ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปิด
เทอมเสียนาน สิ่งที่เคยกระทำเป็นอุปนิสัยกำลังจะหมุนเวียนมาเหมือนเดิม เหล่านัก
เรียนทั้งหลาย ก็คงจะนึกถึงภาพที่เคยอยู่ในชั้นเรียน ได้เรียนหนังสือ ได้พบเพื่อน ๆ
ได้พบครูบาอาจารย์ ตลอดจนได้สนุกสนานตามวัย เมื่อวันเวลาของการเปิดเทอม
เวียนมาถึง นอกจากความตื่นเต้นของเยาวชนในวัยเรียนที่จะได้พบกับบรรยากาศใหม่ๆ แล้ว มองใน
อีกภาพหนึ่งถึงผู้อยู่เบื้องหลังของผู้ที่อยู่ในวัยเรียนคือ พ่อแม่ผู้ปกครอง ผู้เป็นกองเสบียงคอยสนับสนุน
ทั้งทุนการศึกษา ค่าเดินทางไปมา ค่าใช้จ่ายต่างๆ ตลอดจนการให้คำแนะนำบางสิ่งบางประการ เพื่อ
เป็นแนวทางที่ดีของชีวิต
กล่าวได้ว่า เมื่อเปิดเทอมทุกคนต่างก็มีหน้าที่ แล้วแต่ใครจะทำหน้าที่ของตนอย่างไร หากเป็น
นักเรียนก็จะรับผิดชอบหน้าที่ในการเรียนหนังสือ ส่วนผู้ปกครองก็จะมีหน้าที่และบทบาทของการเป็น
ผู้ปกครอง และให้การสนับสนุนการศึกษา
เปิดเทอมเปิดตำรา
หลายคนมีความกระตือรือร้น ใจจดจ่อรอวันเวลาที่จะเปิด
เทอม รอวันที่จะได้เปิดตำราเล่มใหม่ รอวันที่จะได้เขียนลงใน
สมุดเล่มใหม่ บางคนก็ได้เปลี่ยนสถาบันการศึกษา ต่างก็คิดไป
ถึงเพื่อนใหม่ และคิดถึงความสนุกสนานที่จะได้มีกิจกรรมต่างๆ
ร่วมกัน
เมื่อจะเปิดตำรา บางคนอาจจะคิดในอีกทางหนึ่ง กล่าว
คือ คิดไปว่าจะต้องเจอกับบทเรียนที่ยุ่งยากอีกแล้ว จะต้องพบ
กับแบบฝึกหัดที่เคยเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ความ
จริงแล้วการมีทัศนคติในทางลบต่อการเปิดตำราเช่นนี้ ถือเป็น
เป่า
แรงกายแรงใจ
จุดอ่อนของผู้เรียน เพราะถ้าหากเราคิดว่ามันยากเสียแล้ว มันจะเป็นสิ่งบั่นทอนกำลังใจ แสดงถึง
ความท้อถอยของผู้เรียนเราไม่ควรให้ความรู้สึกนึกคิดที่ไม่ดีทั้งหลายบังเกิดขึ้นก่อนที่จะพบกับเหตุการณ์
จริงๆ ผู้รู้ท่านหนึ่งเล่าว่า กองทัพเมื่อจะเข้าสู่สงคราม ขุนศึกจะไม่คิดไว้ก่อนเลยว่าจะต้องพ่ายแพ้
ในใจเขาจะมีแต่คำว่าชนะอยู่เสมอ เมื่อกำลังใจดีเช่นนี้ก็เชื่อแน่ว่าโอกาสที่จะชนะย่อมมีมากกว่า
พระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว) ท่านได้เคยเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนม้า
ของทหารเมื่อผ่านป่าใหญ่ พอได้กลิ่นสาปเสือ ซึ่งความจริงขณะนั้น จะมีเสือหรือไม่ก็ไม่ทราบ เพียง
แต่ถ้าได้กลิ่นเท่านั้นขาก็อ่อนทรุดอยู่กับที่ ไม่วิ่งไปไหน คนขี่ม้าที่รู้สาเหตุก็จะเอามะกรูดบีบน้ำใส่
โดย : สมศักดิ์ ดวงสีเสน
๔๐ พฤษภาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร