ข้อความต้นฉบับในหน้า
แค่นั้นหัดทําหูทวนลมเสียบ้างเถิด
ทิ้งครอบครัวออกบวช
อาจารย์ ท่านก็พานั่งสมาธิระลึก
ชาติไปดูเรื่องนี้ให้โดยเฉพาะ ใน
ที่สุดก็รู้ว่า อ๋อ...มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
ภพในอดีตเราตั้งใจทำความ
ดี แต่พอถูกเจ้าตัวแสบมาก่อกวน
หนักเข้าๆ ชักทนไม่ไหว เลยไป
จ้างนักเลงคนหนึ่งมาจัดการ เหมือน
เศรษฐีในปัจจุบันนี้ที่ถูกรังแกมาก
เข้าๆ ก็ไปจ้างมือปืนมาเก็บเสียใน
ทำนองนี้ จ้างกันเสร็จเรียบร้อย
เราก็คิดว่ามันหมดสิ้นไปตั้งแต่ชาติ
หลวงพ่อถึงได้พูดเตือนอยู่เสมอว่า ที่แล้ว แต่มันไม่หมด มันจองเวรต่อ
อยู่เป็นโสดดีกว่าเยอะเลย
การทอดทิ้งครอบครัว กรรมเก่าก่อกวน
ออกบวชจะไม่บาปหรือ
หลวงพ่อครับ ทำไม
ในกรณีที่แต่งงานมี
เราตั้งใจทำความดีแท้ๆ
จึง ถูกก่อกวนให้เดือด
ร้อนรำคาญใจอยู่เรื่อยๆ
บุตรแล้ว
ถ้าเราหาเงินทองทิ้งไว้ให้
เรียบร้อยแล้ว ภรรยาสามารถเลี้ยง
ลูกได้เป็นอย่างดีก็คงไม่เป็นปัญหา
อะไร หรือลูกมีงานการทำเรียบร้อย
แล้ว จะบวชก็บวชได้ แต่ว่าถ้าลูก
เมียก็อดๆ อยากๆ ยังช่วยตัวเอง
กันไม่ได้ แล้วทิ้งครอบครัวออกบวช
มันก็ไม่ถูกต้อง เพราะว่าจะไม่สงบ
สุขกันทั้งลูกเมียและตัวเอง ในกรณี
นี้ รอให้ลูกโตก่อนก็แล้วกัน
คนยังไม่แต่งงานดูตัวอย่าง
ไว้นะ แต่งแล้วก็ต้องมาบ่นอย่างนี้
มิหนำซ้ำเจ้ามือปืนนั่นตามมาเกิดมา
ขอรับใช้เราอีก กรรมนั้นผูกพันมา
ถึงชาตินี้ เจ้าแสบนั่นมันตามมา
เป็นญาติของเราในชาตินี้คนหนึ่ง
ไม่พอ ได้ลูกศิษย์ตัวแสบเพิ่มขึ้นมา
อีกคนหนึ่งด้วย ขณะที่เราเร่งทำ
ความดี เจ้าญาติคนนี้ก็ทําความ
แสบความเลวแข่งกับเรา ไม่ได้ลืม
เรื่องนี้หลวงพ่อเองก็มีเรื่อง หูลืมตาดูว่าเราทำความดีขนาดไหน
สะท้านใจในวงศ์ญาติอยู่เหมือนกัน
คือขณะที่เราเองออกบวช พยายาม
สร้างความดีเรื่อยไป แต่ก็มีญาติ
สนิทบางคนที่แสนจะเกะกะเกเร จน
น่าจะถูกยิงเป้า ความเกะกะเกเร
ของเขานั้น แม้เขาไม่มารบกวน ไม่
ได้ทำร้ายเราให้บาดเจ็บให้เสียทรัพย์
แต่เหมือนกับว่าเราทำความดีไม่ขึ้น
เลย ก็ให้อัดอั้นตันใจสงสัยว่าทำไม
จึงเป็นอย่างนี้หนอ เลยไปถามพระ
นี่ก็เป็นเรื่องของกรรมที่ก่อ
ไว้ ใครทำกรรมใดไว้ดีหรือชั่วก็ตาม
ตนย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น หนี
ไม่พ้นหรอก เพราะฉะนั้นถ้าอยาก
ให้มีแต่เรื่องดีๆ ในชีวิตทุกภพทุก
ชาติละก็ ให้เร่งทำความดีให้มาก ๆ
ตั้งแต่บัดนี้ไปเลยนะ แล้วก็อดทน
ต่อความกระทบกระทั่งให้มากๆ ด้วย
กัลยาณมิตร
๒๖
กรกฎาคม ๒๕๓๘