ทวีชัยแลนด์ : หน้า 79/132

ชัยแลนด์” และ “ไร่สรการฤทธิรณ” น้าน้อย ถามไกด์ว่าเป็นสถานที่อะไรหรือ แต่ไกด์ ประจำวันตอบไม่ได้สักคน เดชคักคผู้เคยมา เที่ยวถิ่นนี้มาก่อนจึงอาสาอธิบายแทนจะ “ทวีชัยแลนด์เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อน ใจแบบธรรมชาตินะครับ ภายในเป็นสวนไม้ ดอกไม้ผลเต็มไปหมด ร่มรื่นมากครับ เหมาะ ที่จะเป็นสถานที่พักผ่อน มีที่พักบริเวณพร้อม เลยครับ ถ้าอาจารย์เข้าไปชมคงชอบมาก ถ้า อยากพักนะครับ เราก็ติดต่อกับเจ้าของได้โดย ตรง” “เขาอยู่ที่ไหนเล่าจะ แล้วชื่ออะไร” น้า น้อยสนใจ เลขที่ “เจ้าของชื่อ คุณทวีชัย สุปรีย์ทวีบูรณ์ ครับผม มีบ้านเลขที่อยู่อำเภอแม่สอดนี่เองครับ ๕๕๙® ถนนอินทรคิริครับ” “ดีนะบอกละเอียดดี เผื่อน้าน้อยมาเรา จะได้ดีดต่อล่วงหน้าไง” ใจค่อยไปทวงผมที่กรุงเทพฯแล้วกัน ที่ว่าเภอ เมืองก็มีสถานที่ติดต่อ เบอร์โทรศัพท์ผมก็มี เช่นกัน ที่จริงจะติดต่อที่นี่เลยก็มีคนเฝ้า แต่ บางทีไม่ว่าง จึงต้องติดต่อจองที่พักล่วงหน้า ครับผม” เลยป้าย “ทวีชัยแลนด์” และ“ไร่สรการ ฤทธิรณ” อีก ๕-๖ กิโลเมตร ก็ถึงโรงแรมสร้าง ใหม่ที่เราจะได้พักกันในคืนนี้ แต่เพราะชักเย็น มากแล้ว คือบ่ายจัดจนเห็นเงาต้นไม้ยาวมาก ขึ้น และรู้สึกอากาศในรถเย็นกว่าเมื่อบ่ายต้นๆ น้าน้อยจึงแนะน้าแหม่มว่าอย่าเพิ่งเข้าที่พักเลย จะเสียเวลาเปล่า เดี๋ยวจะไม่ได้ดูอะไรที่ริมเมย น้าน้อยอยากให้พวกเราได้มีโอกาสชมแม่น้ำเมย ร้านค้า และได้ข้ามฟากไปยังฝั่งพม่าที่ตำบล เมียวดีด้วยถ้าเป็นไปได้ แต่ทว่าเสียใจนะเบญจ์ พวกเราต้องผิดหวังจะ เพราะเมื่อไปถึงด่าน ใกล้จะปิดแล้ว พอดีได้ยินเจ้าหน้าที่ศุลกากร หรือตำรวจตรวจคนเข้าเมืองก็ไม่รู้กำลังประกาศ พี่นิภากระซิบ ฉันพยักหน้ารับแล้วปุ๋ย ปาวๆ ว่าเหลืออีกเพียง ๑๕ นาทีด่านจะปิด ใบ้ให้ดูว่าเครื่องเทปได้ทำหน้าที่บันทึกเรียบร้อย ส่งเสียงเรียกคนไทยฝั่งโน้นให้กลับ แล้วเตือน แล้ว พี่นิภายิ้มอย่างพอใจอย่างยิ่ง แล้วถาม เดชศักดิ ์ว่า อะไร” “แล้วไร่สรการฤทธิรณละคะ เป็นไร่ “อ้อ...เป็นไร่ต้นไม้ผลและไม้ดอกเหมือน กันครับ บริเวณที่ตั้งของไร่ก็อยู่ด้านหลังทวีชัย แลนด์นั้นเอง ทิวทัศน์ของไร่นี้ผมชอบมาก พม่ารามัญรวมทั้งกะเหรี่ยงที่อยู่ฝั่งไทยให้ข้าม กลับถิ่นได้แล้ว มีจะนั้นจะถูกจับถูกปรับ พอรถจอดสนิทพี่นิภาก็กระโดดแผล็ววิ่ง ไปที่ด่านถามว่า เราพอจะมีเวลาข้ามไปฝั่ง พม่าไหม เขาว่าอย่าไปเลยจะหมดเวลาแล้ว เสียเงินค่าด่านค่าเรือเปล่า ๆ ฝั่งโน้นไม่มีอะไร ที่ดีๆ ก็ขนมาขายฝั่งไทยหมดแล้ว พี่นิภาเดิน เพราะประกอบไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่สลับซับซ้อน คอตกมาบอกฉัน ฉันก็ปลอบใจว่าเขาคงพูดจริง กัน สวยงามมากครับ เคยดูวิวทิวทัศน์ของต่าง ประเทศในแผ่นภาพอย่างไร ก็สวยเหมือน เราดูฝั่งเราก็พอแล้ว ยังไงฝั่งไทยก็เจริญกว่า แล้วพี่นิภากับฉันเดินมารายงานให้น้าทั้งสาม ทราบตามที่เจ้าหน้าที่บอก เมื่อไม่ได้ข้ามฟากไปเยี่ยมพี่หมองและ ตะละแม่ ฉันก็ยินทอดสายตาข้ามฟากดูบ้าน ริมน้ำของชาวพม่ารามัญ ดูๆ ไปก็คล้ายบ้าน ไทยหลังเล็กๆ ในชนบทนั่นแหละเบญจเอ้ย อย่างนั้นเลยครับ เพราะไร่นี้ใกล้ภูเขากว่าทวี ชัยแลนด์ภายในมีทุ่งดอกไม้สลับไม้ยืนต้นใหญ่ๆ อ้อ...มีบ้านพักหลายหลังไว้บริการนักท่องเที่ยว ด้วยนะครับ เหมาะสำหรับหนุ่มสาวที่มีพละ กำลังชอบเดินไกล เดินบนเนินสูงๆ ต่ำๆ หรือ เดินขึ้นเขามากครับ เจ้าของอยู่กรุงเทพฯครับ คือเป็นบ้านหลังคาจาก ปลูกยกพื้นสูงขึ้นมา ผมมีเบอร์โทรศัพท์ แต่ไม่ได้เอามา ถ้าใครสน ตุลาคม ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร เสียเป็นส่วนใหญ่ เข้าใจว่าหน้าน้ำ แม่น้ำเมย