การพัฒนาศักยภาพของพนักงาน : หน้า 115/128

มักจะหยิบใช้จนเคยมือ เพราะใช้ แล้วมันได้อย่างใจ มันก็ปกติล่ะ... ...ลูกน้องก็เหมือนกัน เรามี อยู่หลายคน คนไหนเก่ง ทำงานดี ทำงานได้อย่างใจ เราก็มักจะเรียก ใช้อยู่เสมอ เพราะใช้แล้วได้อย่างใจ ไม่เหนื่อย ไม่อารมณ์เสีย แต่ดูนะ ถ้าเราทำอย่างนั้น จะเกิดอะไรขึ้น คนที่เก่งก็งานโหลด ขณะที่คนที่ ได้เรื่องรองลงมา หรือไม่ได้เรื่อง มีระเบียบและมีความรับผิดชอบดี อย่างไรก็ช่างเขาปะไร ผมไม่ได้มี เราก็ไม่อยากจะเสียเวลา เสีย หรือท่านเหล่านั้นจะเข้าใจผิด! เพราะ เมื่อชั่วโมงที่ผ่านมา ผมถูกตราหน้า จากเขาว่า เป็นคนทำงานไม่เป็น ผมกลับมานั่งทบทวนพฤติ กรรมของตัวเองว่า ที่ผ่านมาผมทำ อะไรพลาดมากมายขนาดนั้นเชียว หรือ เริ่มแรกผมคิดเข้าข้างตัวเอง ส่วนได้ส่วนเสียกับความสำเร็จใน ชีวิตของเขาสักหน่อย เนื้อไม่ ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง ผมจะเอากระดูก มาแขวนคอทำไม บริษัทไม่ ใช่ของ อารมณ์ใช้งาน ในที่สุดคนที่พอจะ ได้เรื่องก็เริ่มสมองฝ่อ เพราะไม่ได้ ใช้งาน ไปๆ มาๆ เราก็จะเหลือ ผมคนเดียวสักหน่อย อารมณ์เหนื่อย หน่ายทำให้ผมคิดเอาตัวรอด คนทำงานให้เพียงคนเดียว แต่ถ้า เรารู้จักยอมเสียเวลาสักนิด ในการ ฝึกฝนคนที่มีแววจะได้เรื่องอยู่บ้าง เต็มตัวว่าไม่ผิด ผมไม่ผิด ผมเพียง ให้ได้มีโอกาสทำงาน ได้พัฒนา ศักยภาพของตัวเองขึ้นมา เราก็จะ แต่ทำอะไรตามอำเภอใจไปหน่อย ค่ำแล้ว ผมกับภรรยาเข้า มีคนที่เราใช้งานได้ถูกใจเพิ่มขึ้นอีก เท่านั้นเอง ผมควรจะบอกเขาล่วง ห้องพระเพื่อสวดมนต์ นั่งสมาธิ หน้าสักนิดว่าที่ผมเข้มงวดกับเขานั้น ก่อนนอน แปลก...วันนี้ทั้งที่ผมเพิ่ง เพื่อฝึกให้เขารู้จักมีระเบียบและรับ ขุ่นมัวมาหมาดๆ ใจผมกลับสงบ ผิดชอบมากกว่านี้เท่านั้น การที่เขา มีแนวความคิดว่าความอิสระ และ ทำอะไรสบาย ๆ ตามใจตัวเองนั้น แม้จะมีสุขในการทำก็ตาม แต่ใน นิ่งยิ่งกว่าทุกวันที่ผ่านมา คำเทศนาของพระอาจารย์ที่ นับถืออยู่ ผุดขึ้นในสมาธิเป็นฉากๆ มันเป็นคำสอนที่เคยได้ฟังมานาน รูปของบริษัทแล้ว มันจะทำให้ส่วน จนครั้งหนึ่งเคยคิดว่า คงลืมเลือน รวมเสียหาย หากมีคนอย่างเขามาก ไปหมดแล้ว แต่มันก็กลับมาในเวลา เข้า เพราะคิดว่าเขาทำถูกต้อง ผม อยากจะบอกเขาย้อนหลังเหมือนกัน แต่คงไม่มีประโยชน์ เสียจริง! หลายคน ดีไม่ดีอาจจะค้นพบว่ามี เพชรเจียระไนที่เปล่งประกายแสง แวววับกว่าเพชรธรรมชาติที่มีอยู่ก็ เป็นได้ ขยันฝึกคนหน่อยนะ ส่วน ไอ้ที่มันเหลือขอจริงๆ ก็ต้องปล่อย ไปล่ะ มีดเล่มไหน ยังทื่ออยู่บ้าง ก็ไปลับเสียให้คมใช้งานได้ จะได้มี มีดใช้เพิ่มขึ้น ไม่ใช่เอะอะอะไรก็ ซื้อใหม่ ซึ่งไม่แน่เหมือนกันว่ามัน คับขันของชีวิต ช่างรู้กาลเทศะ จะคมสมความใหม่ของมันหรือเปล่า ...มีดในครัว เรามีอยู่มาก สู้กับไอ้ที่มีอยู่ให้มันคมไม่ได้ ลูก น้องในออฟฟิศ หมั่นอบรม ให้ กัลยาณมิตร .......... ๑๑๓ กันยายน ๒๕๓๘ แต่มานึกอีกที เขาจะเป็น มายหลายเล่ม แต่เล่มไหนคมเราก็