การทำบุญและศรัทธาในศาสนา : หน้า 78/128

คิดฟุ้งซ่านไม่ได้เป็นอันขาด จะมีเสียงจิ้งจกร้องทัก เจ๊าะ เจ๊าะ เจ๊าะ เจ๊าะ ฯลฯ ทำให้หายง่วงหายฟุ้งทันที ป้าจึงถือว่าเป็นผีกัลยาณ มิตรดีเลิศ สำหรับคุณยาย มารดาของเจ้าของบ้าน ปกติแล้วท่านรักที่ จะอยู่กับลูกสาวคนนี้มาก ท่านว่าลูกของท่านมีหลายคน ไม่มีใคร ใจบุญและมีน้ำใจเท่าลูกคนนี้ เวลาเข้าพรรษาท่านก็จะไปถือศีล ฟังธรรม ค้างวัดป่าซึ่งอยู่คนละฟากถนน มาพรรษานี้ลาไปอยู่กับ ลูกสาวที่พัทยา ซึ่งท่านเคยบอกป้าว่า เป็นลูกที่ท่านไม่ชอบ พรรษาที่วัดอื่น กรณีอย่างนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ พระ ภิกษุบางรูปที่บวชมาตั้งแต่เป็นสามเณร ไม่ได้บวชเพราะมีศรัทธาในศาสนา บวช เพราะครอบครัวยากจน พ่อแม่ไม่มี เงินส่งให้เรียน ก็บวชอาศัยเรียน อาศัย ข้าวชาวบ้านเลี้ยงชีวิต พอมีโอกาสเห็น เงินแสนเงินล้าน ก็ควบคุมจิตใจตน เพราะขายสุรา ป้าคิดว่าไม่ใช่สาเหตุจากการรบกวนของผีในบ้าน เองไม่ได้ คดโกงเงินสงฆ์ไปใช้ใน แน่นอน แต่เป็นด้วยเรื่องของวัดป่าแห่งนั้นแน่ๆ คือเรื่องมีอยู่ว่า โลกียสุข แบกบาปไปแทน เหมือน เวลามีงานบุญที่วัดของเรา เมื่อป้าชวนท่านทำบุญ ท่านก็จะทำแต่ อย่างรายหนึ่งเป็นคนรู้จักกับป้า เป็น ไม่ชื่นใจ เพราะรู้สึกว่าวัดของเรามีคนทำบุญมากมาย รายได้แยะ เศรษฐีขายที่ดินตรงหน้าโรงพยาบาล แม้ป้าจะอธิบายเรื่องงานใหญ่ขยายการเผยแผ่ศาสนาของวัดเรา จุฬาฯ ได้เงินหลายร้อยล้านบาท ศรัทธา แค่ไหน รายจ่ายมากมายยังไง ท่านก็ฟังไปยังงั้นแหละ พอป้าเห็น ในสมภารที่บวชมาตั้งแต่เป็นสามเณร ท่านขอร้องลูกๆ มาร่วมกันทำบุญทอดกฐินที่วัดป่าดังกล่าว โดย เป็นวัดป่าอยู่ไม่ห่างจากวัดแรกเท่าไหร่ ท่านยอมถอนเงินธนาคารจนหมดตัว ๔ หมื่นบาท ป้าจึงเข้าใจดี ป้าชวนมาทำบุญเป็นมูลนิธิให้วัดเราบ้าง ว่าท่านมีศรัทธาชอบทำบุญวัดจนๆ เหมือนที่คนจำนวนมากคิดกัน ไม่ยอมทำ เอาไปถวายสมภารรูปนั้น งานทอดกฐินมีเมื่อปีที่แล้วนี่เอง ให้สร้างวัดให้ดีเป็นสิบล้าน สมภารที่ ป้าเห็นว่าอธิบายไม่ยอมเข้าใจเรื่องเนื้อนาบุญว่าที่ไหนทำแล้ว ว่า ได้เงินแล้วก็สึกหนีหายจ้อยไป เป็นบุญอย่างไร ป้าก็ไม่ทักท้วงห้ามปราม ป้ายังไปร่วมงานด้วย เจ้าของเงินก็เสียใจนักหนา แทนที่จะ คุณยายท่านนั้นรวบรวมเงินทำบุญจากลูกๆ และของท่านได้หนึ่ง แสนบาท ป้ายังพูดเชิญชวนชาวบ้านที่มาร่วมงานอีกประมาณร้อย คนบนศาลาให้ร่วมทำบุญได้อีกห้าหมื่นบาท คุณเชื่อมั้ยคะคุณยายที่ว่านี้ท่านปลื้มใจมาก เพราะวัดดัง กล่าวตั้งแต่สร้างวัดมา ไม่เคยได้รับเงินจากการทอดกฐินเป็นแสน แม้แต่ปีเดียว ท่านอิ่มอกอิ่มใจในบุญของท่าน ไม่กินข้าวถึง ๔ วัน ดื่มแต่เครื่องดื่มทุกมื้อ ท่านว่าท่านดีใจจนกลืนอะไรไม่ลง ป้าก็ อนุโมทนาด้วย คิดว่าท่านคงอิ่มใจเรื่องนี้ไปจนวันตาย เพราะเวลา นี้มีอายุมาก ๓๘ ปีแล้ว นึกไม่ถึงไปเยี่ยมคราวนี้ ไม่พบหน้า ทราบข่าวว่าสมภารวัด นั้นซึ่งบวชมาตั้งแต่เป็นสามเณรจนบัดนี้อายุ ๕๐ เศษ มองภาย นอกดูสำรวมไม่ใคร่พูดใคร่จา ที่ใคร ๆ เห็นใจนักหนาอยากช่วย ท่านทำนุบำรุงเสนาสนะนั่น แอบสึกหนีตามแม่ม่ายเอาเงินวัดไป ด้วยร่วม ๔ แสนบาท ข่าวสุดท้ายพอแม่ม่ายได้เงินมาหมดแล้วก็ นัดแนะกับสามีเก่ามาขู่ทำร้ายให้เลิกกันกลับไปอยู่กับสามีเดิม ตกลง อดีตสมภารที่ว่าก็ต้องไปอาศัยน้องชายอยู่ เป็นที่น่าสมเพช เรื่อง นี้ป้าคิดว่าคุณยายที่ป้าเล่าถึงเนี่ยคงสะเทือนใจมาก จนต้องไปเข้า กัลยาณมิตร ๗๖ เราทุกคนไม่ควรรอนะคะว่า ใกล้ตายก่อน ค่อยสร้าง กุศล เราไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ อาจจะตายวันนี้ พรุ่งนี้ก็ได้ จึงควรต้องรีบกอบโกยบุญ ตั้งแต่วินาทีนี่ กันยายน ๒๕๓๘