การให้อภัยและการบวช : หน้า 53/128

ถ้าบังเอิญเกิดปัญหา ก็คิดหา ทางแก้ไข ไม่คิดแก้แค้นคนที่ เป็นต้นเหตุ วิธีแก้ไขที่ดีที่สุด คือการให้อภัย ไม่คิด ไม่พูด ไม่ทําร้ายเขา แล้วก็ทําใจของ เราให้สงบ บวชและยอมให้แม่เอาสมุดเงินฝากไป วางค้ำประกัน พร้อมกับเขียนใบเบิก ไว้ให้ แม่รับปาก เมื่อบวชแล้ว พระภิกษุรูปนี้ได้ ตั้งใจรักษาศีล ประพฤติธรรม ขยัน ขันแข็งช่วยกิจของสงฆ์สม่ำเสมอ เวลาผ่านไปสองเดือนครึ่ง หลัง เสร็จกิจในภาคเช้า ชายแก่เจ้าของ ร้านขายอาหารห้องริมตึกปากทางเข้า วัด ซึ่งใส่บาตรประจำได้มารอกราบ ท่านที่กุฏิเพื่อบอกว่า ภรรยาของเขา ตายแล้วเมื่อเช้านี้ “โยมคุณตาปรึกษาลูกหลานทุก คนแล้วใช่ไหม” “กระผมกับภรรยาไม่มีลูก เคย มีคนหนึ่งลูกชายอายุ ๒ เดือนก็ตาย อยู่ดีๆ ก็ตายไปเสียเฉยๆ ภรรยาของ กระผมเสียใจจนเสียสติ ๔๐ ปีมา แล้วที่กระผมพาเขาเข้าออกโรงพยา บาลโรคจิต เขาจากไปก็ถือว่าหมด เวรหมดกรรมของเขา” “สิ้นโยมคุณยายไปแล้ว โยม คุณตามีห่วงมีกังวลอะไรอีกไหม?” “มีขอรับ หลวงตาบอกกระผม ว่า สิ้นพรรษาแล้วพระคุณเจ้าจะลา สิกขากลับไปทำงานต่อ” “ถูกต้อง อาตมาลาบวชได้แค่ ช่วงพรรษาเท่านั้น” “ใจจริงแล้วท่านอยากบวชต่อ “ถ้ามีโอกาสก็อยากบวชอีกสัก อีกไหมขอรับ?” ๒-๓ ปี แต่เป็นไปไม่ได้หรอก เพราะ อาตมามีโยมแม่ต้องดูแลท่านไม่มีใคร” “ลึกแล้วท่านมาทางานดูแลร้าน แทนกระผมได้ไหมขอรับ ขายอาหาร กำไรดี แต่กระผมใช้เงินรักษาภรรยา มากจึงไม่มีเหลือเก็บ เสร็จจากเผา ศพเขาแล้วกระผมอยากจะบวชไม่สึก ไปเลย ตอนนี้กระผมติดภาระผ่อนตึก “อาตมาจะช่วยอะไรโยมคุณตา อีก ๓ ปี จึงจะหมดหนี้สิน ท่านมา ได้บ้าง กรุณาบอกมาเลยอย่าเกรงใจ” คุมร้านแล้วส่งค่าผ่อนตึกต่อให้กระผม ท่านพูดนุ่มนวล กิริยาบอกความจริง เงินส่วนที่เหลือเป็นของท่าน กระผม ใจแจ้งชัด “เรื่องานศพไม่มีปัญหา กระผม กล้ารับรองว่าภายใน ๓ ปี ถ้าท่าน รู้จักกินรู้จักใช้ ท่านจะมีเงินเก็บเป็น ไปเจรจากับเจ้าหน้าที่ทางวัดเสร็จเรียบ ก้อนพอวางดาวน์ธนาคารผ่อนซื้อตึกนี้ ร้อยแล้ว สวดอภิธรรม ๓ วัน เย็น รุ่งขึ้นอีกวัน เอาเข้าเตาเผาให้เสร็จไป เลย จะได้ไม่เหนื่อยหลายหน กระผม แก่แล้วจะตายวันตายพรุ่งไม่รู้ได้” กรกฎาคม ๒๕๓๘ ๕๑ กัลยาณมิตร ต่อจากกระผมได้... กระผมจะขายไม่ แพง เพราะกระผมเพียงต้องการเงิน สักก้อน เพื่อแบ่งให้แม่ครัวเก่าแกสอง คน ซึ่งนอกจากจะทำอาหารแล้วยัง