ความทรงจำ : หน้า 77/128

ามทรงจำามทรงจํา จากความทรงจํา โดย : อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัดรางกูล ใ ช้ ปี 1 ต ใ ห้ กั ม ค่า ลังจากตามพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวไปเมืองจีนพร้อมกับหมู่คณะกลับมาแล้ว ป้าก็ขึ้นไป ที่ ปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ ตามที่รับปากกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าอาวาสไว้ แต่ป้าอยู่ได้ไม่กี่วัน เพราะสุขภาพคนแก่ไม่เอื้ออำนวย อากาศค่อนรุ่งเย็นจัดมาก ลมก็แรง โรคไอโรคจามเก่าๆ ชักจะตามมา ป้าเลยลาเชียงใหม่เดินทางไปภาคอีสาน ป้าได้พักปฏิบัติธรรมอยู่บ้านญาติที่ทางอีสานนั่นเกือบ ๓ อาทิตย์ เงียบสงบดีมาก เพราะตอนเช้าทุกคนไปทำงาน ไปโรงเรียนกันหมด ป้าก็อยู่วิเวกตามลำพัง ขี้เกียจทำสมาธิ ไม่ได้เลยเป็นอันขาด ผีเรือนบ้านนั้นเสี้ยนเหลือกำลัง เจ้าของบ้านก็ไม่ยอมบอกป้า พอป้าถูกผีทักทายแล้ว เขาจึงเล่าให้ฟังว่า เวลาคุณแม่ของเขามาพักก็เหมือนกัน วันไหนไม่ไหว้พระสวดมนต์แล้วละก็ ต้องถูกเขย่า ตัวให้ตื่นไม่เป็นอันนอนทีเดียว สำหรับป้าไม่ถูกเขย่าตัวหรือถูกสะกิดเหมือนคุณยายท่านนั้น แต่นอนอยู่ยังไม่ ทันหลับก็มีผู้เอาผ้าห่มมาห่มให้ทั้งตัว ป้าปัดผ้าออกเพราะมันร้อนด้วย ผ้าก็ผืนใหญ่หนักมากด้วย ปรากฏว่า ผู้ห่มยิ่งเอามาห่มกดมือไว้แน่นไม่ให้ป้าปัดออก จนป้าตกใจ ลืมตาขึ้นดูเพราะคิดทีแรกว่าญาติเป็นคนห่ม ผ้าให้ ด้วยฝนตกอากาศเย็น เมื่อไม่ยอมให้ปัดออกยังงี้ ผิดปกติแล้ว พอลืมตากลับเห็นแต่ห้องว่างเปล่า เลย รู้ว่าเจอดีเข้าแล้ว รีบหอบหมอนหอบเสื่อลงมานอนชั้นล่าง บอกกับผีเสียงดังๆ ว่า ห้ามตามไปรบกวนอีกนะ ไม่งั้นจะลุกขึ้นทะเลาะด้วย ผีไม่ตามมารบกวนอีกก็จริง แต่ป้าว่าเขาคงคอยมองป้าอยู่ ป้าจะทำสมาธิหรือ ๗๔ กันยายน ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร