การสร้างพระประจำตัว : หน้า 79/128

จากความทรงจำ แรงจํา โดย : อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัติรางกูล “วันนี้มีกาสได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต” บุญ สร้างองค์ พระประจำตัว ป้า ถามคุณหน่อยนะคะ ตอนนี้บอกบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวได้กี่องค์แล้ว ใครพบป้าช่วย ตอบให้ฟังด้วย จะได้มากองค์น้อยองค์ ป้าฟังแล้วดีใจทั้งนั้น เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๓๘ พบคุณแฉล้ม คนที่เคยไปบอกบุญญาติสนิทมิตรสหาย แล้วเขาอ้างโน่นอ้างนี่ไม่ยอมทำบุญ คุณ แฉล้มเลยใจเหี่ยว หมดแรง มาปรับทุกข์กะป้า ป้าก็บอกว่า อย่ามัวเสียเวลาห่วงพวกคนดื้อ ๆ พวกนั้น ไม่เอาบุญก็ทิ้งซะเลย เอาไว้โปรดกันกัปหน้าโน่น ตอนนี้เราบอกบุญเลือกคนหน่อย ดูที่เขารู้ค่าของบุญ พวก มีบุญเก่ามามากๆ คอยเราอยู่เยอะแยะ จะรู้จักไม่รู้จัก บอกไปเลย คุณแฉล้มทำตามคำแนะนำของป้า พบหน้ากันวันอาทิตย์ดังกล่าว รายงานเสียงแจ๋วเลย “คุณป้า หนูทำตามที่ป้าบอกได้องค์พระทุกวันเลย อย่างน้อยวันละหนึ่งองค์ วันไหนไม่ได้ หนูไม่ยอมกลับบ้าน ตอนนี้ได้ประมาณ ๕๐๐ องค์แล้วค่ะ” ป้าฟัง แล้วชื่นใจจริงๆ ป้าก็กล่าวคำ “สาธุ” พนมมืออนุโมทนาสาธุการด้วย คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ป้าพลอยกล่าวคำสาธุไปด้วย แล้วพูดว่า “ได้ ๕๐๐ องค์ก็ได้พระของขวัญเป็นรัตนชาติ สีแดง (ทับทิม) น่ะซี ดีใจด้วยจัง” คุณแฉล้มรับคำ แต่ที่ป้าชื่นใจเป็นซ้ำสอง ตรงที่คุณแฉล้มพูดว่า “หนูบอกบุญ ต้องการได้องค์พระมากๆ นึกถึงแต่เรื่องจะเอาบุญสร้างพระเจดีย์ ไม่ได้นึกถึงเรื่องพระของขวัญเล้ย...” คน จริงต้องยังงี้ ทำบุญเอาบุญ เรื่องอื่นเป็นแค่ผลพลอยได้เท่านั้น กัลยาณมิตร ๗๗ กรกฎาคม ๒๕๓๘