การบันเทิงในโลกทั้งสอง : หน้า 67/128

as the Lord Buddha said to the monks at Jetavanaram with reference to a righteous lay brother: “Monks, they that are heedful, be they laymen or monks, rejoice in both places equally." (ดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเรื่องธัมมิกอุบาสก แก่พระภิกษุที่เชตวนารามว่า “ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ที่ไม่ประมาท ไม่ว่าจะเป็นฆราวาสหรือบรรพชิต ย่อม บันเทิงในโลกทั้งสองโลกนี้โลกหน้า) = with reference to = เกี่ยวกับ righteous (adj) = มีคุณธรรม มีศีลธรรม lay brother = อุบาสก heedful (adj) = - ไม่ประมาท laymen (n) = ฆราวาส rejoice (v) = บันเทิง So saying, He pronounced the following Stanza, Here he rejoices; after death he rejoices : he that has done good works rejoices in both places. He rejoices, he rejoices exceedingly, seeing the purity of his own past deeds. (เมื่อตรัสดังนั้นแล้ว พระพุทธองค์จึงตรัสพุทธพจน์ว่า ผู้ทำบุญแล้วย่อมบันเทิงในโลกนี้ละไปแล้วย่อมบันเทิง ชื่อว่าย่อมบันเทิงในโลกทั้งสอง เขาบันเทิงยิ่งขึ้น เมื่อ เห็นกรรมอันบริสุทธิ์ของตน) A: Oh, there is something interesting, the last line,...er... “he rejoices exceedingly, seeing the alie purity of his own past deeds. What does it mean? (โอ, มีสิ่งที่น่าสนใจอยู่ตรงบรรทัดสุดท้าย....เอ้อ....ที่ว่า เขาบันเทิงยิ่งขึ้นเมื่อเห็นกรรมอันบริสุทธิ์ของตนในอดีต หมายความว่าอย่างไรครับ) B: According to the parable in Dhammapada, having passed away, the righteous lay brother was reborn in the World of the Tusita gods, that is being a god, he is able to see his wholesome actions done while he was a human being in the temperal world, and so he rejoices exceedingly. (ตามเรื่องราวที่ปรากฏในธรรมบท หลังจากที่ตาย ไปแล้ว ธัมมิกอุบาสกได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต จึงสามารถเห็นกุศลกรรมของตนที่ได้ทำไว้ในโลก มนุษย์จึงบันเทิงยิ่งขึ้น) A: Is it possible for a human being to see heaven or the realm of gods? (ขณะที่เป็นมนุษย์นั้นคนเราจะสามารถเห็นสวรรค์ ได้ไหมครับ) B: Yes, of course. (ได้ครับ) A: How? (เห็นได้ยังไงครับ?) B: With one's divine eye. In other words, with Dhammakaya's eye. If one can make progress in meditation so much that one attains Dhammakaya at the centre of one's own body, with Dhammakaya's eye one can see the way things really are, that is, one can perceive the realms of heaven and hell, the Cycle of Existence, Nibbana, etc. (เห็นด้วยตาทิพย์ นั่นคือตาของธรรมกาย ถ้าคน เราปฏิบัติธรรมได้ก้าวหน้ามากจนบรรลุธรรมกาย ที่ศูนย์กลางกายของตน ก็ย่อมใช้ตาธรรมกายดู ความเป็นไปตามความจริงได้ นั่นคือสามารถเห็น สวรรค์ นรก สังสารวัฏ นิพพาน และอื่นๆ อีก มากมาย) กัลยาณมิตร ๖๕ กันยายน ๒๕๓๘