ความเชื่อมั่นในพระรัตนตรัย : หน้า 97/128

บุญเป็นสิ่งที่มีจริง เห็นได้ สัมผัสได้ถึงความเย็น สุขกาย สุขใจ ให้ความปีติใจแก่ผู้ที่ได้ทำ ดังเช่นที่แม่ได้เห็น ได้รู้ ได้สัมผัสแล้ว ถึงผลของบุญที่มีพลังมหาศาล ที่บันดาล ความสุข ความสำเร็จ ให้แก่ชีวิตเราทั้งในชาตินี้และในชาติหน้าต่อ ๆ ไป บ้านว่า ขอท่านเป็นที่พึ่งทางใจ ขจัด สภาวะเดิมที่บริสุทธิ์สดใส ความทุกข์ ปัดเป่าทุกข์ภัยให้มลายหายไปสิ้น แม่ ความขัดข้องใจก็มลายหายไปเอง ยิ่ง ก็ขอท่านเป็นที่พึ่งที่ระลึกด้วยวาจา แต่ ถ้าได้เข้าถึงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับ เมื่อแม่ได้เข้าถึงพระพุทธรัตนะ พระ องค์พระ เราคือองค์พระ องค์พระคือ ธรรมรัตนะภายในแล้ว ได้เห็นองค์ ตัวเราแล้วละก็ ความรู้ ความเห็น พระธรรมกายที่ชัดเจน ใส สว่าง ด้วย ตัวของแม่เอง ได้เห็นท่านในกลางว่ามี จริง เป็นองค์พระที่อยู่ในกายเรายาว วา หนาคืบ กว้างศอกนี่เอง เป็นองค์ พระเป็นๆ ที่ลืมตาได้ หลับตาก็ได้ พูดกับเราก็ได้ สอนแม่ อบรมแม่ เป็น ที่พึ่งที่ระลึกของแม่ได้จริงๆ ทั้งกาย และใจ เวลามีทุกข์ แม่ก็เอาใจดิ่งเข้า ความจำ ทุกอย่างเป็นองค์พระ ไม่มี สภาวะของตัวตนแล้ว ความรู้สึกนึก คิดเป็นองค์พระล้วนๆ ความสุขแผ่ ขยายออกไปไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีขอบเขต ความรู้สึกนึกคิด มีแต่ความรักความ เมตตาที่ไม่จำกัดว่าเป็นของเราของเขา จักษุขององค์พระธรรมกาย มองทะลุ ตลอดนิพพาน ภพสาม โลกันต์ เห็น กลางองค์พระในกลางไปเรื่อยๆ เพื่อ สภาวธรรมทั้งหมดอยู่ในปัญญาของ ชำระใจที่ขุ่นมัวของเราให้กลับคืนสู่ ท่านหมด ไม่มีอะไรมาปิดกั้น ความรู้ กัลยาณมิตร ๙๕ กรกฎาคม ๒๕๓๘ ความเข้าใจจึงแทงทะลุตลอดหมด มี แต่ความเมตตาอยากให้มนุษย์เพื่อนเกิด แก่ เจ็บ ตาย ในสังสารวัฏฏ พ้นทุกข์ มีแต่ความสุขเท่านั้น มีพลังแห่งความ สุข ความสำเร็จ ที่มีปริมาณมหาศาล สุดจะประมาณ คำว่าท้อแท้ หมดหวัง เศร้าหมอง เบื่อหน่าย ไม่สำเร็จ ไม่มี ในองค์พระ เมื่อเข้าถึงพุทธรัตนะ ภายในที่มีจริง จึงทำให้แม่ยิ่งมีความ เชื่อมั่นในพระรัตนตรัยอย่างมั่นคงไม่ คลอนแคลน ว่าท่านเป็นที่พึ่งที่ระลึก ได้จริงทั้งกายและใจ ดังตัวอย่างที่แม่ได้ยินหลวงพ่อ ท่านเล่าถึงคุณถาวรว่า เมื่อคุณถาวร ได้ไปเยี่ยมคุณแม่ของเขาที่บ้าน ท่าน อายุ ๘๐ กว่าปีแล้ว ท่านหกล้มแล้ว ลุกเดินไม่ได้ ท่านก็บ่นกับคุณถาวรว่า ลุกไม่ไหว อยากลุกมาใส่บาตรก็ลุก ไม่ได้ คุณถาวรถามท่านว่า แม่ยังเห็น องค์พระอยู่หรือเปล่า? ท่านตอบว่า เห็นอยู่ คุณถาวรถามต่อว่า เห็นชัด ไหม? ท่านตอบว่า ก็เห็นชัดเหมือน เห็นคุณถาวรนั่นแหละ คุณถาวรเลย บอกท่านว่า ถ้าแม่ยังเห็นองค์พระชัด อยู่ ก็ให้ขอกับองค์พระสิให้เดินได้ ไม่อย่างนั้นจะมีองค์พระไว้ทำไม? ท่าน ก็เลยตอบว่า แล้วจะลองขอดูแล้วท่าน ก็นอนระลึกนึกถึงองค์พระ พอถึงตอน เข้า ท่านตื่นขึ้นมาปรากฏว่า ท่านลุก ขึ้นนั่งได้ ลองเดินดู ท่านก็เดินได้ และ ที่ท่านดีใจที่สุดคือ ท่านสามารถเดิน มาใส่บาตรเป็นปรกติได้เหมือนเดิม นี่คือตัวอย่างของผู้ที่มีพระรัตน ตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึกถึงอย่างแท้จริง ท่านเป็นที่พึ่งได้ทั้งกาย และใจ ยาม ใดที่กายได้รับทุกขเวทนา จะเป็นด้วย อาการเจ็บป่วยด้วยโรคาพยาธิใดๆ ก็