อารมณ์และความรู้สึก : หน้า 112/128

เรื่อง มี ก ใ น มี อ มี 1 น มี ากอารมณ์ของคนเรามีสีสัน ชัดเจนจนเห็นได้ด้วยตา เปล่า อารมณ์ของผมยามนี้คง ปรากฏในเฉดสีที่ร้อนแรงเป็นบ้า ความกรุ่น โกรธยังระบุควันอยู่ใน ใจลึกๆ แม้ไม่สาแดงฤทธิ์เดชอะไร มากมาย แต่ก็มีผลข้างเคียงเพียง พอที่จะทำให้ ผมผุดลุกขึ้นจากที่นั่ง ทันทีที่โสตประสาทกระทบเข้ากับ เสียงของมัทนา ภรรยาของผม ซึ่ง มีสีของอารมณ์ในเฉดเดียวกัน แม้ จะอ่อนแสงกว่าก็ตาม “อะไรกันนะสำลี บอกตั้ง หลายครั้งหลายหนแล้ว ทำไมไม่ รู้จักจำ มีดเล่มนี้มันคือจะตาย ก็ ยังชอบหยิบมาให้ใช้อยู่ได้ ไปเอา เล่มคมๆ มาเปลี่ยนใหม่ไป” ต้นเสียงมาจากในครัว เจ้า หล่อนล้งเล้งคนเดียวอยู่พักใหญ่ ได้ยินเพียงคำขอโทษค่อย ๆ จาก เสียงของสำลี แต่เชื่อเถอะอีกเดี๋ยว เดียวก็คงเงียบเสียง “คราวหน้าคราวหลังสังเกต หน่อยนะจ๊ะ” นั่นไง ไม่ทันขาดความคิด เสียงแหวก็นุ่มนวลชวนฟังขึ้น หล่อน ช่างให้อภัยได้ไวอย่างน่าอิจฉา ท่า จะต้องขอเคล็ดลับกันเสียแล้ว ผม จะได้หายขุ่นมัวเสียที ผมคิดขณะ สาวเท้าไปที่ครัว อดไม่ได้ที่จะพลอย อารมณ์ดีไปกับเจ้าหล่อนด้วย นี่ แหละเขาว่า สิ่งแวดล้อมมีผลต่อ อารมณ์ เรื่อง : ตรัย สรณะ ภาพ : ลือพงศ์ ลีลพนัง กัลยาณมิตร ๑๑๐ ....... กันยายน ๒๕๓๘