การปฏิญาณตนและการทำบุญ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 10 หน้า 89
หน้าที่ 89 / 132

สรุปเนื้อหา

Ūากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโล ๒. ข้าพเจ้าจะเขือฟังคำสอนของพระเดชพระคุณ พระสุธรรมยานเถร หรือบุคคลที่ท่านมอบหมาย โดยไม่มี ข้อแม้ข้ออ้างและเงื่อนไข ข้าพเจ้าจะปฏิบัติตามกฎ ระเบียบ วินัยของ ร.ร.อภิญญาอย่างเคร่งครัด ๔. ข้าพเจ้าจะทั้งใจภิกษาอีกฝนวิชชาธรรมกายและ ไปใน โอ เพื่อความบริสุทธิ์ เพื่อความบริบูรณ์เท่ง พรหมจรรย์ และเพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม โดยไม่คำนึง ถึงอุปสรรคใด ๆ ทั้ง น ปฏิญาณตนเสร็จ ก็มาบอกข้อดีของพี่ เพื่อน และ น้องในวันนี้ แล้วจึงเข้านอน อ้อ! หนูลืมเล่าให้แม่ฟังไปว่า หลวงพี่เปบอกบุญเสาเข็มธรรมกายเจดีย์ด้วย ท่านมีวิธี บอกบุญที่ดีอย่างรวบรัด คือบอกเสร็จให้จองห่าเลย ท่าน ให้ ๑๓ คน ต่อ ๑ เสา จริงๆ แล้วหนูหาไปคนเดียวต่อ เสาแล้ว แต่เมื่อได้หาอีกก็รู้สึกดี เพราะหาบุญได้มากๆ บุญสะสมจะได

