การปฏิบัติธรรมและนิพพาน : หน้า 75/128

พุทธกาลยุคต้น โดย : ชัยสิริ สมุทวณิช โพริส-ปรัชญาพุทธ ? - (๒) เริ่มลงตั้งแต่ ฉบับที่ ๕๓ ปีที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๓๓ เสาหินของพระเจ้าอโศก ที่ไวศาลี พระเจ้าอโศกทรงสร้างเสาหินแบบนี้ ทั่วพระราชอาณาจักรของพระองค์ เพื่อประกาศพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ต่อจากฉบับที่แล้ว โ พรินุสยังกล่าวด้วยว่า ในสภาพที่จิตมี ความพร้อมนี้ สภาพของจิตจะพัฒนา จากหยาบไปสู่ละเอียดยิ่งขึ้น มีขั้นตอนและพัฒ นาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ มนุษย์จะไม่สามารถเข้าถึง สัจธรรมได้ (หรือในที่นี้ผู้เขียนขอเรียกว่า “นิพ พาน”) ตราบใดที่มนุษย์ยังติดยึดอยู่กับโลกุตตร ธรรม แต่ต้องทิ้งสรรพสิ่งที่สัมพันธ์กับมนุษย์ใน โลกทางวัตถุจนหมดสิ้น จิตที่ไม่ผูกพันกับโลกนี้ จะผ่องใส “The mystical ascent seems to those who pass through it to be a progressive stripping off everything that is alien to the purest nature of the soul, which cannot enter into the Holy of Holies while any trace of earthliness still clings to it.” เขาชี้ว่า การเข้าไปสู่นิพพานนั้น เป็นเรื่อง ของปัจเจกบุคคลที่ต้อง “ปฏิบัติธรรม” ด้วยตน เอง ผู้รู้แจ้งรู้เพียงแต่ผู้เดียว ไม่สามารถถ่ายทอด ให้ผู้ไม่รู้รู้ได้ แต่ผู้ที่บรรลุถึงสัจธรรมสูงสุด ย่อม เข้าใจในประสบการณ์ที่โพธินุสได้รับรู้มา เขา กล่าวว่า “The vision is for him who will see it: He who has seen it knows what I say." โพธินุสปฏิเสธเรื่องไสยศาสตร์ และปาฏิ หาริย์ทั้งปวง เขาปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัด สิ่งที่ สำคัญและคล้ายคลึงกับคำสอนของพระพุทธเจ้า กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๙ ๗๒