ข้อความต้นฉบับในหน้า
ครอบครัว ยิ่งต้องประสบทุกข์หนัก
เข้าไปอีกเหมือนถูกขังอยู่ในกรง ถ้า ธรรมะเท่านั้นแหละที่เป็นที่พึ่งในยามคับขัน ในยามที่เราท้อแท้
หากเป็นพี่เณร ๆ ก็จะขออยู่ในเพศ ในยามที่เราหมดกำลังใจ แบตเตอรี่เขายังชาร์จไฟ ใจของเรา
สมณะดีกว่า เพราะจะได้บุญทั้งเรา
และท่าน ชีวิตมีแต่ความสุข
นั้น
ก็ต้องชาร์จกำลังใจเหมือนกัน
การบวชเข้ามาในบวรพุทธศาสนา ธรรมะเท่านั้นที่เป็นที่พึ่งที่แท้จริงของชีวิต
ผู้ที่จะสามารถประคับประคอง
ตนเองให้ตลอดรอดฝั่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เพราะสามเณรส่วนมากต้องออกจาก
บ้านมาตั้งแต่อายุยังน้อย เข้ามาบวชก็
หวังเพื่อฝึกตนเอง ให้เป็นคนดีที่พระ
พุทธศาสนาต้องการ ถึงแม้หลายคน
อาจจะคิดว่า ผู้ที่บวชมาตั้งแต่อายุยัง
น้อยนั้นคือ พวกไม่มีอันจะกิน หรือ
อะไรหลายๆ อย่าง ตามความคิดของ
แต่ละคน ความจริงแล้วพี่เณรว่าเขา
คิดผิดมากทีเดียว การที่เด็กน้อยตัดสิน
ใจบวชตั้งแต่เยาว์วัย เป็นสิ่งที่ทำได้
ยาก ต้องเป็นผู้มีบุญเก่าซึ่งสั่งสมมา
อย่างดีแล้วเท่านั้น
๑๐
ปี
การที่พี่เณรอยู่มาได้ถึง
และตั้งใจอยู่ไปตลอดชีวิต เนื่องจาก
มีเป้าหมายชีวิตปรารถนาความรู้แจ้งใน
สัจจธรรม เพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม
ตอนบวชเข้ามาใหม่ๆ พี่เณรเคยได้ยิน พุทธศาสนาพบว่า การปฏิบัติธรรมให้ แข็งในการประพฤติพรหมจรรย์ เพราะ
ได้ผลต้องมี “โยนิโสมนสิการ” คือ เรากำลังทวนกระแสกิเลส ถ้าเราไหล
ต้องทำอย่างพินิจพิจารณา ทำให้ถูก
ต้อง ฉะนั้นการปฏิบัติธรรมต้องศึกษา
ให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ละเอียดรอบคอบ
ถ้าไม่เข้าใจก็ไปถามครูบาอาจารย์ เรา
ว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านนั่งสมาธิ
เอาจริงเอาจัง เอาชีวิตเป็นเดิมพัน จน
ในที่สุดก็สามารถบรรลุธรรมได้ พี่เณร
ก็ลองนั่งอย่างท่านบ้าง ผลปรากฏก็
คือ ถึงกับเครียด เนื่องจากตั้งใจมาก
เกินไป จึงทำผิดวิธี ทำให้ไม่ได้ผล ที่ ก็จะได้ความรู้ที่ถูกต้องสมบูรณ์ ส่วน
จริงแล้วธรรมะนั้นต้องสบาย ไม่ตึง
และไม่หย่อน เพียงเอาใจมาไว้ที่ศูนย์
กลางกายตลอดทั้งวันทั้งคืน ทำอย่าง
สบายๆ อย่างต่อเนื่องเท่านั้นเอง ถ้า
วิธีการถูกต้อง จึงจะประสพความสำเร็จ
พี่เณรเคยค้นคว้าคัมภีร์ทางพระ
ไปตามกระแสกิเลสของโลก เราก็จะ
ไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ในเพศสมณะ
นี้ได้ น้องเณรต้องระวัง “อย่าให้ผ้า
เหลืองร้อน” นั่นคือ “อยากสึกนั่นเอง”
ในเรื่องนี้ พี่เณรเคยมีประสบการณ์
เมื่อบวชได้ ๒ ปีผ้าเหลืองร้อน เลยคิด
ก็เข้าไป ถึงบ้านและอยากมีแฟนด้วย ถึงขนาด
ความรู้ในทางโลกนั้น หาได้ไม่ยากหรอก
ถ้าเราอยากตามโลกให้ทัน
อ่านหนังสือในห้องสมุดของวัด ซึ่ง
คัดเลือกหนังสือดีๆไว้แล้ว มีหนังสือที่
มีประโยชน์เยอะแยะมากมาย
น้องเณรต้องเป็นผู้มีจิตใจเข้ม
บอกให้โยมมารับกลับบ้าน พี่เณรเก็บ
ข้าวของเรียบร้อยแล้วก็คิดว่า ไหนๆ
เราก็จะสึกแล้ว ก่อนสึกน่าจะมีธรรมะ
พี่เณรก็เลยเข้าไป
ออกไปสักหน่อย
กัลยาณมิตร
๓๒
กรกฎาคม ๒๕๓๘