การเข้ากลางและการสร้างบารมี : หน้า 90/128

มรรคผลอย่างนี้ ป้าคุยมาให้คุณฟัง ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าคุยผิดหรือถูก พบ มาอย่างนี้ก็เล่าให้ฟังเรื่อยเปื่อยไป ใครทราบว่าผิดถูกยังไงก็ช่วย ท้วงติงป้าได้ทันที เพราะเรื่องการปฏิบัติธรรมนั้น ป้าทำได้ผลเล็ก น้อยเต็มที่ คราวนี้บังอาจเขียนมาเล่า ไม่ใช่เพื่อโอ้อวด แต่เป็น เพราะป้าเคยเข้าใจผิดมาแล้ว จำเป็นต้องช่วยป้องกันคนอื่นๆ ไม่ ให้เข้าใจผิดตามน่ะค่ะ ยังไงๆ เราก็ตั้งหน้าตั้งตาทำแต่เรื่องให้ เห็นความสว่างภายในตัว ตรงศูนย์กลางกายอย่างเดียวเท่านั้นพอ แล้ว ไม่ต้องสนใจความสว่างที่อื่นใดทั้งสิ้น แม้ว่าเรื่องฌานจิต อภิญญาจิต 5 และการทำวิปัสสนาชนิด ทั้งรู้ทั้งเห็น จะเป็นเรื่องไม่ใช่ทำได้ง่าย ๆ ตามลำพังตนเองก็จริง แต่เรื่องการเข้าสมาบัติ ปล่อยใจให้ไหลเข้าตรงกลางภายในเรื่อยไป เป็นสิ่งไม่เหลือวิสัย ทำให้เป็น ประคองใจให้ขยันทำ ในที่สุดก็ รักที่จะทำ ทำได้แล้วดียังไง ประโยชน์มีมากมายก่ายกอง แต่ป้าจะพูด เท่าที่ป่าได้พบ คือพอทำเป็นแล้วชอบทำ ก็ทำให้ใจมีงานทำ งานใจ “เข้ากลาง” นี้เหมือนการกลั่นกรองใจให้สะอาด พ้นจากอำนาจการ เกาะกุมของกิเลส จะเปรียบเหมือนใจมีที่หลบอันตรายจากภัยต่างๆ ก็เปรียบได้ นอกจากนั้น ยามใดที่ต้องพบความทุกข์ทั้งทางกาย ทางใจ เช่นทุกขเวทนาในยามร่างกายเจ็บป่วย ความเจ็บช้ำน้ำใจเวลาได้ รับอนิฏฐารมณ์ เป็นต้นว่า ถูกนินทา ถูกใส่ความ กล่าวหาในเรื่อง ไม่จริง ทุกข์ทั้งกายทั้งใจเหล่านี้ ถ้าเอาใจเข้ากลางเป็น เราก็หนีพ้น แม้พ้นได้ไม่ตลอด เพียงพ้นได้ชั่วคราวเป็นระยะๆ ก็ยังดีถมไป ทีนี้คนทั่วไปที่เอาใจเข้ากลางไม่เป็น มีอันตรายรอบตัวยังไง ๘๘ พฤษภาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร คือเมื่อเอาใจเข้ากลางไม่ได้ ไม่เป็น ใจ ก็จะแส่ส่ายไปหาเรื่องต่างๆ มาคิด เรื่อง ที่นำมาคิดไม่มีเรื่องฝ่ายดีเท่าไหร่เลย มี แต่เรื่องที่คิดไปในอารมณ์ของกาม พอ ใจ กำหนดรักใคร่ยินดีในรูปงามๆ เสียงเพราะๆ กลิ่นหอมๆ รสอร่อยๆ และสัมผัสที่อ่อนนุ่มเย็นสบายบ้าง เรื่อง อิจฉาอาฆาตพยาบาทในบุคคลที่เกลียด ขังบ้าง รวมทั้งคิดไป ในเรื่องมิจฉา ทิฏฐิอื่นๆ ท่าให้อกุศลจิต เกิดอยู่ตลอด เวลา ชีวิตที่เข้ากลางไม่เป็นจึงเสี่ยงต่อ การทำบาปทางใจอยู่เสมอ บาปที่เกิด ทางใจ เมื่อสะสมมากเข้าก็จะผลักดัน ให้ออกมาเป็นบาปทางกาย ทางวาจา ชีวิตจึงมีแต่อันตราย ฟังป้าคุยมาถึงขณะนี้แล้ว คุณคง ไม่คัดค้านคำสอนของเจ้าคุณหลวงพ่อ ของเรา ที่ท่านสั่งสอนอยู่เสมอว่า “ชีวิต คือการสร้างบารมี ชีวิตคือการเข้ากลาง” จริงไหมคะ ชีวิตที่ประเสริฐ มิใช่เกิดมาเพียง เพื่อหากิน นอนหลับ กลัวภัย แล้วก็ สืบพันธุ์เท่านั้น ถ้าเกิดแล้วทำได้แค่นั้น มันก็ไม่คุ้มกันหรอกนะ นี่อุตส่าห์เกิด เป็นถึง “คน” น่าจะได้ทำอะไรที่ดีๆ กว่านี้ ให้กลายจากคนเป็นมนุษย์ได้ มง ยงด คุณต้องไม่ประมาทนะคะ เอา ตาเอาหูมาอ่านมาไว้ฟังธรรม เอาสติที่ เข้มแข็งมากำหนดจิตภาวนา เอาใจ ไหลเข้ากลางภายในตัวให้ได้ ให้เกิด ความสว่างภายใน รู้แจ้ง เห็นแจ้งตาม ความเป็นจริงให้ยิ่งๆขึ้นจนบรรลุมรรค ผลนิพพานโดยเร็วพลันทุก ๆ คนเลยค่ะ สะ-หวัด-ดี ads Tony