การรักษาความไม่ประมาท : หน้า 18/128

กายรูปพรหมละเอียดนั้นเห็นดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณ ทัสสนะ แล้วเห็นกายอรูปพรหม กายอรูปพรหมก็มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แบบเดียวกัน เมื่อกาย อรูปพรหมเห็นกายรูปพรหมละเอียด ว่า ยังประมาทเลินเล่อเผลอตัวอยู่ ที่เรามาถึงนี้ได้เพราะอะไร เพราะ เราไม่เลินเล่อ ไม่เผลอตัว จึงขึ้น มาได้เพราะตั้งอกตั้งใจ เมื่อเราไม่ เลินเล่อ ไม่เผลอตัวแล้ว รักษา ความไม่เลินเล่อ ไม่เผลอตัวนั้น หนัก ขึ้นไป หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวง ธรรมที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหม เจ็ด ที่เรามาถึงนี้ได้เพราะอะไร เพราะเราไม่ เลินเล่อ ไม่เผลอตัว จึงได้ขึ้นมาได้ เพราะตั้งอกตั้งใจ เมื่อเราไม่เลินเล่อ ไม่ เผลอตัวแล้ว รักษาความไม่เลินเล่อ ไม่ เผลอตัวนั้น หนักขึ้นไป พระปฏิมากร เกตุดอกบัวตูม ใส เหมือนกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า เห็นปรากฏเช่นนี้นะ ใจกายอรูป พรหมละเอียดก็นึกในใจว่า เรามา ถึงนี้ได้เพราะความไม่ประมาท ไม่ เลินเล่อ ไม่เผลอตัว ถ้าว่าประมาท แต่กายที่ผ่านมานั้นอยู่ในภพ เข้า ถึงกายธรรมเป็นกายนอกภพ เลินเล่อเผลอตัว มาถึงที่นี่ไม่ได้ กายธรรม ก็มีตา หู จมูก ลิ้น เท่าฟองไข่แดงของไก่ หยุดนิ่งอยู่ เมื่อเป็นเช่นนั้น ใจกายอรูปพรหม กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายอรูป ละเอียดก็หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวง พรหมนั้น ถูกส่วนเข้า ก็เห็นดวงศีล ธรรมที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหม สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณ ทัสสนะเป็นลำดับ พอถูกส่วนเข้า ก็เข้าถึงกายอรูปพรหมละเอียด ละเอียด หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวง ธรรมที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหม ละเอียด แปดเท่าฟองไข่แดงของไก่ กายอรูปพรหมละเอียดก็มีตา ใจหยุดนิ่งอยู่กลางนั้นพอถูกส่วนเข้า หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แบบเดียวกัน เห็นดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน มองไปดูกายอรูปพรหมหยาบ กาย หยุดอยู่กลางดวงธัมมานุปัสสนาสติ อรูปพรหมหยาบนั้นก็ยังเลินเล่อเผลอ ปัฏฐาน ถูกส่วนเข้า เห็นดวงศีล ตัวอยู่ ยังไม่สนิทชิดชม ยังไม่กลม หยุดอยู่กลางดวงศีล ถูกส่วนเข้า เกลียวกันนัก ยังมีความประมาทอยู่ เห็นดวงสมาธิ หยุดอยู่กลางดวง ที่เรามาถึงนี่ได้เพราะอาศัยอะไร สมาธิ ถูกส่วนเข้า เห็นดวงปัญญา เพราะอาศัยความไม่ประมาทของเรา หยุดอยู่กลางดวงปัญญา ถูกส่วนเข้า จึงมาถึงที่นี่ได้ ก็มาเห็นกายอรูป เห็นดวงวิมุตติ หยุดอยู่ศูนย์กลาง พรหมนั้น เหมือนยังกับคนยืนอยู่ ดวงวิมุตติ ถูกส่วนเข้าเห็นดวง บนปราสาทเห็นคนข้างล่าง หรือ วิมุตติญาณทัสสนะ หยุดอยู่ศูนย์ ยืนบนภูเขาเห็นมนุษย์ยืนอยู่ที่ภาคพื้น กลางดวงวิมุตติญาณทัสสนะ ถูก ฉันใดก็ฉันนั้น เห็นปรากฏทีเดียว ส่วนเข้าก็เห็นกายธรรม รูปเหมือน กัลยาณมิตร ๑๖ กันยายน ๒๕๓๘ กาย ใจ แบบเดียวกัน ตากาย ธรรมมองดูทั้งแปดกายนั่น กาย อรูปพรหมละเอียด กายอรูปพรหม หยาบ กายรูปพรหมละเอียด กาย รูปพรหมหยาบ กายทิพย์ละเอียด กายทิพย์หยาบ กายมนุษย์ละเอียด กายมนุษย์หยาบ เห็นทั้งแปดกายว่า กายเหล่านั้นอยู่ในภพ ซบเซาอยู่ ด้วยกามบ้าง ด้วยฌานบ้าง ด้วย อรูปฌานบ้าง ดึงดูดให้ติดอยู่ เราถึง ได้ติด พอถึงกายธรรมเช่นนี้ หลุด มาได้ เพราะเราไม่ประมาท มานี่ ได้เพราะความไม่ประมาท ประมาท มาถึงนี่ไม่ได้ เรามาถึงนี่ได้เพราะ เราไม่ประมาท แล้วมองไปดูทั้งแปด กาย ตั้งอยู่ในความประมาททั้งนั้น ตั้งอยู่ในกรรมวัฏ วิปากวัฏ กิเลสวัฏ กรรมวัฏ กระทำกิจการงาน หน้าที่ เรียกว่า กรรมวัฏ กิเลสวัฏ