การสร้างบารมี : หน้า 82/128

ได้นะคะ ต้องอย่าลืม สิ่งที่สันโดษไม่ได้มี ๒ อย่าง กุศลกรรมกับความเพียร เมื่อไรเป็นพระอรหันต์แล้วจึงค่อยหยุด ตอนนี้กำลังอยู่กลางทะเล หยุดพาย ได้ยังไง ขึ้นฝั่งได้เมื่อไหร่ค่อยทิ้งทั้ง เรือทั้งพายนั่นแหละ ฉะนั้นใครก็ตาม ขณะมีโอกาส กอบโกย ไม่รีบฉกฉวยไว้ ตายแล้วจะ ต้องเสียใจ แล้วอย่าว่าป้าไม่เตือน “ไม่ให้มองเห็นกำไรอยู่เฉพาะหน้ายังชักช้าอยู่ ได้ จะให้ป้านั่งว่านั่งบ่นไปแค่ไหน ดู ตัวอย่างรายสุดท้ายที่เล่าไว้คะ ทำ บุญสร้างพระผ่อนส่งได้แค่เดือนเดียว เป็นเงินพันบาท เห็นที่อยู่ใหม่ราคา เป็นล้านๆ กำไรไม่รู้กี่เท่าตัว ถ้าทำ บุญจนครบองค์ ไม่รู้จะเป็นวิมานใน สวรรค์ชั้นที่เท่าไหร่ หนูสงสารที่สุดเลย ปวดหนัก ๆ อยู่หลายวัน แล้ววันสุดท้ายกลับ ไม่ปวดเลย เหมือนเป็นคนดีๆ ปกติ บอกกับหนูว่า ฝันเห็นว่าเขา มีบ้านใหม่ ไม่ได้อยู่ที่โลกมนุษย์นี้หรอกค่ะ เป็นบ้านทรงไทยสวย งามมาก พื้นบ้านมันปลาบที่เดียว เขาขอให้หนูหยิบพระของขวัญ ของวัดมาใส่มือเขา ให้เขาได้ระลึกถึงพระธรรมกายประจำตัวที่ เขาเพิ่งได้สร้างไปงวดเดียว หนูก็หยิบไปใส่มือให้ เขายิ้มอย่างชื่นใจ กำไว้แน่นแล้วหลับ ตายิ้มน้อยๆ หมดลมหายใจไปตอนนั้นเลยค่ะ คุณป้าว่าเขาไปดีมั้ยคะ หนูไม่เคยฝันเห็นเลย” ป้าก็ตอบทันที “ที่เขาบอกหนูว่าฝันนั่นน่ะ ความจริงเป็นคติ นิมิตค่ะ คติแปลว่าที่ไป นิมิตแปลว่าเครื่องหมาย คตินิมิตก็แปลว่า ที่เกิดใหม่นั่นแหละ ลักษณะบ้านแบบนั้นก็เป็นเทวดาชั้นจาตุมหา ใครเขาจะว่าเราบ้าสวรรค์วิมาน ก็ช่างเขาเถอะ เราไม่ใช่จะมีบารมีเต็ม เปี่ยมเลิกเกิดได้ในชาตินี้นี่ ต้องเวียน ว่ายตายเกิดสร้างบารมีของเราอีกนับ ชาติไม่ถ้วน เราก็ต้องเตรียมเสบียง ของเราให้เต็มที่ เพื่อความสะดวกใน การเดินทาง ถ้ามีของติดตัวไปน้อย ไป เกิดใหม่ก็ลำบาก คิดสร้างบารมีอะไร ก็ยาก ในขณะที่ตายไปแล้วอยู่ระหว่าง ราชิกา เทวดาชั้นต้น เวลาที่โน่น 9 วัน 9 คืนของเขาเท่ากับ ๕๐ รอโอกาสมาเกิดเป็นมนุษย์สร้างบารมี ปีของเรา เขาเดินชมที่อยู่ใหม่ของเขาแค่พักเดียวก็เป็นเวลา ๓๐๐ ๔๐ ปีของเราไปแล้ว ตอนนี้กำลังมีความสุขในที่อยู่ และสมบัติ ทิพย์ยังงั้น ก็ยังไม่ได้นึกถึงเรา เขาก็เลยไม่มาเข้าฝัน หนูสบายใจ ได้แล้ว เขาไปดี” ปลอบใจไปดังนั้น เพราะเห็นคนเล่าหน้าตาเศร้าหมองมาตั้ง แต่ต้น มายิ้มออกเอาก็ตอนฟังคำพูดของป้าว่าไปที่นั่นเอง ตัวอย่างรายนี้ ทำบุญเพียงงวดเดียวเท่านั้น เห็นที่อยู่ใน สวรรค์แล้ว แล้วก็ตายไปอยู่ที่นั่นเรียบร้อย หมดโอกาสร่วมสร้าง บารมีกับหมู่คณะในโลกนี้ แต่เรา....คุณกะป้ายังมีลมหายใจอยู่ บุญเท่าที่ทำไว้ พอใจไม่ กัลยาณมิตร do กรกฎาคม ๒๕๓๘ ครั้งใหม่ ได้มีที่อยู่สำหรับการคอย เป็นสวรรค์ เป็นวิมาน ก็ดีกว่านรก เปรต อสุรกาย เดรัจฉานใช่ไหมคะ อย่าลืม นางฟ้ายังรีบมาเกิดหา บุญ คนตายมีบุญทำไว้แค่เดือนเดียว ก็ยังอุ่นใจค่ะ สะ-หวัด-ดี ad anyo