การเลือกคบคน : หน้า 94/128

เจริญแล้วบนตักของ ฤๅษีทั้งหลายผู้มีปกติ ให้ข้าวและน้ำ” ลูก นกแขกเต้าบุปผกะ กล่าวต่อไปอีกว่า “ข้า แต่พระราชา บุคคล คบคนใดเป็นสัตบุรุษ หรืออสัตบุรุษ มีศีล หรือไม่มีศีล บุคคลนั้น ย่อมไปสู่อำนาจของ บุคคลที่คบนั้น บุคคล คบคนเช่นใดเป็นมิตร เจ็ดพระองค์ เมื่อพระบรม ศาสดาประชุมชาดก แล้วตรัสว่า สัตติคุมพะ ในครั้งนั้นได้มาเป็น พระเทวทัต โจรทั้ง หลายได้มาเป็นบริวาร ของพระเทวทัต พระ ราชาได้มาเป็นพระ อานนท์ หมู่ฤๅษีได้มา เป็นพุทธบริษัท ส่วน ปุปผกะได้มาเป็นเรา ตถาคต หรือเข้าไปซ่องเสพคนเช่นใด ก็ย่อมเป็นเช่นคนนั้น แปดเปื้อนด้วยบาป กรรม นรชนใดห่อปลา เน่า หลานๆ ของป้าน้อย พอจะได้เห็นตัวอย่าง ด้วยใบหญ้าคา แม้ใบหญ้าคาของนรชนนั้น ก็ ของการเลือกคบคนแล้วนะคะ การเลือกคบแต่ ย่อมมีกลิ่นเน่าฟังไป ฉันใด การเข้าไปเสพคน เพื่อนที่ดีๆ จะทำให้เราดีไปด้วย ถ้าเราเลือกคบ พาลก็ฉันนั้นเหมือนกัน นรชนใดห่อกฤษณาด้วย เพื่อนที่ไม่ดีก็จะนำแต่ความเดือดร้อนเสียหายมาให้ ใบไม้แม้ใบไม้ของนรชนนั้นก็ย่อมหอมฟุ้งไปฉันใด เหมือนกับที่ลูกนกแขกเต้าบุปผกะกล่าวว่า “ถ้าเรา การเข้าไปเสพนักปราชญ์ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เพราะ นำใบไม้ไปห่อปลาเน่า ใบไม้นั้นก็จะเหม็น เน่า เหตุนั้นบัณฑิตรู้ความเปลี่ยนแปลงของตน ดุจ ไปด้วย” จริงไหมคะ? เพราะฉะนั้นการที่เราจะ ห่อใบไม้แล้วไม่ควรเข้าไปเสพอสัตบุรุษ ควรเสพ ต้องอยู่ในสังคมไม่ว่าจะเป็นที่โรงเรียนหรือที่ทำงาน แต่สัตบุรุษ ด้วยว่าอสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัต ย่อมจะมีทั้งคนดีและไม่ดีปะปนกันอยู่เสมอ เมื่อ บุรุษย่อมพาให้ถึงสุคติ เราปฏิบัติธรรมมากๆ เข้าก็จะเกิดวินิจฉัยที่ถูกต้อง พระเจ้าปัญจาลราชทรงเลื่อมใสในธรรม หลานๆ ก็จะสามารถแยกแยะออกได้ว่าคนไหนดี กถาของบุปผกะ เมื่อหมู่พระฤาษีกลับมาจากป่า หรือไม่ดี แต่อย่าลืมว่านั่งสมาธิแล้วต้องอธิษฐาน พระราชาทรงนมัสการพระฤาษีทั้งหลายแล้วตรัสว่า ด้วยนะคะว่า ขอให้ได้พบเจอแต่เพื่อนที่ดีๆ มาส่ง “ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ ถ้าพระคุณเจ้าทั้งหลาย เสริมสนับสนุน ให้มีกำลังใจในการสร้างความดี จะอนุเคราะห์ข้าพเจ้า โปรดพากันไปอยู่ในสถานที่ ของกันและกันค่ะ อย่าลืมสวดมนต์นั่งสมาธิก่อน ของข้าพเจ้าเถิด” แล้วพระราชาเสด็จกลับพระนคร นอนทุกคืนนะคะ พวกฤาษีก็พากันเข้าไปในพระนคร พระราชาทรง นิมนต์ให้หมู่ฤาษีอยู่ในพระราชอุทยานทรงอุปัฏฐาก บำรุงตลอดพระชนมายุแล้วเสด็จสู่สวรรคาลัย พระ ราชโอรสก็ทรงปฏิบัติหมู่ฤๅษีต่อมาตลอดพระราชา พบกันใหม่ฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๙๒ กันยายน ๒๕๓๘