การใช้ร่างมนุษย์ทำบุญ : หน้า 117/128

ไทย จงไปตามวิถีเบื้องหน้า... ส่วน เราจะเข้าไปครองร่างของเธอ บัดนี้ ณ “เดี๋ยวก่อน... ช่วยบอกที ฉัน จะไปที่ไหน... เธอจะทำอะไรกับ ร่างกายของฉัน” “เธอจะล่องลอยเป็นสัมภเวสี ไปจนกว่าจะเปิดรับเอาแสงสว่าง จากดวงธรรมไว้เป็นที่พึ่งแห่งดวงใจ # ของเธอได้ ส่วนเราจะไปจุดประ “คุณเพชรไทยพื้นแล้วครับ... ลูกสาวดิฉันฟื้นแล้ว... น้องน้อยของ เสียงตื่นเต้นยินดีของหมอ... กายชีวิตให้ร่างที่หลับใหลของเธอ พี่ฟื้นแล้วจริงๆ ด้วย...” พลิกฟื้นขึ้นมา... เพื่อเราจะได้ใช้ร่าง นั้นสร้างกุศล สั่งสมผลบุญไปจนกว่า แม่และพี่สาวของผู้ป่วย ดังขึ้นเกือบ จะพร้อมกัน กลับบ้านได้” หมอพูดเสียงเข้ม “ก็ได้ค่ะ....หมออย่าโกรธสิคะ” “รู้ได้ยังไงว่าผมโกรธ” “ดิฉันเห็นใจของหมอ... เอ้ย .. เห็นหมอทำหน้าบึงนี่คะ... ขอโทษ ค่ะ...ดิฉันไม่อยากทำให้ใครโกรธเลย เพราะจะเป็นบาปติดตัว” หมอมองหน้าคนไข้นิ่ง ในใจ นั้นคิดว่า...อาจจะมีวิญญาณหลงเข้า มาในร่างนี้ เหมือนในละครทีวีก็เป็น ได้.... เจ้าหล่อนคนนี้มาจากไหนก็ ไม่รู้แฮะ... กาลภิกาอ่านความคิดของ อายุขัยจริงๆ ของร่างนั้นจะสิ้นสุด ลง” “สวัสดีค่ะแม่... พี่ใหญ่....คุณ หมอได้ชัดแจ้ง ดังนั้นเมื่อหมอทำท่า จะเดินตรงไปที่ประตู เธอจึงรีบลง “คิดยังไงจะใช้ร่างมนุษย์ทำ หมอด้วยค่ะ... ขอบคุณที่ได้ช่วยดูแล จากเตียง แล้ววิ่งไปหมุนลูกบิดเปิด บุญ... เธอเป็นนางฟ้าดีอยู่แล้ว อยาก ร่างนี้ไว้รอ...ดิฉันอยากกลับบ้านแล้ว ทำบุญก็เนรมิตสิ่งของขึ้นมา... ง่าย ประตูให้เขา พอหมอก้าวผ่าน เธอ ค่ะ” ก็พูดเบาๆ ให้เขาได้ยินเพียงคนเดียว จะตายไป “บ้านคุณอยู่ไหน” หมอถาม ว่า “ดาวดวงนี้ เป็นเพียงที่พัก กลับทันที “ฉันมาจากต่างดาวค่ะ" เสวยบุญเก่า ที่ไม่สามารถสร้างบุญ ใหม่ขึ้นมาได้.... เธอโง่มามากพอแล้ว เขต... จังหวัดกรุงเทพมหานคร... “บ้านเลขที่.... ถนน...แขวง.... เพชรไทย... วันๆ เธอมัวคิดวนเวียน ตัวดิฉันชื่อนางสาวเพชรไทย นาม อยู่กับความเบื่อหน่าย โดยไม่เสาะ สกุลมั่นณรงค์...หมอมีคำถามจะ “เอาล่ะๆ ถึงสมองของคุณ แสวงหาทางหลุดพ้น... เธอจึงเบื่อ ทดสอบอะไรอีกไหมคะ...” กาลฎีกา ทุกสิ่งทุกอย่างแม้ชีวิตตัวเอง... เธอ ถามอย่างท้าทาย ไม่รู้คุณค่าของความเป็นมนุษย์ ซึ่ง เป็นแหล่งพลังเพื่อการสร้างและสั่งสม จะปกติ แต่การนอนนิ่งๆ สามคืน บุญมหาศาล... จงล่องลอยไปตาม ทางของเธอ... วันติดต่อกันอย่างนี้กล้ามเนื้อร่างกาย เมื่อไรคิดได้จงคิด ของคุณไม่ปกติแน่..... เพราะฉะนั้น อนุโมทนากับบุญที่ใจเรามุ่งใช้ร่าง คุณต้องนั่ง-เดิน-นอนตามหมอสั่ง กายของเธอประกอบขึ้นมา ทั้งด้วย ไปจนกว่าหมอจะแน่ใจว่าคุณแข็งแรง ดี... นั่นล่ะหมอจึงจะอนุญาตให้คุณ กายและวาจาเถิด...” ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หรือโศกเศร้า ตามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นข้อคิดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าซอง พ กองบรรณาธิการ วารสารกัลยา - มิตร วงเล็บมุมซองด้วยว่า “เรื่องสั้น” ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับคืนไปใช้ สําหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๗ ๑๑๕