การเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 15/128

อยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็น อยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็น รสสัมผัสในปัจจุบันเป็นอย่างไรเล่า? กายอรูปพรหมละเอียด ต้องหยุด อยู่ตรงนั้น กายเบา สกุลหุก วุตติโน เป็นผู้ประพฤติเบาพร้อม กายก็เบา วาจาก็เบา ใจก็เบา ไม่มีหนักเลย ประพฤติดังนี้ มัน ธรรมกายได้ ร้อยห้าสิบกว่า ที่ยังเข้า ไม่ถึงก็เพราะประมาทเลินเล่อเผลอ ตัวทำไม่จริง เข้าไม่จริง จรดไม่จริง ตั้งไม่จริง ลอกแลก เช่นนี้โกงตัวเอง เมื่อโกงตัวเองเสียแล้วเข้าถึงธรรม- เมื่อเข้าถึงธรรมกาย เคารพ กายไม่ได้ ทำไมโกงตัวเองเล่า ธรรมกาย ตั้งมั่นในธรรมกาย ภิกษุ ขี้เกียจทำ ทำเข้าเมื่อยขบเล็กๆ น้อยๆ สามเณรอุบาสกอุบาสิกาในพระพุทธ ขี้เกียจเสียแล้ว หยุดเสียแล้ว ไม่ทำ ศาสนา นับถือพระพุทธศาสนาต้อง แล้ว ทำก็เห็นลางๆ ไร ๆ เอ้า ตั้งมั่นอยู่ในศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้ ปล่อยเสียแล้ว ไม่ทำเสียแล้ว ไป เป็นธรรมกาย ถ้าว่าไม่ได้ธรรมกาย ไถลท่าอื่นเสียแล้ว ใจไปจรดที่อื่น ละก็เข้าถึงธรรมกายให้ได้ จะต้อง เสียแล้ว ไปจรดอะไรเล่า จรดที่รูป เอาใจไปตั้งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม เสียง กลิ่น รส สัมผัส ปัจจุบันบ้าง ที่ทำให้เป็นธรรมกายให้ได้ บัดนี้วัด อดีตบ้าง อนาคตบ้าง ปากน้ำมีร้อยห้าสิบกว่าคน ใจหยุด ไปจรดอยู่ที่รูป เสียง กลิ่น ได้ยินเสียงในปัจจุบันที่ตั้งอยู่จรดอยู่ ไปเสียแล้ว เสียงไปแล้ว กำลังนั่ง อยู่ไปเห็นรูปเข้า เข้าไปเสียแล้ว ไป สูดดมกลิ่นเข้า ไปเสียแล้ว ได้ลิ้ม รสเข้า เข้าไปเสียแล้ว ถูกประทุษ ร้ายด้วยสัมผัส เช่น เหลือบ ยุง ชิ้น บุ้ง ร่าน ก็ไปเสียอีกแล้ว ไม่อยู่ที่ อย่างที่เรียกว่าลอกแลกในปัจจุบัน ลอกแลกในอดีตเป็นอย่าง ไรล่ะ นึกถึงรูปที่ล่วงไปแล้ว เสียงที่ ล่วงไปแล้ว กลิ่นที่ล่วงไปแล้ว รสที่ ล่วงไปแล้ว สัมผัสที่ล่วงไปแล้ว รูป ที่ล่วงไปแล้ว รูปที่ล่วงไปแล้วน่ะ เป็นอย่างไร ตึกร้านบ้านเรือน เรือก สวนไร่นา เรือแพนาวา ต้นไม้ต้นไร่ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๗ ๑๓