การทำความดีโดยไม่ตั้งใจ : หน้า 26/128

ช่วยเจือจุนใครต่อใคร และไม่ชอบ อะไรที่ร้ายๆ ศีล ๕ นั้นไม่ได้ตั้งใจ รักษาหรอกแต่ว่าเขาก็ไม่ได้ทำลาย ศีล ความดีอะไรก็ไม่ได้ตั้งใจทำแต่ ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากทำความชั่ว และข้อสำคัญเห็นใครตกทุกข์ได้ยาก แม้ไม่รู้เรื่องบุญเรื่องบาปอะไร ก็มี อารมณ์หวั่นไหว ช่วยอะไรได้ก็อยาก ช่วย คนประเภทนี้กลายเป็นว่าทำ ความดีหรือทำบุญกุศลโดยที่ตัวเอง ก็ไม่รู้ตัว เพราะฉะนั้นเมื่อถึงคราว ละโลกก็พอจะมีความดีนำไปสวรรค์ ได้เหมือนกัน แต่ว่าก็คงไปได้ไม่สูง ผลลงไปตรงนั้น ไม่ได้ตั้งใจปลูก นักเพราะไม่ได้ทุ่มเททำความดี หรอก แต่เนื่องจากเมล็ดผลไม้นั้น สรุปตอบคำถามของคุณว่า แก่จัด พอได้ฝนได้ความชื้น มันก็ คนที่ไม่เชื่อว่า นรก สวรรค์มีจริง งอกยืนต้นขึ้นมา ถึงคราวออกดอก เขาทำบุญเพราะความเคยชิน คุ้น ออกผลมันก็ออก แต่ไม่ดก ออกมา เคยกับการทำความดี เว้นความชั่ว แกน ๆ เพราะไม่ได้รับการใส่ปุ๋ย มาตั้งแต่อดีตชาติหลายชาติ ชาตินี้ แม้ยังหาเหตุผลไม่ได้ ไม่มีอะไร พรวนดินรดน้ำอีกเลย เปรียบเทียบกับคนที่ทำ ความชั่ว ก็ทำตามๆ เขาไป ก็เลย ได้รับผลของการทำความชั่วด้วย แต่ก็ไม่มากนัก ไม่รุนแรงนัก ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ต้องได้ รับผล เพราะฉะนั้นในพระพุทธ ศาสนาจึงได้สอนไว้ว่า เจตนาหรือ ความตั้งใจเป็นเรื่องสำคัญ ตั้งใจ ทำความดีก็ได้บุญเต็มที่ ตั้งใจทำ เป็นตัวชักนำเขาก็ยังเลือกทำความดี ความชั่วโดยไม่ตั้งใจ เขาทำความ ความชั่วก็ได้บาปเต็มที่ แต่ทำแบบไม่ตั้งใจ ผลของการทำความดีโดย ไม่ตั้งใจ หมายความว่า แม้จะทำ ความดีหรือความชั่ว ถ้าไม่ได้ตั้งใจ ทำ การส่งผลก็ไม่เต็มที่ ทำความดี แบบเผื่อเหนียว แบบไม่ตั้งใจ ผลแห่ง ความดีนั้นก็ออกมาไม่มาก เหมือน ชั่วที่ไหนก็ตามไปดู เห็นเขาทำ หลวงพ่อคะ มีละครจอ อะไรก็ทำบ้าง แต่ทำเหยาะแหยะ เป็นเดือดเป็นแก่น ไปอย่างนั้นแหละ ถึงคราวกรรมชั่ว ตัวละครบทอิจฉา ส่งผล ถามว่า ความชั่วได้รับเท่ากับ คนที่นำทำความชั่วไหม ตอบว่าไม่ เท่าเพราะคนที่นำพวกไปทำความ ชั่วเขาตั้งใจทำ ยิ่งนำพรรคพวก คนที่ทำความชั่วตามๆ เขาไป บาง ตู้ที่คนทั่วไปติดกันงอม แงมอยู่เรื่องหนึ่ง ที่มี ข่าวว่ามีหญิงชราคนหนึ่ง แกไม่พอใจที่ตัวอิจฉายังได้ดีอยู่ แก ก็เลยฆ่าตัวตายประท้วง ส่วนนัก แสดงที่แสดงเป็นตัวอิจฉา พอไป คนที่กินผลไม้ กินเสร็จแล้วก็โยน ไปมากเท่าไรก็ยิ่งต้องตั้งใจมาก ส่วน เมล็ดลงไป เห็นดินแถวนั้นร่วนซุย เพราะมีคนเขาไถพรวนทิ้งก็โยนเมล็ด ที่ตัวเองก็ดูไม่ออกด้วยซ้ำว่านั่นเป็น กัลยาณมิตร ๒๔ .... กันยายน ๒๕๓๘