การขยายพื้นที่วัดพระธรรมกาย : หน้า 56/128

คณะ ตลอดจนสาธุชนทั้งหลาย ได้ร่วมใจกันพลิกพื้นที่รก ร้างว่างเปล่า ๑๙๖ ไร่ ให้กลายเป็นแผ่นดินที่เขียวชะอุ่ม ร่มรื่นด้วยสวนป่า เป็นสถานที่อันสงบวิเวก เหมาะสำหรับ การประพฤติปฏิบัติธรรม และเป็นพุทธสถานอันศักดิ์สิทธิ์ ของมวลมนุษยชาติ งานเผยแผ่วิชชาธรรมกายได้กระทำอย่างต่อเนื่อง มี ผู้ปฏิบัติธรรมจนเห็นผลด้วยตนเองเพิ่มขึ้นตามลำดับ ทำ ให้พุทธศาสนิกชนจากสถานที่ต่างๆ เดินทางมาประพฤติ ปฏิบัติธรรม ณ บุญสถานอันศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้นเป็นจำนวน มาก จนทำให้พื้นที่ ๑๙๖ ไร่ ไม่เพียงพอสำหรับรองรับ สาธุชน จึงได้ขยายพื้นที่ออกไปอีก ๒,๐๐๐ ไร่ เพื่อให้ เป็นศูนย์กลางการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชนทั่วโลก และเป็นศูนย์กลางการเผยแผ่วิชชาธรรมกาย นับเป็นการ สืบทอดเจตนารมย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่ จะนำสันติสุขอันเกิดจากการเข้าถึงพระธรรมกายไปสู่ชาว โลก ผู้นำบุญสู่เนื้อนาบุญ มีข้อสังเกตที่น่าพิจารณาอยู่หลายประการเกี่ยวกับ บทบาทของพระภิกษุสงฆ์ ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ในยุคปัจจุบัน มีบางแห่งบางสถานที่ ที่พระภิกษุสงฆ์ไม่ สามารถจะเข้าไปเผยแผ่ธรรมะได้สะดวกนัก เช่น ในต่าง ประเทศโดยเฉพาะผู้คนที่ยังไม่คุ้นเคยกับพระพุทธศาสนา การนุ่งห่ม และวัตรปฏิบัติของพระภิกษุสงฆ์ ย่อมจะเป็น ที่แปลกหู แปลกตาของเขาเหล่านั้น แต่การได้มีโอกาส เข้าพูดคุยชักชวนและแนะนำสิ่งที่ดีงามแก่กันและกัน โดย อาศัยความเป็นกันเองทั้งความคุ้นเคยและความใกล้ชิด บางครั้งผู้ที่อยู่ในเพศฆราวาสอาจจะทำได้สะดวกกว่าพระ ภิกษุสงฆ์ ฉะนั้นลำพังจะอาศัยแต่พระภิกษุสงฆ์นำธรรม ออกสู่ประชาชนเพียงฝ่ายเดียวจึงไม่เพียงพอ “ผู้นำบุญ” เป็นผู้ที่จะทำหน้าที่ของกัลยาณมิตร ชัก ชวนและแนะนำชาวโลกทั้งหลายให้มาร่วมสร้างบารมีใน เส้นทางอันประเสริฐ ชักนำให้ญาติมิตรทั้งหลายมีโอกาส สนับสนุนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้กว้างไกล ไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรมด้วยกัน และ กัลยาณมิตร .......... ๕๔ .......... กันยายน ๒๕๓๘