ข้อความต้นฉบับในหน้า
แต่จะเดินวนซ้ายในงานอว
Pile หรือส่วนสูง เริ่มต้นจาก คือเดินเวียนขวารอบโบสถ์ในงานพิธี
จุดกึ่งกลางตั้งฉากขึ้นไปเรื่อยๆ ยิ่งสูง สำคัญทางพระพุทธศาสนา และพิธี
ขึ้นเท่าใดบนแกนกลางนั้น หมายถึง มงคล
ความละเอียด และสภาพของสมาธิที่
สูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงจุดสุดยอด คือ
พระนิพพาน
มงคล คือ “งานศพ” เท่านั้น
ภาพสลักที่ซุ้มประตูทางเข้า สถูปสาญจิ
กายของพระพุทธองค์ และยังเลยไป
ถึงรายละเอียดในอีกหลายๆ อย่าง
ทั้งเรื่องของสภาพจิตที่ไม่สูงขึ้นเป็น
ลำาดับตามความลึกซึ้งของการปฏิบัติ
ความเชื่อในเรื่องขวาซ้าย มิได้ ธรรม ความเป็นจริงของจักรวาล และ
มีอยู่แต่จำเพาะในงานทางศาสนาเท่า โดยนัยยังได้กล่าวไว้ว่า ตามความจริง
ส่วนความสำคัญของทางเข้าทั้ง นั้น หากมีอยู่ในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ของสภาวะอันละเอียดอ่อนของสมาธิ
สี่ ที่ทำรูปร่างเป็นเครื่องหมายสวัสดิกะ
เป็นเครื่องหมายของการวนขวา หรือ
ที่เราเรียกกันว่า ประทักษิณหรือทักษ์
ณาวัตรนั้น พอล มูส นักเจดีย์วิทยาที่
มีชื่อเสียงคนหนึ่งได้ให้คำอธิบายไว้
อย่างชัดเจนว่า
“เป็นการสร้างขึ้นเพื่อแสดงถึง
เรื่องของการหยิบยื่นสิ่งของให้คนอื่น
โดยเฉพาะให้กับผู้ใหญ่ ถ้ากระทำกัน
อย่างตั้งใจแล้ว จะไม่ใช้มือซ้ายเป็นอัน
ขาด เพราะถือว่าเป็นการไม่ให้ความ
ว่าจะต้องมีแต่วนขวาเท่านั้น
ฉบับนี้ คงเป็นฉบับสุดท้ายของ
การลำดับเรื่องราวใดๆ เกี่ยวกับเจดีย์
นับว่าเขียนเรื่องนี้อยู่นานพอสมควร
แช่งให้ตายเร็วๆ อีกด้วย
สรุปก็คือ การสร้างพระสถูป
นำเสนอได้แล้ว ฉบับต่อไปจึงจะเริ่ม
เรื่องราวในหัวข้อใหม่ให้ละเอียดลึกซึ้ง
เคารพ บางแห่งท่านยังถือเป็นการ แก่เวลาที่จะต้องปรับเปลี่ยนเรื่องที่จะ
ความเป็นจริงที่สุด ในสภาวะแห่ง เจดีย์ของพระเจ้าอโศกมหาราช ใน ค่อยเป็นค่อยไปในคอลัมน์ที่น่าจะได้
สมาธิ และสภาพความเป็นจริงในส่วน ทรงโอคว่ำ หรือรู้จักกันว่า “สาญจิ” นั้น ชื่อว่า ธรรมกายเจดีย์
ที่เล็กที่สุดของสสารที่มีลักษณะอาการ โดยความเป็นจริงมิใช่พัฒนามาจาก
เคลื่อนไหว และเรียงตัวไปในแนววน เนินดินที่ฝังพระศพ หรือศพของบุคคล
ขวาเรียกว่า Mesocosm
สำคัญ แต่เป็นการออกแบบอย่างจงใจ
ซึ่งความเชื่อในเรื่องวนขวา ดำ เพื่อให้รูปทรงอธิบายถึงความสมบูรณ์
เนินมาจนกระทั่งทุกวันนี้ เช่นการเดิน ที่สุดของพระพุทธศาสนา ซึ่งจะต้อง
ทักษิณาวัตร หรือการทำประทักษิณ ถึงพร้อมทั้งพระรูปกายและพระธรรม
กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๙ ๖๕