การรักษาศีลและการเจริญภาวนา : หน้า 19/132

การปฏิบัติศาสนาต้องเอาจริงเอาจัง อย่างนี้ อย่าให้โลเลเหลวไหล ตัว ของตัวจะเป็นที่พึ่งของตัวไม่ได้ นี้ เรียกว่า อภิวาทนสีลิสฺส เคารพต่อ หน้าที่ต่อศีลธรรมของตนจริงๆ นี้ เรียกว่าเคารพกราบไหว้อยู่ ไม่ทำ โลเลเหลวไหล ไม่เอาเรื่องอื่นเข้ามา แทรกแซงกลัวจะเป็นอันตรายต่อศีล กลัวจะเป็นอันตรายต่อจาคานุสติ ระลึกถึงทาน กลัวจะเป็นอันตราย ต่อศีล การรักษากาย วาจา ใจ ให้ เรียบร้อย กลัวจะเป็นอันตรายต่อ การเจริญภาวนา หรือไม่ฉะนั้นไม่ ส่งใจไปในที่อื่น ส่งใจไปในพระภิกษุ สามเณร เจริญสาธยายเป็นธรรม ระลึกถึงธรรมว่า เมื่อพระพุทธเจ้า ยังทรงพระชนม์อยู่ เวลาเข้าสู่ที่ ประชุมก็เป็นอย่างนี้ ทำให้เลื่อมใส ปลาบปลื้มอกปลื้มใจ เมื่อเป็นอย่าง นั่งก็เป็นสุข นอนก็เป็นสุข หลับก็เป็นสุข ตื่นก็ปันสุข ก็นก็ไม่กินร้อย กินแต่ดีเป็น ที่เอิยอิ่มของใจ นี้ทำได้อย่างนี้ นี่เป็นตัวอย่างอุบา สกอุบาสิกาที่ดีแท้ๆ ภิกษุสามเณร ก็จะเป็นตัวอย่างของภิกษุสามเณรที่ดี จะเป็นอายุพระพุทธศาสนาไว้กราบ เคารพบูชา ไม่ดูถูกดูหมิ่น ถ้าแม้ว่าเวลาเข้าที่ประชุมเงิน นั้น เอาเรื่องอื่นมาใส่เสีย เรื่อง อะไรต่อมิอะไรมาใส่ เรื่องมีแต่ครั้ง พุทธกาล ไม่ใช่มีแต่ครั้งนี้ มีหญิง พวกหนึ่ง ๕๐๐ คน จะรังควานพระ ศาสดา พระศาสดาก็อยู่ในที่ประชุม เมื่อถึงที่ประชุมนั้นแล้ว พระศาสดา ยังไม่เทศน์ เอาสุราเหน็บไปในพก ในพุง ซ่อนเป็นขวดเล็กซ่อนไป ตุลาคม ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร