การสร้างสันติโลกา : หน้า 122/132

ทำลายล้างสิ่งเกินว่าเป็น.... คนผู้นั้น ร่วมเป็นเจ้าของสร้างสันติโลกา และ คงไม่คาดคิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น และ นักเดิมอีก ๗๐% เพื่อช่วยให้เขา คงไม่มีโอกาสรับรู้ด้วยว่า ข้อมูล เย็นเจ้าของสันติโลกาอย่างเต็มส่วน อุบาทว์นี้ ถูกล็อคอัตโนมัติให้ล้าง มือของเขายังสัมผัสที่แท่น ค่าสั่งไม่ได้! เพราะป่านนี้แม้แต่คน อัตโนมัดอย่างต่อเนื่อง...เปิด....ด.... ป้อนข้อมูลเอง ก็คงซุกตัวเงียบในที่ ขด รหัสตัวสุดท้ายปรากฏบนจอ มอนิเตอร์ทันการณ์ ปัญญาน้ำตา คลอเบ้าด้วยความดีใจ พัก เพราะเกรงภัยจะมาถึงตัว ปัญญานั่งไม่ติด ลุกลี้ลุกลน เป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็นึกได้ว่า อุทานม่านริมฝีปากที่แห้งผาก สถาปัตยกรรมวิจิตรตระการตรงหน้า ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว วินาทีนั้น ปัญญาตัดสินใจได้ว่า เขาต้องฉลอง ความปลอดภัยของตนเองด้วย ๗๐% ที่เหลือเพื่อสร้าง “สันติโลกา” ให้ สำเร็จให้จงได้ ปัญญาลุกขึ้นยืนด้วยความ สดชื่นกระปรี้กระฝร่า เขาทันหลัง กลับ ละจากที่นั้นด้วยห่วงท่าของ “ลาก่อน....มฤตยูสีเงิน....ถึง ทางเดียวที่จะพ้นอันครายขณะนี้ได้ เจ้าจะมีความสวยงาม แต่เจ้าก็คือ คือเขาต้องกลับบ้าน....แล้ววิดใดเล่า? สัญญาณแห่งความตาย" ป่านนี้เขายังหารหัสลับตัวสุดท้าย ชายหนุ่มผู้มีความหวังเรืองรองใน ปัญญาไม่ลืมที่จะชักชวนมีดร หัวใจ สหายกลับบ้านด้วยกัน แต่มิวายที่ ความมืดโรยตัวรอบอาณา เวลาผ่านไปนาน... นานมาก ไม่พบ!! ปัญญารู้สึกเหนื่อยอ่อน เขานั่งคอ ดก หลับตานิ่ง แต่หูยังได้ยินเสียง หวีดร้องของผู้คน “ใครก็ได้ช่วยไปล้างข้อมูลที่ ศูนย์ฯที่” เสียงโหวกเหวกดังแว่ว เข้ามา ...เสียงด่าทออื้ออึงลอยตาม ลมมา ปัญญาปิดรับสัญญาณจาก กายนอกทั้งหมด ซุกตัวอยู่ในความ เงียบ ...ในความสงัดนั้น เขาแว่ว เสียงของศรัทอาผู้มีความกระตือ รือร้น ในการชักชวนให้เขาเป็น เจ้าของ “สันติโลกา” ต้นกำเนิดของ สันติสุขของมวลมนุษยชาติ ห่างออกไปทุกที ห้วงอวกาศที่มี แสงวอมแวมเล็กน้อย ปรากฏอักษร บนพื้นขาวทิ้งตัวลงมาเป็นข้อความว่า โปรดระวัง!!! มฤตยูรอบตัว ท่านขณะนี้ อาจมีสีเงิน! ผู้คนส่วนใหญ่จะหวนหาความสุข บริเวณ บดบังร่างของปัญญาที่เดิน ชั้นปลายแถวที่เคยได้รับง่าย ๆ ด้วย ความเชื่อว่าเขายังมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิต ดั่งเนรมิตอีกครั้ง หากเหตุการณ์ เลวร้ายมลายไป ปัญญารู้สึกอ่อน ใจกับความติดเหล่านั้น แต่ก็ต้อง ว่าใจละจาก “มายานิรมิต ด้วย ความหดหู่ แต่เพียงลำพัง ยานอวกาศเคลื่อนม่าน มิติ เวลา” พาปัญญากลับคืนสู่บ้านเกิด แม้ตัวเขาเองก็ไม่อาจอธิบายให้ใคร เข้าใจได้ว่า เขากลับมาได้อย่างไร? ร่างของปัญญานอนซบสลบ ไสลอยู่บนผืนแผ่นดิน อึดใจใหญ่ ม่านไปเขาจึงหยัดกายขึ้น ปรือ “มีอะไรเกิดขึ้น ให้นึกถึง เปลือกตาขึ้นมอง โฟกัสสายตาของ "สันติใลกา” แล้วคุณจะปลอดภัย” เขาจับที่ภาพของกำแพงแก้วขนาด คราวนั้น เขาหัวเราะในความ สูงใหญ่ กำแพงนั้นเปล่งประกาย เชื่อของศรัทธา แต่ยามนี้ เมื่อขาด ที่พึ่งเขานึกถึง ๓๐% ของการมีส่วน แสงวับวาม งามจับตา “กำแพงแก้วเบญจรัตน์” จอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น โนแนว...วิทยาสาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ สินเล้น อบขัน หริอใศกเศร้า คามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นข้อคิดดามสมควร โปรดส่งล้มฉนันทางโปรย์เย็ ทรีธาส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้า (อง ถึง สองบรรณาธิการ วารสารก้อยาแ มีดร วงเล็บมุมร่องด้วยว่า “เรื่องสั้น” ทั้งนี้รอให้กายสําเนาเก็บไว้เอง เพรา? ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบกลันลื่นไปให้ สําหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งร่องสมนาคุณไปให้ กัลยาณมิตร 06)0 ตุลาคม ๒๕๓๔