การใช้เวลาอย่างมีค่า วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 10 หน้า 93
หน้าที่ 93 / 132

สรุปเนื้อหา

ขาวโคกเขาแยกดัน ไมที่ไม่มีกิ่วและใบว่า เป็นตอไม้ทุกวันนี่แกเป็นผู้มีบุตรละทิ้วไปแล้ว ถึงเวลาที่แาจะออกบวข สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน ๆ ลานๆ คงเคยได้ยินค่าว่า เวลาและวารี เคยคอยใครแล้วใช่ไหมคะ เวลาที่ผ่าน ไปในแต่ละวัน เราไม่สามารถเรียกกลับคืน หรือ ฉุดดึงให้ถอยหลังกลับไปได้ วารีมีแต่จะไหลไปไม่ ย้อนกลับคืนมา สําคัญขึ้นอยู่กับตัวเราว่าจะใช้เวลา คุ้มค่าแค่ไหน ลองมาฟังนิทานที่ป้าน้อยจะเล่าต่อ ไปนี้นะคะ กัลยาณมิตร STO ตุลาคม ๒๕๓๘

หัวข้อประเด็น

- การใช้เวลาอย่างมีค่า

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เล่า “ไ1119 ในหลายปี โคข ปีในอช ภาพ: แ ทายาท รา ข สมบัติ ต้นไม้จะได้ชื่อว่าต้นไม้เหราะมีกิ่ง ยอด ใบ ขาวโคกเขาแยกดัน ไมที่ไม่มีกิ่วและใบว่า เป็นตอไม้ทุกวันนี่แกเป็นผู้มีบุตรละทิ้วไปแล้ว ถึงเวลาที่แาจะออกบวข สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน ๆ ลานๆ คงเคยได้ยินค่าว่า เวลาและวารี เคยคอยใครแล้วใช่ไหมคะ เวลาที่ผ่าน ไปในแต่ละวัน เราไม่สามารถเรียกกลับคืน หรือ ฉุดดึงให้ถอยหลังกลับไปได้ วารีมีแต่จะไหลไปไม่ ย้อนกลับคืนมา สําคัญขึ้นอยู่กับตัวเราว่าจะใช้เวลา คุ้มค่าแค่ไหน ลองมาฟังนิทานที่ป้าน้อยจะเล่าต่อ ไปนี้นะคะ กัลยาณมิตร STO ตุลาคม ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More