การแสดงธรรม : หน้า 15/132

(C) ประธาร517เทศ/ 311 มห เค!ถ! มโม | ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ (๓ ครั้ง) ต พี ยถา วาริวหา ปุรา เอวเมว อิโต พิมุน ปริปุเรมุติ สาคร' เปตานํ อุปกปปติ อิจฉิต' ปตภิต ตุมห์ ขิปฺปเมว สมผดุ สงฺเพ ปูเรนฺตุ สงฺกปฺปา มณี โขดิรโส ยถาติฯ จนฺโท ปณฺณรโส ยถา โดย พระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) แสดงธรรมเมี่ฃ วันที่ 4 มกราคม ๒๕๕๘ ณ บัดนี้ อาตมภาพจักได้แสดงธรรมกถา ในอนุโมทนาคาถา แก้ด้วย ยถาฯ ที่พระภิกษุท่านทำภัตตานุโมทนากับท่านอุบาสก อุบาสิกา อยู่เนืองนิจอัตรา ยถานี้เป็นมคธภาษา หาเป็นสยามภาษาไม่ วันนี้จะแปล ความเป็นสยามภาษา ตามมคธภาษา ให้ได้ความเป็นสยามภาษาสืบไป เริ่มต้นแห่งอนุโมทนาคาถา ตามวาระพระบาลีว่า ยถา วาริวหา ปรา ปริปูเรมุติ สาคร ห้วงน้ำอันเต็มย่อมยังมหาสมุทรสาครให้บริบูรถได้ฉันใด เอวเมว อิโต ทิมนี้ เปตานํ อุปกปปติ ทานที่ท่านได้ถวายแล้วในโลกนี้ ย่อมสําเร็จประโยชน์แก่ท่านผู้ละโลกนี้ไปแล้วได้ฉันนั้นนั่นเทียวอิจฉิต ปตฺถิต ศุมห์ ขิปปเมว สมชณต ท่านปรารถนาไว้แล้วอย่างใดตั้งใจไว้แล้วอย่างไร ขอจงสำเร็จตามปรารถนาแก่ท่านโดยฉับพลันเถิด สัพเพ ปูเรนฺตุ สงกปปา ความดำริของท่านจงเต็มเนียมเป็นอันดี จนฺโท ปณฺณรโส ยถา ดัง พระจันทร์วันบัณรลี เหมือนพระจันทร์วันบัณรลี มณี โขสิรโส ยถา เหมือน แก้วมณีอันมีแสงสว่างไสวเป็นอันดี นี้เป็นภัดดาบุโมทนาคาถา ห้วงน้ำที่เต็มเมื่อเต็มมากขึ้นเป็นลำดับมา จนกระทั่งเต็มห้วยหนอง คลองใหญ่น้อยเป็นลำดับขึ้นมา ท่วมทุ่งท่าต่อสายเหมือนดังกับน้ำใน ประเทศไทยนี้ เต็มเปี่ยมหมด ท่วมไปหมด เมื่อถึงน้ำลดก็ไหลลงไป ที่ดอน ไหลลงไปสู่ที่ลุ่ม คลองเล็กไหลไปอยู่คลองใหญ่ คลองใหญ่ก็ไหลไปเป็น ลำดับไป ลงแม่น้ำทั้งห้าสาย แม่น้ำทั้งห้าไหลลงสู่มหาสมุทร ไปเต็มเปี่ยม อยู่ในมหาสมุทรโน้น ไม่ได้มีคลาดเคลื่อนไปทางใดทางหนึ่ง จะล้นไหลไป ข้างหนึ่งข้างใดไม่ได้ แม้เป็นไปในอากาศ ก็ไปเป็นเมมจับอยู่ในพื้นท้องท้า ตุลาคม ๒๕๓๘ ๑๓ กัลยาณมิตร