เหตุการณ์เหนือความคาดหมาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 7 หน้า 116
หน้าที่ 116 / 128

สรุปเนื้อหา

สาวิตรีรำพันให้ราชิตฟังขณะที่เขา นอนพาดเท้าไว้บนเครื่องช่วยออก “มันเกิดจากคน ไม่ใช่บาป กรรมอะไร เธออย่ามาโน้มน้าวฉัน ขึ้นด้วยความเดือดร้อนใจ เมื่อไม่มี แสงอาทิตย์ทั้งวันสองวันสามวัน จนกลายเป็นสัปดาห์ คงมีบ้างที่ เฉลียวใจถึงคำเตือนของพระสงฆ์ แต่มีมากที่ไม่เคยให้ความสนใจและ ยังคงยืนยันความคิดเดิมตลอดกาล ทางการประกาศเตือนให้ทุก คนช่วยกันประหยัดเชื้อเพลิงที่ชาว เมืองถลุงใช้กันเพื่อผลิตไฟทั้งวัน หากเหตุการณ์ยืดเยื้อต่อไป เป็น ทั้งคืน กำลังกาย “ธาตุเมืองของเรามันคง เสียให้ยาก ตามใจ ถ้าเธออยาก วิปริต จึงได้เกิดความเสื่อมขึ้นมาก งมงาย ก็เชิญเธอตามสบายคนเดียว มายในช่วงนี้ คงสมกับที่ผู้คนสร้าง ฉันไม่บ้าด้วยแน่” บาปหนากัน จนแผ่นดินยังหวั่นไหว เพราะทนรองรับคนไร้ศีลธรรมต่อ ไปไม่ได้” ม - ราชิตหัวเราะลงลูก

หัวข้อประเด็น

- เหตุการณ์เหนือความคาดหมาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อาทิตย์ไม่พ้นขอบฟ้าเสียที ทาง การไม่ได้ประกาศเหตุการณ์ล่วงหน้า แสดงว่ามันเป็นเหตุการณ์เหนือความ คาดหมาย! ชาวเมืองต่างมีอาการสะดุ้ง สาวิตรีรำพันให้ราชิตฟังขณะที่เขา นอนพาดเท้าไว้บนเครื่องช่วยออก “มันเกิดจากคน ไม่ใช่บาป กรรมอะไร เธออย่ามาโน้มน้าวฉัน ขึ้นด้วยความเดือดร้อนใจ เมื่อไม่มี แสงอาทิตย์ทั้งวันสองวันสามวัน จนกลายเป็นสัปดาห์ คงมีบ้างที่ เฉลียวใจถึงคำเตือนของพระสงฆ์ แต่มีมากที่ไม่เคยให้ความสนใจและ ยังคงยืนยันความคิดเดิมตลอดกาล ทางการประกาศเตือนให้ทุก คนช่วยกันประหยัดเชื้อเพลิงที่ชาว เมืองถลุงใช้กันเพื่อผลิตไฟทั้งวัน หากเหตุการณ์ยืดเยื้อต่อไป เป็น ทั้งคืน กำลังกาย “ธาตุเมืองของเรามันคง เสียให้ยาก ตามใจ ถ้าเธออยาก วิปริต จึงได้เกิดความเสื่อมขึ้นมาก งมงาย ก็เชิญเธอตามสบายคนเดียว มายในช่วงนี้ คงสมกับที่ผู้คนสร้าง ฉันไม่บ้าด้วยแน่” บาปหนากัน จนแผ่นดินยังหวั่นไหว เพราะทนรองรับคนไร้ศีลธรรมต่อ ไปไม่ได้” ม - ราชิตหัวเราะลงลูกคอ - “เธอบ้าจี้ตามคำพระอีกแล้ว หรือสาวิตรี นักบวชที่เหลือสัญ ลักษณ์ผ้าเหลืองที่ข้อมือนั่น ยังเหลือ “วาย ราชิต” สาวิตรีร้อง เสียงหลง “ไฟดับอีกแล้ว” “ประสาทจริง สาวิตรี ไฟ ดับแค่นี้ กลัวอะไร เครื่องผลิตไฟ เราก็มี” ราชิตติง อาจตกอยู่ในโลกมืดได้! เปล่า...ไม่มี ใครแม้คนเดียวที่จะเชื่อฟังและปฏิบัติ ตาม “ขืนเชื่อ ธุรกิจของเราก็วินาศ พอดี” ประโยชน์ส่วนตนยังมาก่อน “แต่ฉันกลัว” สาวิตรียกมือ ประโยชน์ส่วนรวมตามเคย ไม่มีใคร ประณมระดับอก “พระคุณเจ้ากาปูร์ มาหลอกชาวเมืองให้เชื่อเรื่องงมงาย ประกาศว่า ถ้าพลเมืองของเราไม่ ไร้สาระอยู่อีก มีที่ไหน ธาตุเมือง เริ่มที่จะประพฤติตนอยู่ในกรอบศีล แผ่นดินมันจะมารู้สึกอะไรกับการ ธรรมอีกครั้ง เมืองของเราเห็นจะ กระทำของคน ฉันว่า ทางที่ดีเธอ บอกเลิกรับเคเบิ้ลคลื่นบ้าๆ นี่ดีกว่า เดี๋ยวจะต้องไปเสียเงินบำรุงให้เขา เปล่าๆ” หลับ จมดิ่งอยู่ในสาปอาถรรพ์เร็ว ๆ นี้” “มันวิปริตจริงๆ เธอเชื่อฉัน ไม่ขาดไฟฟ้าใช้ เนื่องจากมีเครื่อง สี ราชิต ก็แม้แต่เครื่องคอมฯโรง ได้คิด โดยเฉพาะที่โรงงานของราชิต ซึ่งมีพื้นที่ถึง ๑ ยูไฟร์ ซึ่งเป็นขนาด ใหญ่ที่สุดของทุกโรงงานในเมือง ...เป็นเดือนแล้วที่ดวงอาทิตย์ หยุดส่องแสง เชื้อเพลิงที่สะสมไว้ ของหลายบ้านเริ่มหมด ภาวะขาด แคลนเกิดขึ้นไปทั่ว บริษัท ห้างร้าน ไฟดับจนถึงเช้า แต่ทุกบ้าน โรงงานหลายแห่งปิดตัวลง ความ อดอยาก ฝืดเคืองเกิดขึ้น การลัก ขโมยระบาด ต่างประเทศที่เคยให้ ความช่วยเหลือเริ่มถอยห่าง เพราะ ผลิตทุกครัวเรือน ที่แปลกใหม่และ งานของเราที่เธอคุยว่ามันดีเลิศที่สุด ดึงให้ชาวเมืองเริ่มรู้สึกถึงความผิด ในเมืองนี้ มันยังสามวันดีสี่วันไข้ ปกติได้ก็คือ สายแล้ว แต่ดวง เกรงความระบาดของเหตุการณ์ กัลยาณมิตร ๑๑๔ กรกฎาคม ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More