสิ่งที่มีความโศกเป็น ธรรมดาอยู่นั้นเอง ตนเองมีความเศร้าหมองโดยรอบด้าน เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ก็ยังมัวหลงแสวงหาสิ่งที่ นั่นแหละ มีสภาพของการเกิด แก่ เจ็บ ตาย เศร้าหมองเป็นธรรมดา” เข้าใจไหม ชัดเจนไหม คราวนี้ไม่ต้อง สงสัยนะว่า ทำไมหลวงพ่อจึงต้องมาบวช พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้เหตุผลไว้หมด ครบถ้วนแล้ว แม้แต่ทาสหญิง ทาสชาย ช้าง ม้า วัว ควายทั้งหลายก็เหมือนกัน มีแต่ความเกิดแก่ เจ็บตาย แหลกทำลายไปตามกาลเวลา แต่ มนุษย์ก็ยังแสวงหากัน ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็มีความ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เศร้าหมองเป็นธรรมดา ก็ยังแสวงหาสิ่งที่มีความเกิด แก่ เจ็บ ตาย เศร้าหมองเป็นธรรมดามาเพิ่มเติมอีก บางคนมาถึงวัด นั่งได้ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น แหละ ใจจะสงบดีแล้ว ก็อยู่ไม่ได้ “หลวงพ่อ ต้องกลับแล้ว” “ทำไมล่ะ” “เดี๋ยวต้องไปรับ ลูก” นั่นแหละสิ่งที่ถ่วงเราให้มาวัดไม่ได้ ไปหามาเอง ไปหามาทำไมล่ะ พระองค์ทรงสรุปจากการที่ได้พิจารณา ไตร่ตรองแล้วว่า “ภิกษุทั้งหลาย ความคิดอันนี้ได้ เกิดแก่เราว่า ทำไมหนอ เราซึ่งมีความเกิด แก่ เจ็บ ตาย เศร้าโศกเป็นธรรมดาอยู่ รอบด้านนี้ จะต้องไปแสวงหาสิ่งที่เป็นอย่าง นี้อีก ครั้นได้รู้สึกถึงโทษอันต่ำทราม มีความเศร้าหมองโดยรอบด้านเป็นธรรมดา ของสิ่งเหล่านี้แล้ว เราจึงแสวงหานิพพาน อยู่นั้นเอง” ที่ท่านตรัสดังนี้ หมายความว่าอย่างไร “ภิกษุทั้งหลาย ก็อะไรเล่า เป็นสิ่งที่ มีความเกิด แก่ เจ็บ ตาย โศกเศร้าเป็น ธรรมดา ภิกษุทั้งหลาย บุตรภรรยา สามี อันไม่มีความเกิด อันเป็นธรรมที่เกษมจาก เครื่องร้อยรัด ไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า” “ภิกษุทั้งหลาย ความคิดได้เกิดขึ้น กับเราว่า ชีวิตฆราวาสนี้คับแคบเสียเหลือ เกิน เป็นทางมาแห่งธุลี คือกิเลสทั้งหลาย กรกฎาคม ๒๕๖๑ E ๗๗ Kalyanamitra.org