ปัญหาคอมพิวเตอร์ในโรงงาน : หน้า 114/128

เรื่อง น แผ่ น ดิ น ส า ป a in SS W เรื่อง : ตรัย สรณะ ภาพ : ลือพงศ์ ลีลพนัง เ ...ซี้ด...ซี้ด...ซี้ด... สียงดังขึ้นเบาๆ เป็นการเตือน ราชิตเอื้อมมือไปกดปุ่มที่ ๓ ตรง แผงข้างตัว ฉับพลันที่จอภาพขนาด ๒๐ นิ้ว เลื่อนสไลด์มาอยู่ตรงหน้า ภาพที่เห็นปรากฏเป็นจุด ๆ แสดง ถึงความขัดข้องของคอมพิวเตอร์ซึ่ง เป็นตัวควบคุมระบบการทำงานของ จักรกลทั้งโรงงาน “ชิท...” ราชิตสบถอย่างหัว เสีย นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นมานักหนา เป็นครั้งที่ ๓ ของอาทิตย์นี้แล้วที่ ๓ เครื่องคอมฯ รวน ขึ้นเป็นอย่างนี้ บ่อยๆ โรงงานของเขาต้อง “วาย ปวง” แน่ๆ นี่สิทธา วิศวกรโรงงาน ที่เขาอุตส่าห์แย่งซื้อตัวมาจากโรงงาน ของคู่แข่ง จะกล้าลูบคมเขาเขียว หรือนี่ ออกจะหาญกล้าเกินไปแล้ว ราชิตกดปุ่มสุดท้ายบนแผง “วี” เสียงของมอเตอร์ไซเคิลชิพ ยานพาหนะขนาดเล็กที่มีคุณสมบัติ สะเทินน้ำสะเทินบกของสิทธามา เทียบจอด ก่อนที่ผู้เป็นเจ้าของจะ มายืนอยู่ตรงหน้าผู้เป็นนาย ท่วงท่า นั้นยังดูองอาจ ไม่เห็นพิรุธจาก สายตา ไม่มีวี่แววของคนทรยศ หักหลัง แต่นั่นแหละ ผู้คนสมัยนี้ รู้จักหน้าไม่รู้จักใจ คำว่าซื่อสัตย์ ดู เหมือนจะเหลืออยู่ก็แต่ในพจนานุ กรมฉบับที่เก็บอยู่ในกรุไมโครฟิล์ม เท่านั้น! “คุณไม่ได้เช็คระบบคอมฯ เลยหรือไง สิทธา เครื่องมันถึงได้ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๘