การสร้างบารมีและความสำเร็จ : หน้า 30/132

ใจของท่านไม่เคยคลาดจากกลางของ แม้บัดนี้ท่านจะละโลกไป กลางเลย แล้ว แต่ก็ไม่เคยหยุดยั้งในการสร้าง บารมี ยังคงท้าวใจหยุดนิ่งเพื่อมุ่งสู่ ที่สุดแห่งธรรม ความแตกต่างของหลวงพ่อวัด ปากน้ำกับพวกเรานั้น ต่างกันราวฟ้า กับดิน มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ท่านต่างจากเรา มากก็คือ “ท่านมีใจใหญ่ กล้าคิดการ ใหญ่...คิดที่จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม ซึ่งยังไม่มีใครเคยไปถึงเลย คิดที่จะรื้อ สัตว์ขนสัตว์เข้าพระนิพพาน ตราบใด ที่สัตว์โลกยังเข้าพระนิพพานไม่หมด ท่านจะขอเข้าพระนิพพานเป็นคนสุด ท้าย” ใครที่กล้าคิดได้เช่นนี้ ต้องไม่ใช่ บุคคลธรรมดาอย่างแน่นอน จะต้อง เป็นผู้มีบุญบารมีแก่กล้ามากจึงกล้าคิด กล้าพูด และกล้าท่าการใหญ่เช่นนี้ ล้าบารมีน้อยน่ะหรือ แค่คิดก็คิดไม่ ออกแลว สิ่งนี้เป็นความคิดที่น่าทึ่งมันติด อยู่ในใจพี่เณรตลอดมามิรู้ลืม ผู้ที่จะ เป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้ต้องกล้าคิดการใหญ่ โดยทั่วไปความยิ่งใหญ่ของบุคคลคน หนึ่งจะถูกกำหนดโดยขนาดของใจของ คนๆ นั้น ความสําเร็จทุกสิ่งทุกอย่าง เมื่อเรารามใจให้หยุดนิ่งได้ เป็นผลผลิตมาจากความคิด ชนาดของ ใจจะมีหลังยิ่งเหนือสิ่งอื่นใด ความสําเร็จถูก าหนดโดยขนาดของ ความคิดของเราเองถ้าเราคิดการใหญ่ ศูนย์กลางกายเป็นศูนย์รามแห่งหลังทั้งมาล ผลสำเร็จย่อมยิ่งใหญ่ ความคิดที่ยิ่ง ใหญ่มักจะก่อให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์อย่าง ที่เราคาดไม่ถึงอยู่เสมอ ความอยากรู้อยากเห็นย่อมเป็น ธรรมดาของผู้มีปัญญาบารมี ส่วนผู้มี ตอนนี้เหละ ดักยภาหในตัวของเราจะถูกน่า ออกมาให้ อย่างสมบูรณ์ สุด บุญน้อยแม้ได้ฟังแล้วก็เฉยๆ แถมยัง จะต้องเป็นผู้มีบุญเก่าอันสั่งสมมาดีแล้ว วัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนได้ค้นพบ ไม่อยากจะฟังอีกด้วย ค่าว่า “ที่สุดแห่ง ธรรม” ไม่ใช่จะได้ยินกันง่ายๆ ผู้นั้น เท่านั้น และต้องมีผู้รู้แจ้งบังเกิดขึ้นแล้ว จึงน่าสิ่งเหล่านี้มาบอกกล่าว หลวงพ่อ กัลยาณมิตร /T- 7 ตุลาคม ๒๕๓๘ ก่อนใครด้วยวิธีการหยุดใจเข้าไปสู่กลาง พระธรรมกาย ท่าใจหยุดในหยุด ๆ