ข้อความต้นฉบับในหน้า
มาณสร้างอาวุธของแต่ละประเทศ
เอามาทำงานแบ่งกันกินแบ่งกันใช้
ทุกคนก็มีกินมีใช้อย่างเหลือเฟือแล้ว
เป็นต้น แม้เราจะยังไม่ลงมือทำ กลัวจะดีแต่ปากพูด ก็ลองสมมุติ
ความชั่ว เพียงย่างกรายไปในแหล่ง ต่อไปว่า เป็นพระอรหันต์กันหมด
อบายมุข เราก็มีสิทธิ์ถูกใส่ความ ทั้งเมืองจะดีไหม จริงๆ แล้วการที่
แล้ว อบายมุขบางอย่างเราไม่ได้ คนจะมาบวชทั้งเมืองนั้นเป็นไปไม่ได้
เดินเข้าไปหามัน แต่มันเดินเข้ามา
หาเราถึงบ้านก็มี เช่นเพื่อนชั่วๆ ผู้
หญิงเจ้าชู้ ผู้ชายเจ้าชู้ ใครไม่รู้จักดี
กันตั้งกำแพงกั้นให้ดีก็อาจเสียท่า
ถูกใส่ความได้เหมือนกันนะ โทษ
ฐานขุดบ่อล่อจระเข้
ถ้าจะบวชกันทั้งโลก
ถ้าเราเลื่อมใสพระพุทธ
ศาสนา แล้วพากันบวช
ทั้งโลก จะมีผลกระทบ
ต่อเศรษฐกิจของแต่ละ
ประเทศหรือไม่ เพราะประชาชนที่
สร้างผลผลิตจะมีจำนวนน้อยลง
หรอก เพราะกำลังบุญของแต่ละ
คนยังไม่พอ และจะให้เป็นโจรทั้ง
เมือง มันก็เป็นไปไม่ได้ กำลังบาป
มันไม่พอ
คนดีเขาก็สร้างความดีของ
เขาต่อ จะให้ทำบาปเขาก็ไม่เอา ส่วน
คนที่ทำบาป จะชวนมันสร้างความ
ดีมันก็ไม่เอา มันจะทำบาปของมัน
นินทากาเล..
เพื่อนมาบอกว่า มีคน
เขาว่าเราลับหลังในทาง
ที่ไม่สู้ดี ควรทำใจอย่าง
ไร ไม่ให้เราไปต่อว่าคน
ที่ว่าเรา ควรนึกถึงอะไรเป็นเครื่อง
ดับอารมณ์โกรธคะ
อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ
ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน
เรื่องนินทากันนี้เป็นเรื่องธรรมดา ก็
ตัวเราเองบางที่ยังนินทาชาวบ้านเลย
ห้ามใครไม่ได้หรอก ระวังคำพูดของ
เราให้ดีก็แล้วกัน เวลาเขาเอาเรื่อง
คนโน้นคนนี้ว่าเรามาฟ้อง จริงไม่
จริงยังไม่รู้เลย เขาอาจจะฟังมาผิดๆ
ก็ได้ พอเราพูดกลับไปผางด้วยความ
โกรธ เขาก็เลยเอาคำพูดที่เราว่าไป
บอกคนโน้น คราวนี้ละเราปฏิเสธ
ต่อ นี้ก็เป็นเรื่องธรรมดานะลูกเอ้ย ไม่ได้ เพราะเราพูดจริง พูดคำ
อย่าว่าแต่เมืองไทย ถ้าทั้งโลกบวช
พระได้ก็จะดี ไม่เดือดร้อนหรอก
ความจริงทรัพยากรที่มีอยู่ในโลกนี้
พอเพียงอยู่แล้ว แต่ที่มันเกิดขาด
แคลนขึ้นมา เพราะมีคนเอาไปเก็บ
เอาไว้เป็นส่วนเกิน ถ้าบวชกันหมด
ขอให้บวชกันจริงๆ เถอะ ทั้งโลกละก็ลูกเอ้ย.. แค่ตัดงบประ
หยาบกว่าด้วยเพราะโกรธ ทางโน้น
ก็คงรีบแล่นมาซัดเรา กลายเป็นเรื่อง
ราวใหญ่โต ดีไม่ดีเราผิดอยู่ฝ่ายเดียว
เพราะหูเบาเชื่อลมปากคนอื่น เพราะ
ฉะนั้นอย่าไปถืออะไรกับลมปาก ที่
เราพูดกันออกไปนี่มันลมนะ พ่น
ลมปากออกไป โกรธลมโกรธแล้งก็
กัลยาณมิตร
๒๕ ..........
กรกฎาคม ๒๕๓๘