มโหสถกุมาร : หน้า 112/128

ถามแล้วทันใจ มโหสถกุมาร เอาตัวคุมไว้ ไว้ในศาลา เร่งรัดบัดนี้ มิให้หลีกหนี สั่งแก่บริวาร หาตัวออกไป รักษาจงดี เอาหญิงเข้ามา อย่าช้าเร็วไว เอาคนหนึ่งมา บัดเดี๋ยวคนใช้ หาเอาตัวมา น้อยน้อยสะพรั่ง ทำตามนายสั่ง บังคับบัญชา กาพย์ยานี ๑๑ บ้างคุมตัวไว้ บ้างไปเรียกมา เมื่อนั้นเจ้ามโหสถ คนหนึ่งไม่ช้า พามามินาน ถามไปมิได้ช้า จึงเจ้ามโหสถ หญิงนั้นบอกโดยชื่อ ปัญญาปรากฏ เลิศล้าโวหาร มาตามซึ่งสายชล อันปรากฏด้วยปัญญา เหมือนหลังมาถามทุกคน 444 ชานซอ ดาหน เป็นสองคนกับสามี บัดเดี๋ยวทันใด ถามไปนาน จึงเจ้ามโหสถ เจ้าให้จดค่าด้วยดี ชื่อเสียงของท่าน บอกให้เข้าใจ แล้วถามไปทันที บอกคดีจงเร็วไว เมื่อนั้นโคฟกาฬ บิดาและมารดา บอกเรามาให้แจ้งใจ บอกเล่ามินาน ตามความจริงไป ชื่อเสียงนั้นเล่าไซร้ จงบอกไปตามสัจจา ซานคนยาก ลำาบากเหลือใจ หญิงนั่นจึงบอกไป ชื่อนี้ไซร้ไม่มุลา พ่อแม่ตั้งให้ ชื่อโคฟกาฬ ชื่อเสียงแห่งบิดา ทั้งมารดาบอกตามตรง ว่าแล้วทันใจ แล้วเจ้าถามแม่พ่อ ผัวนั้นหนอโดยจำนง เจ้าจึงถามไถ่ ชื่อเมียมินาน บอกชื่อให้แก่ตรง อย่าไหลหลงจงแจ้งไข ชื่อไรเล่านา เร่งมาให้การ บัดนี้อย่านาน ให้รู้บัดดล หญิงนั้นไม่รู้จัก จึงบอกชื่ออื่นไป โคฬกาฬบอกไป จึงเจ้ามโหสถ เมียของข้าไซร้ ซอ ดาหน าหญิงเห็นปูนปาน ดั่งหอกปักต้องหัวใจ ยังมิได้รู้อาการ ... V Ve เอาให้จดไวมนาน โคฬกา สมค่ากัน ทิ้งข้าเสียได้ รักอ้ายทรชน ที่ในกลางหน เป็นคนไม่อาย จึงไข้บริวาร เอาคนทั้งสองนั้น อย่าได้นานเร่งเร็วพลัน มาเร็วพลันบัดนี้นา แล้วเจ้าบัณฑิต จึงเจ้ามโหสถ อันปรากฏด้วยปัญญา เจ้ารำพึงคิด ในจิตมุ่งหมาย ถามคนนั่งพร้อมหน้า จงปรึกษาอาการ จะใคร่ถามดู ให้รู้เงียนสาย ก้อยค่าธิดาหน นั้นจนคำแก่พยาน พ่อแม่ตายาย ชื่อไรเล่านา สมค่าโคฬกาฬ จะคิดอ่านประการใด โคฬกาฬนั้นไซร้ บริวารทั้งหลายนั้น เห็นพร้อมกันจึงว่าไป บอกตามจริงไป มิได้มุสา สมค่าผัวเก่าไชร้ ชื่อนั้นเสียงนั้น แม่นมั่นหนักหนา หญิงนี้มอดสู แม่ยายพ่อตา แห่งข้าเข็ญใจ ถ้อยค่าเจรจา เมื่อนั้นเจ้าบัณฑิต ปรึกษาใยไม่เข้าท่า รักชาย พากันมา แพศยาพาหนี เจ้าพินิจเห็นด้วยดี กัลยาณมิตร 000 กรกฎาคม ๒๕๓๙