การอุทิศส่วนกุศล : หน้า 95/128

หลังจากหลวงพ่อท่านนำสมาธิให้พวก เมื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่บรรพบุรุษของแม่แล้ว กลับมาดูที่ดวงบุญ บุญแทนที่จะหดหายไป เพราะเราได้บริจาคแบ่งบุญให้ใครต่อใครแล้ว ดวงบุญที่เห็นยังคงสุกสว่างดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นกว่าเดิม เราแล้ว แม่ก็นั่งเข้ากลางจนละเอียดดี องค์พระผุดผ่านกายแม่ไปจนถึงองค์ ใหญ่สุดที่คลุมท้องฟ้า ได้เห็นองค์ ฌานติดอยู่ในองค์พระใสสว่าง ยิ่งกว่า พระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน หลังจากนั้น หลวงพ่อนำทำพิธีทอดผ้าป่าเสร็จแล้ว ท่านจึงได้ให้ทำพิธีบุพเปตพลี คือ อุทิศส่วนกุศลไปให้บรรพบุรุษที่ล่วงลับ ไปแล้ว แม่นึกถึงคุณยายของลูกก่อน ใคร ได้เห็นภาพของท่านในกลาง ชัดเจนเท่าลืมตาเห็น คุณยายท่านอยู่ ในชุดกายทิพย์ที่มีความใสสว่าง พอ ประมาณ ท่านมีวิมานอยู่ติดกับบ้าน คือซ้อนทับกับบ้านเดิมที่ท่านอยู่ เครื่อง ประดับในกายท่านไม่มีเลย มีแต่กรอบ หน้าที่มีความใสสว่างเล็กน้อย เมื่อนึก อุทิศส่วนกุศลให้ท่านในกลางแล้ว จึง เห็นท่านพนมมือรับการอุทิศบุญ ได้ เห็นกายทิพย์ของท่านสว่างสดใสขึ้นกว่า เดิมมาก มีเครื่องประดับที่คอเพิ่มขึ้น กายทิพย์ของท่านและเครื่องประดับ ในกายดูสว่างขึ้นทันที หลังจากได้รับ การอุทิศส่วนบุญไปให้แล้ว ความสุข โปร่ง โล่ง เบาของใจ คือ เปลวไฟในนรกขุมหนึ่งนั้น ขณะที่พบ รางวัลที่ได้รับของใจ ในระดับหนึ่ง เห็นกายท่านนั้น แม่ลงไปพบด้วยกาย ของสมาธิที่แม้ยังไม่เห็นอะไร ถ้ายิ่ง ธรรม กายของญาติผู้ใหญ่ท่านนั้น นอกจากคุณยายแล้ว ยังมีญาติ เราปรับใจให้หยุดนิ่งได้จนใจสามารถ ปรากฏอยู่หน้ากายธรรมของแม่ใน ผู้ใหญ่อีกหลายท่านที่แม่นึกอุทิศส่วน ถูกดูดเข้าไปในกลางของกลางตรงทาง ลักษณะที่กำลังทนทุกขเวทนา แม่ได้ กุศลไปให้ เช่น คุณป้าของลูก เป็นต้น สายกลาง จนกระทั่งได้พบแสงสว่าง เห็นในกลางว่าการปรากฏด้วยธรรมกาย ทุกท่านล้วนแต่มีกายทิพย์ที่สว่างขึ้น ภายใน ได้เห็นธรรมะภายในเป็นขั้น นั้น รัศมีความสว่างของกายธรรม สดใสขึ้น เวลานึกอุทิศส่วนบุญ ส่วน ตอนของความละเอียดของใจที่ดื่ม สามารถทำให้ไฟในนรกนั้นดับลงได้ กุศลไปให้ท่านเหล่านี้ แม่จะเห็นเป็น เข้าสู่ภายในได้ลุ่มลึกเพียงใด ความสุข ชั่วคราว แม่จึงได้บอกให้ท่านรอการ ท่อธารใสสว่างมาที่ศูนย์กลางกายของ ความเบิกบานใจก็ค่อย ๆ ทวีเพิ่มขึ้น อุทิศส่วนกุศลไปให้ซึ่งจะทำให้ท่านพ้น แม่ซึ่งมีองค์พระใหญ่คลุมอยู่ตลอดเวลา ตามลำดับ นี่คือความเป็น “ผู้เบิกบาน” ทุกข์ได้ อย่างแท้จริง เมื่อโอกาสนั้นมาถึงในวันวิสาข จดหมายฉบับที่แล้ว แม่ได้เล่า บูชาที่ผ่านมา (ปี ๒๕๓๘) ซึ่งทางวัด ประสบการณ์ที่ได้พบเห็นญาติผู้ใหญ่ ได้จัดให้มีพิธีบุพเปตพลี คือ พิธีอุทิศ ท่านหนึ่งกำลังเสวยทุกขเวทนาอยู่ใน ส่วนกุศลไปให้บรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว กรกฎาคม ๒๕๓๘ ๙๓ กัลยาณมิตร ท่อธารใสสว่างประดุจเพชร หรือท่อธาร แห่งบุญนั้นไหลมาเชื่อมกับศูนย์กลาง กายของแม่ กลายมาเป็นดวงบุญที่ กลมใสรอบตัว มีความสว่างยิ่งกว่าพระ อาทิตย์ตอนเที่ยงวัน เมื่อแม่นึกถึง