ศาลเจ้าพ่อพะวอ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 9 หน้า 74
หน้าที่ 74 / 128

สรุปเนื้อหา

“ตะวันบ่ายมากแล้ว ไหว้ในรถแล้วกัน พรุ่งนี้ เช้ามืดจะแวะมาให้กราบกราน” ว่าแล้วน้าแหม่ม ก็ยกมือไหว้ ทุกคนก็ทำตาม เบญจ์คงนึกฉงนใช่มั้ยว่าฉันเล่าถึงอะไร ไม่เข้าใจ ก.ม. ที่ ๖๒-๖๓ มีอะไรรึ? ฉันก็จะ เฉลยเดี๋ยวนี้แหละจ้ะ ว่ามีศาลเจ้าพ่อพะวอจะ นั้น คือเมื่อถึง ก.ม. ที่ ๖๒-๖๓ นั้น คนรถ ชลอรถ พร้อมกับบีบแตรแป้น! แป๊น! เป็น ๓ ที่ถ้าจำไม่ผิด พอเขายกมือไหว้ ฉันก็หันขวับ ไปเห็นศาล คนรถใจดีบอกว่า “ศาลเจ้าพ่อ พะวอครับ” เมื่อน้าแหม่มไม่ยอมแวะ คนขับก็ เคลื่อนรถต่อไป น้าแหม่มให้ไกด์กลุ่มประจำ วันออกมาเล่าให้เราฟัง กนกวรรณ หนึ่งในไกด์ กลุ่มนั้นอาสาเล่าให้ฟังดังนี้จะ “พะวอท่านเป็นนักรบชาวกะเหรี่ยงนะคะ สมเด็จพระนเรศวรทรงแต่งตั้งให้เป็นนายด่าน อยู่ที่ด่านแม่ละเมา เพื่อคอยป้องกันพม่าข้าศึก มิให้ข้ามเขามารุกรานไทย ท่

หัวข้อประเด็น

- ศาลเจ้าพ่อพะวอ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

“ตะวันบ่ายมากแล้ว ไหว้ในรถแล้วกัน พรุ่งนี้ เช้ามืดจะแวะมาให้กราบกราน” ว่าแล้วน้าแหม่ม ก็ยกมือไหว้ ทุกคนก็ทำตาม เบญจ์คงนึกฉงนใช่มั้ยว่าฉันเล่าถึงอะไร ไม่เข้าใจ ก.ม. ที่ ๖๒-๖๓ มีอะไรรึ? ฉันก็จะ เฉลยเดี๋ยวนี้แหละจ้ะ ว่ามีศาลเจ้าพ่อพะวอจะ นั้น คือเมื่อถึง ก.ม. ที่ ๖๒-๖๓ นั้น คนรถ ชลอรถ พร้อมกับบีบแตรแป้น! แป๊น! เป็น ๓ ที่ถ้าจำไม่ผิด พอเขายกมือไหว้ ฉันก็หันขวับ ไปเห็นศาล คนรถใจดีบอกว่า “ศาลเจ้าพ่อ พะวอครับ” เมื่อน้าแหม่มไม่ยอมแวะ คนขับก็ เคลื่อนรถต่อไป น้าแหม่มให้ไกด์กลุ่มประจำ วันออกมาเล่าให้เราฟัง กนกวรรณ หนึ่งในไกด์ กลุ่มนั้นอาสาเล่าให้ฟังดังนี้จะ “พะวอท่านเป็นนักรบชาวกะเหรี่ยงนะคะ สมเด็จพระนเรศวรทรงแต่งตั้งให้เป็นนายด่าน อยู่ที่ด่านแม่ละเมา เพื่อคอยป้องกันพม่าข้าศึก มิให้ข้ามเขามารุกรานไทย ท่านเป็นนักรบที่ สามารถมาก เป็นที่เคารพยำเกรงของชาว กะเหรี่ยง และชาวมอญมาก เมื่อท่านสิ้นลง ชาวกะเหรี่ยงจึงตั้งศาลท่านขึ้นมา เมื่อจะเดิน ค่ะ เนื่องจากเจ้าพ่อพะวอท่านเป็นนักรบที่เก่ง กล้า จึงชอบเสียงปืน ผู้ที่เดินทางผ่านไปมาจึง นิยมยิงปืน ถวายท่านเป็นการแสดงคารวะ หรือมิฉะนั้นก็จุดประทัด หรือบีบแตรถวายค่ะ” “พะวอ สะกดยังไงคะ มี ร.เรือ ตรงคำ พะ มั้ยคะ” ลูกแก้วถาม “คือออกเสียง พระวอ หรือ พะวอ คะ” “เอ! ยังไงก็ไม่ทราบ แต่ในเอกสารของ ท.ท.ท. ไม่มีนะคะ วอ ก็สะกด ว.แหวน ตาม ทางก็มักไปบนบานกราบไหว้ขอความสวัสดิภาพ ด้วย อ.อ่างเลยค่ะ” จงเกิดแก่ตน เล่ากันว่าเดิมที่ศาลท่านไม่ใช่อยู่ “พี่คิดว่า พะวอ ไม่มี ร.เรือนะ คงเป็น ตรงเนินเขาพะวอด้านที่เราเห็นหรอกนะคะ ชื่อที่เป็นภาษากะเหรี่ยงกระมัง คงไม่ใช่ พระ อยู่อีกด้านหนึ่งของเขาพะวอค่ะ แต่เมื่อตัด ที่เป็นยศเป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางสมัยก่อน ถนนไปทางใหม่ จึงได้มาสร้างศาลใหม่ คนก็ หรอกนะลักษณ์” ยังนับถือ และถือว่าศักดิ์สิทธิ์มาก แม้เดี๋ยวนี้ ความเห็นของพี่นิภามีสิทธิ์ถูกได้ พอ ๆ ชาวเมืองตากและแม่สอดก็ยังเคารพยำเกรง กับผิดได้นั่นแหละ เบญจ์จำคือถ้าเขียนพระวอ ด้วยมีผู้เล่ากันว่า ใครก็ตามไปล่าสัตว์บริเวณ เขาพะวอ ไม่ว่าด้านหน้าหรือด้านหลังเขา มัก จะเกิดเหตุต่างๆ เช่น เจ็บป่วย หลงทาง หรือ รถเสีย ฉะนั้นแถวนี้อาจยังโชคดีมีสัตว์ป่าหลง เหลือให้เราเห็นก็ได้นะคะ” ขณะที่เล่า เราได้ยินเสียงประทัดดังลั่น กนกวรรณก็บอกว่า “ไม่ต้องตกใจหรอกนะคะ เสียงประทัด กัลยาณมิตร ๗๒ ...... โดยมี ร.เรือแทรก ฉันก็เข้าใจว่าชื่อวอ มียศ เป็นคุณพระ สูงกว่าคุณหลวงไง ไม่ใช่หมายถึง พระภิกษุนะจ๊ะ แต่ถ้าเป็นพะวอ ก็คงเป็นชื่อ บุคคลภาษากะเหรี่ยงแน่นอน ก็ท่านเป็นนักรบ ชาวกะเหรี่ยงนี่นา ยังไงขอผ่านเรื่องนี้ไปก่อน นะจ๊ะเบญจ์ที่รัก ว่างๆ จะไปค้นหาคำตอบ ให้จะ พอรถมาถึง ก.ม.ที่ ๖๘ ก็ถึงเนินพิศวง กนยายน ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More