การปฏิบัติธรรม : หน้า 73/128

ภาพของตัวเอง เถียงเบาจน เหนื่อย ต่างคน จนกระทั่งวันหนึ่งเพื่อนที่ทำธุรกิจการตลาด คำถาม ช่วยกันพูดอธิบายให้ฟัง แต่เราก็ยังไม่เข้า จากต่างประเทศด้วยกัน คืออาจารย์สมหมาย และ อาจารย์อัปสร ครสาคู ได้โทรศัพท์มาชวนให้ไป ปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี ตามที่ เคยได้ยินมาก็รู้สึกว่าวัดนี้มีชื่อเสียงมาก แต่ความ มีชื่อเสียงของวัดก็มิได้ทำให้มีจิตใจเอนเอียงอยาก มาแต่อย่างใด ด้วยมีความคิดว่าตนเองก็ไม่ได้ทำ ความผิดบาปอะไรจึงไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้อง เข้าวัด หลังจากนั้นอีก 5 ปีเต็ม ๆ คุณรสรินจึงได้ มีโอกาสปฏิบัติธรรม ด้วยเหตุผลเพียงง่ายๆ ที่ เปิดเผยให้ฟังว่า ใจ คำตอบที่ได้ยังไม่ชัดเจนแจ่มแจ้ง ภาพของ ตัวเองเถียงเขาจนเหนื่อย ต่างคนต่างเหนื่อย พอ ตัวเราเหนื่อยก็หยุดคิด เมื่อได้คิดก็คิดได้ว่า เอ๊ะนี่ ตัวเรากำลังทำอะไรอยู่ นั่งเถียงเขาตัวคนเดียว ทุกคนที่เขามาชวนเราเข้าวัด ชวนให้เราไปทำบุญ ทำกุศล เขาทำแล้วเขาได้อะไร ถ้าเราทำตามเขา แล้วได้อะไร พี่สมหมาย พี่อัปสร เวลาเขาจะไป วัดไปปฏิบัติธรรมที่สวนบัวทุกครั้งเขาจะโทรมาชวน เราก็ปฏิเสธไปหมด เขาไม่ได้อะไรเลยแล้วเขามา ชวนเราทำไม แสดงว่าต้องมีอะไรดีแน่นอน พอ คิดได้อย่างนี้แล้ว พี่ต้อยก็บอกกับน้องๆ ที่เขามา “จำได้ว่าเป็นช่วงที่เหล่ากัลยาณมิตรช่วยกัน ชวนในตอนนั้นเลยว่า โอ.เค.พี่ต้อยจะไปปฏิบัติ บอกบุญทองคำหล่อรูปหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ธรรมที่สวนบัว แต่ต้องมีข้อแม้ ๒ ข้อ คือ มีเพื่อนรุ่นน้องหลายคนขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนบัว ข้อ ๑. หลังจากไปปฏิบัติธรรมครั้งนี้แล้ว ถ้า พอลงมาเขาก็ชวนกันมาหาพี่ ประมาณ ๗-๘ คน พี่ต้อยไม่ชอบ ไม่ถูกใจ ก็ครั้งเดียวจบต่อไปไม่ เขามานั่งล้อมเป็นครึ่งวงกลม ตัวพี่ต้อยนั่งตรงกลาง เขาจะพูดอะไรมา ดีหรือไม่ดี เราก็เถียงเขากลับ ไปทุกครั้ง คิดว่าจะไล่เขาให้จนมุมว่า ปฏิบัติธรรม นั่งหลับตาแล้วดีอย่างไร ช่วยตัวเอง ช่วยสังคมให้ ต้องมาชวนอีก ข้อ ๒. พี่เป็นคนชอบดื่มไวน์ดื่มเบียร์ เพราะ คิดเอาว่าของเหล่านี้ไม่ได้มีโทษแก่ร่างกาย และที่ สังเกตเห็นคือ ใครก็ตามที่ได้ขึ้นไปปฏิบัติธรรมแล้ว มีความสุขได้อย่างไร เขาก็พยายามช่วยกันตอบ กลับมาก็ทำตัวฟิตเลิกเหล้า เลิกอบายมุข เห็น ต่างเหนื่อย พอ ตัวเราเหนื่อย ก็หยุดคิด เมื่อ ได้คิดก็คิดได้ว่า เอ๊ะนี่ตัวเรา กำลังทำอะไร อยู่เป็น กัลยาณมิตร ๗๑ กรกฎาคม ๒๕๓๘