น้ำตกและประสบการณ์การเดินทาง : หน้า 90/128

ไหลผ่านแขนขาหรือตัวเรา เย็นชุ่มฉ่ำ ชื่นใจ ที่ ๑ นะครับ เป็นน้ำตกชั้นล่างสุด สบายใจเหลือหลายเลยครับ ผมว่าอาจารย์ทั้ง ๓ ท่าน คงชอบที่นี่แน่เลยครับ” “แหม...ครูฟังเธอเล่าแล้วรู้สึกหายเหนื่อย หายร้อนเลย สักวันถ้าครูมีเวลา คงต้องหา โอกาสมาเที่ยวที่นี่แน่ๆ เลย” “นั่นซิคะ พอพี่ฟังน้องเดชศักดิ์เล่าเห็น ภาพเลยค่ะ แหม....อยากเห็นจังเลยว่าจะชื่น หายเหนื่อยเหมือนที่น้องเล่ามั้ยนะ” พี่นิภา สนองต่อทันที แต่น้าน้อย น้าแหม่ม หรือแม้ แต่น้าวันทนีก็ไม่หลงกลคล้อยตามพี่นิภา น้า แหม่มพยักหน้าให้เดชศักดิ์คนรูปหล่ออธิบายต่อ “น้ำตกตรงนี้สูงมากมั้ยคะ” อุทัยวรรณ สาวน้อยคนสวยแต่ขี้เล่นแทรกถามขึ้นมาบ้าง “สัก ๑๐-๑๒ เมตร คงได้กระมังครับ ก็สูงขนาดตึก ๓-๔ ชั้นนั่นแหละครับ ประชาชน ส่วนใหญ่โดยเฉพาะเด็กๆ ก็มักขึ้นมาเล่นน้ำตก เพียงชั้นนี้ เพราะผู้ใหญ่ที่ควบคุมก็คงเหนื่อย ด้วยแหละครับ ชั้นต่อไปจึงไม่ค่อยมีคนขึ้นมาก นัก นอกจากหนุ่มสาว แต่ผมคิดว่า....สำหรับ อาจารย์ทั้ง ๓ ท่าน ยังดูแข็งแรงมีพละกำลังดี คงขึ้นไปได้อีกชั้นนะครับ” “ชั้นไหนเล่าจะ พ่อคุณ” น้าน้อยถาม “น้ำเมื่อผ่านผาลาดแผ่นหินขนาดใหญ่ “ก็น้ำตกลานสาง ซึ่งถือว่าเป็นน้ำตก แล้ว ก็จะรวมตัวกันไหลลงสู่แอ่งน้ำเล็กๆ เป็น ชั้นที่สวยงามที่สุด จนกลายเป็นชื่ออุทยานแห่ง ลำธารต่อไป” ชาติลานสางนั่นแหละครับ” เบญจ์จำฉันชอบการอธิบายของเดชศักดิ์ “อ๋อ....เช่นนี้เอง” เสียงใครก็ไม่รู้ฉันไม่ จังเลย ที่พูดนี่ฉันไม่ได้สนใจความหล่อของเขา ทันหันไปมอง หรอกนะ แต่ด้วยท่าทีสุภาพ หน้าตายิ้มแย้ม “เอาละครับ ผมจะพาขึ้นไปเที่ยวต่อ เต็มใจตอบ น้ำเสียงชวนสนุก ทำให้เรานึก นะครับ น้องกุ้งฝอยพร้อมรึยังครับ” เดชศักดิ์ ภาพออกขณะที่เขาอธิบาย ที่สำคัญเขาพูด หันไปเอาใจกุ้งฝอย ทำเอาเธอยิ้มอายด้วยความ ฉะฉาน ชัดเจนทุกถ้อยคำแม้กระทั่งตัวควบกล้ำ เขิน... “เตรียมขาที่แข็งแรงไว้นะครับ เอาขนม ถ้าฉันเป็นน้าแหม่มนะ แล้วได้ฟังเขาบรรยาย และกล่องข้าวขึ้นไปด้วยยิ่งดีนะครับ อ้อ...กุ้ง เพียงแค่นี้ ฉันจะให้คะแนนเขาเต็มแล้วละ ฝอยคนเก่งอย่าลืมเอาไปเผื่อพี่เดชด้วยนะครับ” เบญจ์ ฟังดูก็รู้ว่าเขาเตรียมตัวมาดีนี่จ๊ะ เพราะ กุ้งฝอยหัวเราะกิ๊กกั๊กชอบใจคำพูดของ พูดจาคล่องแคล่วอย่างมีความรู้จริงๆ เอาละ เดชศักดิ์ แล้วพูดตอบอย่างฉลาดที่ทำให้ทุกคน เบญจ์ฟังฉันเล่าต่อนะว่าเขาบรรยายอะไรอีก “ถ้าเราเบื่อที่หินผาลาด ก็เดินขึ้นไปอีก หน่อย เพียง ๓๐๐ เมตรก็จะพบเนินหินเตี้ย ๆ ตรงกลางเว้าเป็นช่องว่าง กว้างสัก ๖-๗ เมตร ถ้าไปยืนใกล้ๆ เนินหิน เราจะเห็นกระแสน้ำที่ ไหลลงมาจากลำห้วยลานสาง พอไหลมาถึง | พลอยขำไปด้วยว่า “เขาไม่ได้ขึ้นไปจริงๆ สักหน่อย ก็น้า แหม่มบอกว่าไม่แวะนี่คะ กุ้งฝอยก็ไม่ต้องเตรียม ขนมเพื่อพี่ซิคะ” “แหม....เสียท่า....จีบขนมน้องกุ้งฝอยไม่ สำเร็จ” เดชศักดิ์พูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม แล้ว กล่าวต่อไปว่า “จากน้ำตกลานเลี้ยงม้า ถ้าเรามีเวลา มากพอ ก็เดินขึ้นไปอีกถึงยอดน้ำตกของน้ำตก เนินหิน น้ำจะไหลแรงเข้ามาตามซอกหิน ซึ่ง เป็นช่องแคบๆ ความแรงและเร็วของน้ำที่ไหล จะถูกบีบตัวจนมีระดับสูงขึ้น พุ่งผ่านหน้าผาที่ เราเรียกว่ายอดน้ำตก ไหลตกลงสู่พื้นน้ำเบื้อง ลานเลี้ยงม้า ล่างตรงกลางที่แอ่งช่องว่างนั้น ตรงนี้เองครับ เขาเรียกว่า น้ำตกลานเลี้ยงม้า ถือเป็นน้ำตกชั้น อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๘๘ กรกฎาคม ๒๕๓๘