การสร้างพระสถูปเจดีย์ : หน้า 65/128

ต่อพระอุปคุปตะว่า พระสัมมาสัมพุทธ เจ้ามีความสมบูรณ์ที่สุด ย่อมต้องประ กอบด้วยสองสถานคือ พระรูปกาย และ พระธรรมกาย ทรงเห็นสมควรที่จะสร้าง สถูปเจดีย์ให้มีสัญลักษณ์ได้ครบถ้วน ทั้งสองประการ และมีจำนวนเท่ากับ จำนวนพระธรรมขันธ์จึงจะถือว่าสมบูรณ์ สมความปรารถนาที่พระองค์ตั้งพระทัย ถวายสักการะแด่พระพุทธเจ้า พระรูปกายนั้นมีอยู่แล้วคือพระ บรมสารีริกธาตุ ที่เหลือจากการถวาย พระเพลิงที่เมืองกุสินารา พระธรรมขันธ์ คือจำนวนของ องค์พระสถูปเจดีย์ที่จะสร้างให้ได้ถึง ๘๔,๐๐๐ องค์ ณ จุดต่างๆ ในแว่น แคว้นของพระองค์ พระธรรมกาย คือรูปทรงเส้น สายขององค์เจดีย์ที่จะต้องทำหน้าที่ (บน) ส่วนความสำคัญของทางเข้าทั้งสี่ ที่ทำรูปร่างเป็นเครื่องหมายสวัสดิกะ (ล่าง) ภาพแสดงรูปร่างของเจดีย์สาญจิเป็นลายเส้น สำแดงให้ละม้ายเหมือนลักษณะของ ธรรมะอันเกิดจากการปฏิบัติธรรมทำ สมาธิ ตามหลักของพระพุทธศาสนา รวมไปถึงความพยายามที่จะแสดงให้ ได้ถึงสภาวะความละเอียดอ่อนของ จำเนียรกาลมาถึงวาระที่พระ ของพระผู้ประทานสุขที่แท้จริงให้ จึง ดวงจิตที่รับการฝึกฝนดีแล้วจากการทำ เจ้าอโศกมหาราชปวารณาพระองค์เป็น ได้เริ่มต้นขอพระบรมสารีริกธาตุจากที่ สมาธิ พุทธอุปถัมภก หลังจากได้รับการสั่ง ต่างๆ เข้ามาไว้ในพระราชอาณาจักร สอนจนเข้าใจ เข้าถึงความเป็นจริง ของพระองค์ และทรงดำริสร้างเป็น แห่งชีวิตด้วยพุทธปรัชญาแล้ว และ พระสถูปเจดีย์สำหรับเป็นที่บรรจุขึ้น ทรงตระเวนไปยังสถานที่ต่างๆ ที่มีพระ เป็นพิเศษ มีจำนวนเท่ากับพระธรรม รูปกาย คือ พระบรมสารีริกธาตุบรรจุ ขันธ์ที่พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนไว้ คือ อยู่กับพระอรหันต์คู่พระทัยนามว่า “อุป ๘๔,000 คุปตะ” นั่นแหละ จึงได้ทรงปรารภถึง ความเสื่อมโทรมเพราะถูกทอดทิ้ง และ มือสร้างพระพุทธสถูปเจดีย์ รูปทรงขององค์เจดีย์ ที่เราเรียก กันว่า “โอคว่ำ” จึงถูกวาดโครงสร้าง ให้บังเกิดขึ้น ถือเป็นทรงเจดีย์ที่เป็น ต้นแบบ โดยเริ่มต้นตั้งแต่ฐานเป็นต้น ไป สถาปนิก วิศวกร และพระองค์ กับพระเถระคู่พระทัยได้ช่วยกันเพราะ สภาวะแห่งธรรมกายนั้น เป็นสภาพที่ นั่นคือหนึ่งในสาเหตุของการลง เพราะเหตุแห่งกาลเวลาของบรรดา และต่อไปนี้คือเหตุผลว่า “ทำไม เจดีย์ที่ใช้บรรจุ (เจดีย์ในที่นี้หมายถึง พระสถูปเจดีย์จึงต้องมีลักษณะเป็น เห็นได้ สัมผัสได้เฉพาะแต่นัยน์ตาของ ผู้มีปัญญาเท่านั้น “Dharmakaya can see only the eyes of wisdom บำรุงให้ยิ่งใหญ่ งดงาม สมพระเกียรติ พระเจ้าอโศกมหาราชทรงปรารภ ที่จารไว้ในหนังสืออโศกวัฒนะว่าผู้สร้าง ที่อันควรเคารพ) ว่าเห็นควรที่จะทำนุ ครึ่งวงกลมหรือโอคว่ำ” ดังที่ พอล มูส และคำบันทึก กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๙ ๖๒