ข้อความต้นฉบับในหน้า
ความประมาทเป็นที่รวมลงของความชั่ว
มีมากน้อยเท่าใดรวมลงในความประมาท
ทั้งสิ้น ความดีมากเท่าใดรวมลงในความ
ไม่ประมาททั้งสิ้น
ทั้งสองประการนี้ พระองค์ทรงชี้ ได้ความดังนี้ อรรถาธิบายขยาย
ขาด บรรดาธรรมที่พระองค์ตรัส ความเป็นลำดับไป ผู้ไม่ประมาทไม่
เทศนาไว้ ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ปราศจากสติ สติตรึกนึกอยู่ไม่เผลอ
เที่ยว ย่นลงไปปิฎก ๓ คือ วินัยปิฎก นึกอยู่จนกระทั่งหยุดเป็นจุดเดียวกัน
สุตตันตปิฎก ปรมัตถปิฎก มีความ ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย
ไม่ประมาทนี้แหละเป็นยอดของ มนุษย์ บริสุทธิ์เป็นจุดเดียวกัน
พระไตรปิฎกเหล่านั้น ความไม่ประ เห็น จำ คิด รู้ เป็นจุดเดียวกัน
มาทนี้เป็นที่รวมลงของความดีทั้ง ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย
หลาย ความประมาทเล่าเป็นที่รวบ มนุษย์ บริสุทธิ์ถูกส่วนเข้า ถึงขนาด
รวมลงของความไม่ดีทั้งนั้น ความ นั้น เห็นเป็นดวงใสเท่าดวงจันทร์
ประมาทเป็นที่รวมลงของความชั่ว ดวงอาทิตย์ อยู่กลางดวงธรรมที่
มีมากน้อยเท่าใดรวมลงในความ ทำให้เป็นกายมนุษย์ ไม่ได้หยุดอยู่
ประมาททั้งสิ้น ความดีมากเท่าใด ที่อื่น อยู่แห่งเดียวนั้น กลางดวง
รวมลงในความไม่ประมาททั้งสิ้น นี่ ธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ใสเท่า
เป็นหัวข้อรวมอย่างนี้
ดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ ใจหยุดสนิท
เมื่อละความประมาทด้วย อยู่กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย
ความไม่ประมาทเสียได้แล้ว ชื่อว่า มนุษย์ ใจหยุดสนิทอยู่ศูนย์กลาง
มีปัญญา ทรงปัญญาขึ้นสู่ปราสาท ดวงใสที่เกิดขึ้น นั่นคือ ดวงธัมมานุ
สู่ภูมิอันสูงของปัญญา แลลงมาเห็น
ปัสสนาสติปัฏฐาน หยุดนิ่งอยู่ศูนย์
เหล่าพาลชน เป็นผู้ไม่กระวน กลางดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน
กระวายเห็นสัตว์กระวนกระวาย ดุจ
คนขึ้นบนยอดภูเขา แลลงมาเห็น
คนยืนอยู่ บนภาคพื้นฉะนั้น นี่
พอถูกส่วนเข้า เห็นดวงศีลใสหนัก
ขึ้นไป หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงศีล
ถูกส่วนเข้า เห็นดวงสมาธิ ดวงเท่า
กัน หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงสมาธิ
ถูกส่วนเข้า เห็นดวงปัญญา ดวง
เท่ากัน หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวง
ปัญญา ถูกส่วนเข้าเห็นดวงวิมุตติ
หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงวิมุตติ ถูก
ส่วนเข้า เห็นดวงวิมุตติญาณทัสสนะ
หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงวิมุตติญาณ
ทัสสนะ ถูกส่วนเข้าเห็นกายมนุษย์
ละเอียด
นี่ได้เข้ามาถึงกายมนุษย์ละ
เอียด ด้วยความไม่ประมาทแท้ๆ
ถ้าประมาทเข้ามาไม่ได้ไม่ถึงทีเดียว
มาไม่ถึง จะมาถึงกายมนุษย์ละเอียด
ได้เช่นนั้นละก็ เพราะความไม่
ประมาท ไม่เลินเล่อเผลอตัว เป็น
คนแน่วแน่ ใจไม่ประมาท ถ้าเข้าถึง
กายมนุษย์ละเอียด กายมนุษย์ละ
เอียดก็มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ก็
มีแบบเดียวกัน มองไปดูกายมนุษย์
เออ!กายมนุษย์นี่เลินเล่อเผลอตัว
แท้ๆ เพื่อนแซไปทางอื่นเสียแล้ว
ทางที่ละเอียดนี้ไม่มา แต่หาแต่ทาง
ที่ผิด ที่ไม่ถูกต้องร่องรอยทางไป
ของพระพุทธเจ้าพระอรหันต์ เห็น
ที่เดียวว่า มนุษย์นั้นอยากได้สมบัติ
คนอื่นเป็นเบื้องหน้ามาเป็นของตัว
ตัวพยาบาท ปองร้ายหมายมาด
ความวิบัติพลัดพรากอยู่ในกายมนุษย์
ประมาทเลินเล่อเผลอตัว เห็นผิด
จากคลองธรรมที่เป็นทางไปของ
พระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ผิดไป
จากศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ
วิมุตติญาณทัสสนะ นั้นเห็นผิด
กัลยาณมิตร
๑๒
.....
กันยายน ๒๕๓๘