การต้อนรับของลูกนกแขกเต้า : หน้า 93/128

สารถีก็ลุกขึ้น โดยเร็ว เทียม ราชรถแล้วกราบ ทูลว่า “ข้า แต่มหาราชเจ้า ราชรถได้เทียม แล้ว ม้าราช พาหนะมีกำลัง ก็ได้จัดเทียม แล้ว เชิญพระ องค์เสด็จขึ้น ประทับบนราช รถ” มาทั้งคู่ก็ Par ทูลถวายได้" พระราชาทรง พอพระทัยใน การต้อนรับของ ลูกนกแขกเต้า ปุปผกะเป็น อย่างมาก ทรง ชมเชยบุปผกะ ว่า “นกแขกเต้า ตัวนี้ เจริญดี หนอ ประกอบ ด้วยคุณธรรม อย่างยิ่ง ส่วน นกแขกเต้าตัวโน้น พูดแต่คำหยาบคาย จะจับเรา ฆ่าเสีย เราได้ยินนกแขกเต้าพูดจะเอาชีวิตเรา เราจึงหนีมาที่อาศรมนี้” วิ่งไปโดยเร็วดังลมพัด สัตติคุมพะเห็นราชรถ กำลังวิ่งไปเกิดความเคียดแค้น ได้กล่าวว่า “พวก โจรในหมู่บ้านนี้ พากันไปไหนกันหมด ปล่อยให้ พระเจ้าปัญจาลราชหนีรอดไปได้ ท่านทั้งหลายจง เตรียมอาวุธแล้วออกตาม พระเจ้าปัญจาลราชไป ได้กล่าวว่า อย่าปล่อยให้มีชีวิตรอดไปได้” ลูกนกแขกเต้า ง ารัสของพระราชาแล้ว “ข้าแต่พระมหาราชา ข้าพระองค์ทั้งสอง ฉะนั้นข้าพระองค์ทั้งสองจึงต่างกันโดยธรรม” พระราชาเสด็จมาถึงอาศรมของฤาษีทั้งหลาย เป็นพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน แต่พลัดกันไปอยู่ เวลานั้นหมู่ฤาษีทั้งหลายออกไปหาผลไม้ในป่า เหลือ คนละเขตแดน สัตติคุมพะเจริญเติบโตอยู่ในสำนัก แต่ลูกนกแขกเต้าบุปผกะตัวเดียวเท่านั้นอยู่ใน ของพวกโจร ส่วนข้าพระองค์เจริญเติบโตอยู่ใน อาศรม เมื่อนกรุ๊ปผกะเห็นพระราชาแล้วก็รีบออก สำนักของฤาษีในอาศรมนี้ สัตติคุมพะอยู่ในสำนัก มารับเสด็จ แล้วกล่าวต้อนรับพระราชาว่า “ข้าแต่ ของอสัตบุรุษ ข้าพระองค์อยู่ในสำนักของสัตบุรุษ พระมหาราชา พระองค์เสด็จมาดีแล้ว ของสิ่งใด ที่มีอยู่ในอาศรมนี้ ขอพระองค์ทรงเลือกเสวยของ สิ่งนั้น ผลมะพลับ ผลมะหาด ผลมะซาง ผล หมากเม่า อันเป็นผลไม้มีรสหวานเล็กน้อย ขอ ด้วยของปลอม การหลอกลวงด้วยอาการตรงๆ พระองค์ทรงเลือกเสวยแต่ที่ดีๆ น้ำเย็นนี้นำมา การปล้นฆ่าชาวบ้าน การกระทำกรรมอันแสนสาหัส จากซอกภูเขา ขอเชิญพระองค์ทรงดื่มถ้าทรง มีอยู่ในที่ใด สัตติคุมพะนั้นย่อมศึกษาสิ่งเหล่านั้น ปรารถนา ฤาษีทั้งหลายในอาศรมนี้ พากันไปป่า ในที่นั้น ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ ในอาศรมของ เพื่อหาผลไม้ เชิญพระองค์เสด็จลุกขึ้นไปทรง ฤาษีนี้มีแต่สัจธรรม ความไม่เบียดเบียน ความ เลือกหยิบเอาเองเถิด เพราะข้าพระองค์ไม่มีมือจะ สำรวมและความฝึกอินทรีย์ ข้าพระองค์เป็นผู้ ลูกนกแขกเต้าบุปผกะ จึงจำแนกธรรมนั้น แล้วกล่าวว่า “การฆ่า การจองจำ การหลอกลวง กัลยาณมิตร ๙๑ กันยายน ๒๕๓๘