การทำงานและวินัยในองค์กร วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 9 หน้า 114
หน้าที่ 114 / 128

สรุปเนื้อหา

จริงสิ คนมีแววอยู่บ้าง ทนลับขจัดความที่อออกเสีย “กะอีแค่มาสายนาทีครึ่งนาที พูด ระเบียบวินัยของผม เขาทำให้ผม เสียเป็นวรรคเป็นเวร ยังกับว่าฟ้า อารมณ์ไม่ดีเพราะความหย่อนยาน จะถล่มแผ่นดินจะทลายลงต่อหน้า ไม่เอาใจใส่งานของเขา ผมคิดง่ายๆ เพราะการมาสายของกันอย่างนั้น ว่า มันน่าจะเข้ากันไป แต่เพิ่งรู้ภาย แหละ คนอะไรวะไม่รู้จักยืดหยุ่น” หลังว่า เขาไม่คิดอย่างผม เขามี เขาระบายอารมณ์กับเพื่อนร่วมงาน ความเชื่อว่าสิ่งที่เขาทำมันถูกต้อง อีกคนหนึ่ง บังเอิญผมผ่านไปได้ยิน ที่สุดแล้ว หางเสียงเข้า เขาไม่ซุ่มกิริยาหรือสี หน้าสักนิด แม้เห็นและรับรู้ว่า ผม ได้ยินคำวิพากษ์ของเขาเต็ม ๆ อย่าง นน “คุณมาสายจนเป็นนิสัย คุณ ภูชิช” ผมเน้นเสียงเข้ม ไม่ลดราวา ศอกเช่นกัน อยากจะเตือนเขาบ้าง ในเรื่องที่เขามักทำตัวตามสบายเกิน ไ

หัวข้อประเด็น

- การทำงานและวินัยในองค์กร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

จริงสิ คนมีแววอยู่บ้าง ทนลับขจัดความที่อออกเสีย “กะอีแค่มาสายนาทีครึ่งนาที พูด ระเบียบวินัยของผม เขาทำให้ผม เสียเป็นวรรคเป็นเวร ยังกับว่าฟ้า อารมณ์ไม่ดีเพราะความหย่อนยาน จะถล่มแผ่นดินจะทลายลงต่อหน้า ไม่เอาใจใส่งานของเขา ผมคิดง่ายๆ เพราะการมาสายของกันอย่างนั้น ว่า มันน่าจะเข้ากันไป แต่เพิ่งรู้ภาย แหละ คนอะไรวะไม่รู้จักยืดหยุ่น” หลังว่า เขาไม่คิดอย่างผม เขามี เขาระบายอารมณ์กับเพื่อนร่วมงาน ความเชื่อว่าสิ่งที่เขาทำมันถูกต้อง อีกคนหนึ่ง บังเอิญผมผ่านไปได้ยิน ที่สุดแล้ว หางเสียงเข้า เขาไม่ซุ่มกิริยาหรือสี หน้าสักนิด แม้เห็นและรับรู้ว่า ผม ได้ยินคำวิพากษ์ของเขาเต็ม ๆ อย่าง นน “คุณมาสายจนเป็นนิสัย คุณ ภูชิช” ผมเน้นเสียงเข้ม ไม่ลดราวา ศอกเช่นกัน อยากจะเตือนเขาบ้าง ในเรื่องที่เขามักทำตัวตามสบายเกิน ไป จนไม่ยี่หระว่าการมาสายของ หน่อย ขี้คร้านจะได้พนักงานดี เขาจะมีผลกระทบต่อการงานหรือ เด่นขึ้นมาโดย ไม่ต้องไป ค้นคว้าหาจากที่อื่นให้เหนื่อย ต่อใครบ้าง เขาทำตัวเหมือนบริษัท เป็นของเขาเองก็ไม่ปาน ผมข่ม อารมณ์ ใส่เมตตาเข้าไปเมื่อกล่าว ต่อไปว่า ผมเห็นสีหน้าเขาไม่มีความ สุข ทุกขณะที่ทำงานร่วมกัน ท่า ทางซังกะตายของเขาไม่ได้ปิดบังไว้ แต่ผมไม่เก็บมาเป็นอารมณ์ ยังคง ให้งานเขาเพิ่มขึ้น เพื่อจะสอนให้ เขารู้จักรับผิดชอบในหน้าที่ของตน มากกว่าจะปล่อยปละงานที่ เอง ต้องรับผิดชอบ แล้วไปสร้างคะแนน ให้กับตัวเอง ด้วยการให้ความช่วย เหลืองานของแผนกอื่นๆ ที่เขาชอบ มากกว่า ซึ่งผมคิดว่า วิธีนั้นจะ ทำให้ระบบของบริษัทเรารวนมาก กว่ามั่นคง เรามองคนละมุม เพราะเขา “คุณเป็นคนทำงานดีนะคุณ คงคิดว่า นั่นคือน้ำใจล้นเหลือ แม้ ภูชิช ถ้าเพิ่มความใส่ใจอีกสักนิด แต่กาลเทศะก็มิอาจเป็นเครื่องกีด คุณจะเป็นพนักงานที่มีคุณภาพคน ขวาง ผมไม่เห็นด้วยกับความคิด หนึ่งของบริษัทเรา เชื่อผมซีครับ” “เข้าใจ ผมเข้าใจ” สำเนียง นั้นประชดอยู่ในที ป่วยการที่จะ อธิบายต่อ เขาไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะ ยอมรับฟัง ผมจึงเดินเลี่ยงออกมา เสีย ผมรู้ว่า ได้ทิ้งอารมณ์ขุ่นมัวไว้ ค้างคาใจของเขาพอประมาณ ผมเป็นต้นเหตุให้เขาอารมณ์ เสียเพราะความเข้มงวดเคร่งครัดต่อ แบบนั้น ล่าสุด คงเหลือจะทน เขา ระเบิดคำพูดก้าวร้าวใส่ผมต่อหน้าที่ ประชุมบริษัท เป็นวันที่ประสบการณ์ ๑๐ ปี แห่งการทํางานของผมไร้ราคา ที่สุด ผมเคยเป็นพนักงานบริษัทมา หลายต่อหลายแห่ง ผมมักจะได้รับ คำชมเชยจากผู้เป็นหัวหน้างานเสมอ ว่า ผมเป็นพนักงานที่ดี ทำงานเก่ง กัลยาณมิตร นยายน ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More