การเคารพและคุณวุฒิในพระพุทธศาสนา : หน้า 21/132

เรื่องนี้พระพุทธเจ้าทรง ก็สูงเป็นลำดับ ให้เคารพซึ่งกันและ กันดังนั้น นั้นเรียกว่าชาติวุฒิ คุณวุฒิเล่า เคารพโดยธรรม ถึงจะเป็นเด็กเกิดใหม่ในวันนั้น หรือ พ่อเณรไม่คิดถึงโยมหรือ พ่อเณรไม่ เห็นเท่านั้น รับสั่งพระอานนท์ให้ หิวข้าวหรือ พ่อเณรไม่คิดถึงบ้าน ประชุมพระภิกษุสามเณรมาพร้อม หรือ เอามือลูบศีรษะเณรอรหันต์ ลูบเนื้อตัวลูบศีรษะ เณรหัวเกลี้ยง รู้จักเดียงสาหรือไม่รู้จักเคียงสาก็ตาม มันก็น่าลูบเล่นนี้ลูบเล่นตามชอบใจ เถอะ แต่ว่ามีธรรมที่มั่นคงเรียกว่า พระพุทธเจ้าเหลือบไปเห็นเข้า โอ คุณวุฒิ ตัดสินสามเณรอายุ 8 ขวบ สำเร็จพระอรหันต์ มีพระภิกษุถาม ได้ สามเณรน้อยสะอาดสะอ้านเรียบร้อย ตายจริงท่าน จับอสรพิษเข้าที่เขี้ยว แล้วไม่รู้ตัว จับช้างพลายเข้าที่งา แล้วไม่รู้ตัว จะตายไม่รู้ตัวแล้ว พอ พระพุทธเจ้าทรงเหลือบพระเนตร กันพระอานนท์ก็ประชุมทีเดียว เข้า ประชุมเช่นนั้นพระองค์ดำรัสออกมา เมื่อพร้อมตามรับสั่ง พระอานนท์ก็ ทูลบอกว่า มาพร้อมแล้วพระเจ้าข้า ทรงรับสั่งว่า โอ! เราตถาคตต้องการ น้ำที่สระอโนดาตมาชำระพระบาท สักหน่อยหนึ่ง ท่านทั้งหลาย ล้าน่า มาได้ก็น่ามาเพื่อเราตถาคต พระ องค์รับสั่งดังนี้ พระอรหันต์ท่านก็รู้ ปัญหานี้ไม่ได้ผูกเพื่อท่าน ผูกเพื่อ สามเณรองค์นั้น พระปุถุชนไม่รู้ ไม่ ตุลาคม ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร รู้ว่าพระองค์ประสงค์อย่างไร จะ เหาะเหินเดินอากาศไปเอาก็ไม่ได้ จะทํา อย่างไร เมื่อไม่รู้ว่าจะท่า อย่างไรแล้ว ก็จะทำ อย่างไรกันเล่า สามเณรก็รู้ทีเดียวว่า ผูกเพื่อเรา สามเณรอรหันต์คว้าเอาหม้อต้มกรัก คล้ายกับขาวปาดตาลเขาเอากระ บอกเหน็บหลังแล้วเขาก็ขึ้นไปท่า น้ำตาลบนต้นไม้นั้น คว้าเหน็บหลัง เข้าได้ ก็ลิ่วไปในอากาศทีเดียว เดี๋ยวเดียวเท่านั้นแหละ ไปเอาน้ำ ที่สระอโนดาตมาถวายพระพุทธเจ้า แล้ว ภิกษุผู้นั้นตกอกตกใจทีเดียว โอ! เราได้ลูบศีรษะพระอรหันต์เข้า แล้ว ตายจริง นี่พระพุทธเจ้ามีพระ ชนม์อยู่ ท่านสงเคราะห์เราหนา ถ้าท่านไม่สงเคราะห์เรา เราก็จะ ตกนรกแย่ทีเดียว ไม่ต้องไปสงสัยละ นี่พระศาสดาท่า การลงเคราะห์มา เช่นนี้