หัวข้อประเด็น

- การปฏิญาณตนและการทำบุญ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

Ūากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโล ๒. ข้าพเจ้าจะเขือฟังคำสอนของพระเดชพระคุณ พระสุธรรมยานเถร หรือบุคคลที่ท่านมอบหมาย โดยไม่มี ข้อแม้ข้ออ้างและเงื่อนไข ๓. ข้าพเจ้าจะปฏิบัติตามกฎ ระเบียบ วินัยของ ร.ร.อภิญญาอย่างเคร่งครัด ๔. ข้าพเจ้าจะทั้งใจภิกษาอีกฝนวิชชาธรรมกายและ ไปใน โอ เพื่อความบริสุทธิ์ เพื่อความบริบูรณ์เท่ง พรหมจรรย์ และเพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม โดยไม่คำนึง ถึงอุปสรรคใด ๆ ทั้ง น ปฏิญาณตนเสร็จ ก็มาบอกข้อดีของพี่ เพื่อน และ น้องในวันนี้ แล้วจึงเข้านอน อ้อ! หนูลืมเล่าให้แม่ฟังไปว่า หลวงพี่เปบอกบุญเสาเข็มธรรมกายเจดีย์ด้วย ท่านมีวิธี บอกบุญที่ดีอย่างรวบรัด คือบอกเสร็จให้จองห่าเลย ท่าน ให้ ๑๓ คน ต่อ ๑ เสา จริงๆ แล้วหนูหาไปคนเดียวต่อ เสาแล้ว แต่เมื่อได้หาอีกก็รู้สึกดี เพราะหาบุญได้มากๆ บุญสะสมจะได้มากขึ้นเรื่อยๆ และเสาเข็มนี้ยังได้หากัน เป็นทีม ชาตินี้และชาติต่อๆ ไปจะได้อยู่ด้วยกันทั้งทีม อย่างไม่ขาดใครเลย ด ตอนนี้ นร.อภิญญา HAPn? มาก ที่ได้นั่งสมาธิอยู่ ที่หมู่บ้านปฏิบัติธรรม หนูเองก็รู้สึกสงบ สบายดี ไม่เหมือน ตอนที่เรียนทางโลก ต้องมานั่งกังวลกับเรื่องต่างๆ หาให้ ใจห่างจากกลาง เลยไม่มีความสุขเห่าไหร่ หนูคงยังไม่ได้ บอกแม่ว่า ทุกๆ วันอังคาร ตอน ๐๖.๐๐-๐๓.๐๐ น. หนู ต้องเดินไปที่อาคารสภาธรรมกายสากล เพื่อไปกวาด-ถู สภา ขั้นตอนการกวาด-สภาก็คือ ตอนแรกเราต้องเลือก ไม้กวาดก่อน แล้วไปยืนเรียงหน้ากระดาน เมื่อพร้อมกัน หมดแล้ว พี่เขาจะให้สัญญาณเริ่ม จึงกวาดไปพร้อมๆ กัน ให้เป็นแถวไปเรื่อยๆ จนกว่าจะสุดอาคาร เริ่มแรกที่หนู กวาด หนูจับไม้กวาดไม่ค่อยถนัดเลย ยิ่งต้องใช้ ๒ ไม่ยิ่ง ไม่ถนัด กวาดไปกวาดมาไม้ก็เกือบหลุดจากมือ กวาด นานๆ เข้ามือพองอีกด้วย แต่ตอนนี้ก็ชินแล้วค่ะ มือไม่ พองแล้ว เมื่อกวาดเสร็จก็ถูพื้นต่อ หนูก็ไปหยิบไม้ถูพื้นที่ เรียกไม้ โ เพราะรูปร่างเหมือนตัว 1 นั่นเอง ไม้ 1 นี่ค่อน ข้างหนักนะคะ ต้องจับ ๒ มือถึงจะไหว เสร็จแล้วก็ไป เลือกผ้าที่เหมาะกับไม้ แล้วก็ใส่ผ้า วิธีใส่ผ้านี่ยากเหมือน กันค่ะ ช่วงแรกหนูจะใส่แบบมั่วๆ แต่ก็พอถูไปได้ มีอยู่วัน หนึ่ง หนูก็ใส่แบบมั่วเช่นเคย พอถูไปถูมา ผ้าก็ลื่นหลุด จากไม้ หนูจึงใส่ผ้าใหม่ กูไปแป๊ปนึงผ้าหลุดอีกแล้วค่ะ ปรากฎว่าทุกคนต้องยืนรอหนู เพราะต้องถูไปพร้อมๆ กัน หาให้หนูรู้สึกหน้าแตกขอบกล ตั้งแต่นั้นมา หนูก็รีบให้พี่ เขาสอนว่าใส่ผ้ายังไง พอถูพื้นเสร็จก็เดินกลับไป อ้อ! (ต้อง รอบ ๒) เวลากวาด-ถู หนูจะตรึกใจอยู่ที่ศูนย์กลางกายด้วย เพราะล้าใจหยุดสนิทได้มาก บุญก็จะมากตามไปด้วย แต่ บางวันก็คิดว่า เมื่อไหร่มันจะเสร็จซะที จะหลับคาไม้อยู่ แล้ว หรือไม่ก็หิวข้าวจะตายอยู่แล้ว หนูว่า ได้ว่าอานิสงส์ ของการหาความสะอาดมีหลายข้อเหมือนกัน แต่หนูว่า ได้ ๓ ข้อ คือ ๑. สถานที่สะอาด (ข้อนี้ รูป๏ อยู่แล้ว) ๒. จิตใจละเอียดอ่อนขึ้น ๓. วิมานข้างบนของเราจะสะอาดตามไปด้วย หาทางแม่จะอ่านจดหมายของหนูจนตาลายไปหมด แล้ว พร้อมๆ กับหนูที่เมื่อยมือด้วย หนูขอเขียนอีกว่า 115 แโลก@ 10 500 m7 0©ก- ถ้าแม่เขียนจดหมายตอบมา หมูจะเขียนตอบไปอีกนะคะ ด้วยความเคารพและคิดถึง 1^0111 1^00^ ๘๗ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More