ข้อความต้นฉบับในหน้า
เสียตั้งแต่แรก อย่างนี้เป็นการไม่ นิโรธสมาบัติมาทักทายพระภิกษุทั้ง
ขอรับ”
เมื่อพญาครุฑไปไกลจนลับตาแล้ว กระทั่งพญามารปฏิญาณตนเป็นพระ แล้ว ก็มิได้แก้ตัวแต่ประการใด ยอม
พระภิกษุทั้งหลายได้กล่าวกับสาม- สัมมาสัมพุทธเจ้าในที่สุด”
เณรว่า
“สามเณร เวลาพระเถระถาม
เรื่องช่วยเหลือพญานาค ทำไมเธอ
จึงหัวเราะอย่างนั้น ไม่ตอบท่านไป
สมควร เธอควรจะต้องถูกลงโทษ
ตอนนี้พระเจ้าอโศกมหาราช จะทำ
การฉลองพระสถูป ตลอด ๗ ปี ๗
พระภิกษุทั้งหลายได้ฟังดังนั้น
จึงส่งตัวแทนพระภิกษุ ๒ รูป ไปยัง
ปราสาทใต้บาดาลของพระเถระ เมื่อ
ไปถึง พระอุปคุตตเถระจึงออกจาก
ลอง
รับความผิดนั้นโดยดุษฎี
“ท่านผู้เจริญ ไม่ว่าบทลงโทษ
อะไร ข้าพเจ้าก็ยอมรับทั้งสิ้น”
“ท่านอุปคุตต์ เวลานี้พระเจ้า
อโศกมหาราชจะทรงประกอบพิธี
ฉลองพระสถูป ๘๔,๐๐๐ องค์ และ
“ผู้มีอายุ ท่านพากันมาท่าไม
จะมีพิธีบูชาใหญ่ตลอด ๗ ปี ๗ เดือน
๓ วัน ในระหว่างนี้เกรงว่าพญามาร
เดือน ๙ วัน เกรงว่าพญามารจะมา
“ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้า
ขัดขวาง ฉะนั้นเพื่อเป็นการลงโทษ ทั้งสองเป็นตัวแทนพระภิกษุมาเชิญ
เธอมีหน้าที่คอยกันพญามารไม่ให้ ท่านไปยังที่ประชุมสงฆ์
มาทำลายพิธีฉลองนี้ได้”
“ข้าพเจ้าเป็นเพียงสามเณร มี เกิดแล้วข้าพเจ้าจะตามไป”
ฤทธิ์น้อย ห้ามพญามารไม่ได้หรอก แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่ด้วย
แต่ข้าพเจ้ารู้ว่ามีพระอรหันต์รูปหนึ่ง ฤทธานุภาพท่านก็สามารถไปถึงก่อน กราบเท้าพระเถระทั้งหลาย “ข้าแต่
ท่านสามารถปราบ ทำให้พระภิกษุทั้งสองเกิดอาการซึ่ง ท่านผู้เจริญแล้วตลอดเวลาที่ข้าพเจ้า
กับอิทธิฤทธิ์ของพระอุปคุตตเถระ ทำหน้าที่อยู่นี้ ข้าพเจ้าจะได้ภัตตา
มีฤทธิ์มาก
พญามารได้”
“ภิกษุรูปนั้นเป็นใครอยู่ที่ไหน ยิ่งนัก
หารมาจากไหนกันเล่า นอกจาก
หรือ”
เมื่อพระเถระไปถึง พระภิกษุ
“ท่านมีนามว่า พระอุปคุตต์ ทั้งหลายก็กล่าวขึ้นว่า
สามารถระเบิดวังน้ำใหญ่ในมหา
จะต้องบิณฑบาตตามข้อวัตรปฏิบัติ
ในช่วงเวลานี้คงจะมีบ้างที่ข้าพเจ้า
“ท่านอุปคุตต์ ท่านไม่ได้เข้า
ต้องละสายตาจากพญามาร
แต่
จะมาทำลายบุญใหญ่ของพระองค์
ฉะนั้นบทลงโทษสำหรับท่านในครั้งนี้
ก็คือ ท่านจะต้องรับหน้าที่เป็นผู้คอย
กันพญามารไม่ให้มาทำลายบุญใน
“ถ้าอย่างนั้น ท่านจงไปก่อน
ครั้งนี้ได้”
พระอุปคุตตเถระได้ฟังแล้ว
ก็ยอมรับในบทลงโทษนั้น ก้มลง
สมุทร และเนรมิตปราสาทแก้ว ๗
ประการ ในวังน้ำนั้น เป็นที่สำหรับ
พัก ประดับด้วยสิริอันงดงาม หอม
ร่วมอุโบสถทุกครึ่งเดือน และไม่ยอม พญามารคงจะไม่มาทำลายบุญใหญ่
มาช่วยงานพระศาสนา เห็นแก่ ของพระเจ้าอโศกมหาราชอย่างแน่
ความสุขส่วนตัว ไม่มีความเคารพ
นอน เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
กรุ่นไปด้วยดอกไม้นานาชนิด ท่าน ในหมู่สงฆ์ แม้พระผู้มีพระภาคเจ้า ท่านก็ทรงเห็นแล้วว่าพระอุปคุตต์จะ
เข้านิโรธสมาบัติอยู่ในปราสาทนั้น ก็ทรงเคยติเตียนผู้ที่ไม่มีความเคารพ เป็นผู้ปราบพญามารได้อย่างแน่นอน”
ตลอดทั้งวันทั้งคืน ไม่ฉันอาหาร ต่อหมู่คณะ และผู้ที่ถูกติเตียนก็ต้อง พระเถระชี้แจงเพื่อความสบายใจของ
ไม่ไปมาหาสู่กับพระภิกษุรูปใดทั้งสิ้น ยอมรับในบทลงโทษของสงฆ์ด้วยดี ท่านและพระภิกษุทั้งหลาย
ท่านสามารถปราบพญามารได้ ดัง ฉะนั้นท่านก็ควรยอมรับในบทลงโทษ
ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยพยากรณ์ ของสงฆ์ในครั้งนี้เช่นกัน”
อ่าน ยฉบับหน้า
เอาไว้ว่า ท่านจะทรมานพญามารจน
พระอุปคุตตเถระฟังดังนั้น
กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๓ on