การอธิษฐานและการให้พร : หน้า 16/132

พอถึงเวลาตกไหลลงไปอีก ลงไป ลู่มหาสมุทรหมด ไม่ได้เคลื่อนคลาด ฉันใด ท่านโมทนาทานที่ท่านให้แล้ว แต่มนุษยโลกนี้ ทานที่ท่านให้แล้ว แต่โลกนี้ ย่อมสำเร็จประโยชน์แก่ ท่านผู้ละโลกนี้ไปแล้วฉันนั้น นั้น แหละ สำเร็จประโยชน์จริงๆ ไม่มี ปัญหา อิจฺฉิด' ปตฺถิต' คุมห์ ขิปฺปเมว สมิชฺฌตุ ผลที่ท่านปรารถนาแล้ว เป็นสยามภาษา ขอจัญไรทั้งปวงจง ระเหิดหายไป สพฺพโรโค วินสฺสติ ขอโรคทั้งปวงจงหาย มา เต ภวตุ วนตราโย ขออันตรายอย่าเกิดมีแก่ ท่านเลย สุขี ทีมายุโก ภว ขอท่าน จงเป็นผู้มีสุข มีอายุยืนเถิด ท่านก็ ว่าครั้งที่ ๒ สพพีติโย วิวชฺชนฺตุ ขอ จัญไรทั้งปวงจงระเหิดหายไป สพฺพ โรโค วินสฺสตุ ขอโรคทั้งปวงจงหาย และตั้งใจไว้ จงสำเร็จแก่ท่านโดย มา เต ภวตวนตราโย ขออันตราย อายุ วรรณะ สุขะ หละ ย่อมเจริญแก่ ยุคคลอูมีอภิวาหกราบไหว้เป็นนิจย่อม เจริญแก่บุคคล อ่อนน้อมต่ออูหลัก หน่ เป็นนิจ นี่ธรรม ๔ ประการ ล่า บัณ ก เป็นธรรมประจำโลก ประจำธรรมเป็นธรรมประจำด้วย พลันเถิด สพฺเพ ปูเรนฺตุ สงกรุ๊ปา อย่าเกิดมีแก่ท่านเลย สุขี ที่มายุโก ขอความดำริทั้งปวงจงเต็มเปี่ยมเป็น ภว ขอท่านเป็นผู้มีสุข มีอายุยืนเถิด อันดีเหมือนพระจันทร์วันบัณรลี ครั้งที่ ๓ สพพีติโย วิวชฺชนฺตุ ขอ หรือเหมือนแก้วมณีโชติรสทรงแสง จัญไรทั้งปวงจงระเหิดหายไป สพฺพ สว่างเป็นอันดี นี่เป็นค่าพระภิกษุ โรโค วินสฺสติ ขอโรคทั้งปวงจงหาย เถรานุเถระได้ทำภัตตานุโมทนา มา เต ภวตวนดราโย อันตรายอย่า เป็นมคธภาษา ขยายความเป็น สยามภาษาได้ความดังนี้ บังเกิดมีแก่ท่านเลย สุขี ที่มายุโก ภว ขอท่านจงเป็นผู้มีสุข มีอายุยืน เถิด เมื่อครบ ๓ ครั้งแล้ว ในตอน เมื่อจบสถาฯแล้ว ท่านก็ให้ สพฺพฯ นี่ก็เป็นสามัญญานุโมทนา หลัง อภิวาทนสีลิสฺส นิจจ์ วุฑฒา คาถา สพฺพีติโย วิวชฺชนฺตุ แปล ปจายิโน จตฺตาโร ธมฺมา วฑฺฒนฺติ /โว่า กัลยาณมิตร / ตุลาคม ๒๕๕ อายุ วัณโณ สุข” พลิ แปลเป็น สยามภาษาว่า ธรรมทั้ง ๔ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อม เจริญแก่บุคคลผู้มีอภิวาทกราบไหว้ เป็นนิจ ย่อมเจริญแก่บุคคลผู้อ่อน น้อมต่อผู้หลักผู้ใหญ่เป็นนิจ นี่ธรรม ๔ ประการนี้สำคัญนัก เป็นธรรม ประจำโลกประจำธรรม เป็นธรรม ประจำธรรมด้วย เป็นธรรมประจำ โลกด้วย ท่านให้พรทุกวัน ยถาฯ สัพพี ให้ทุกวัน แต่ว่าเราว่ากันไม่ ค่อยได้ พรเหล่านี้ ไปลืมๆ เลีย หรือไม่คุ้มคธภาษา เราเป็นไทย แปลเป็นสยามไม่เข้าใจ ไม่เล่าเรียน ศึกษา เพราะเหตุนั้น วันนี้ควรเอา ใจใส่ แปลให้ท่านทั้งหลายเข้าเนื้อ เข้าใจว่า อภิวาทนสีลิสฺส นิจจ์ วุฑฒาปจายิโน จตฺตาโร ธมฺมา วฑฺฒนฺติ อายุ วัณโณ สุข” พลิ ว่า ธรรม ธ: ประการคือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ธรรม ธ เจริญแก่บุคคลผู้กราบไหว้เป็นนิจ ประการนี้ย่อม หรือย่อมเจริญแก่บุคคลผู้มีปกติ อ่อนน้อมต่อผู้หลักผู้ใหญ่เป็นนิจ ธรรม ๕ ประการนี้สำคัญนัก อายุ นั้นคือ อายุยืน เป็น อายุขัย ไม่ตายในปฐมวัย มัชฌิมวัย ใครๆ ก็ขอบ ใครๆ ก็ปรารถนา วรรณะ ผิวพรรณ วรรณะไม่ต้อง ตบแต่งงดงามอยู่เนืองนิจ ตั้งแต่ เด็กเล็กหนุ่มสาวแก่เฒ่าชรามีความ เจริญที่ตน มีความสวยงามอยู่เนือง นิจ เมื่อมีความสวยงามอยู่เนืองนิจ 1