วิถีชีวิตและความห่วงใยของพระราชา : หน้า 41/132

ยากไร้ ที่ดูเหมือนด้อยค่า ให้กลับกลายเป็นผู้ที่มีวิถีชีวิตที่ บ้านแทบทุกคนนุ่งซิ่นไหมมัดหมี่ ซึ่งมีลวดลายสีสันต่างๆ ทรงคุณค่า น่ายกย่องชื่นชม เป็นดุจดั่งอัญมณีชีวิตของ แผ่นดิน เมื่อประมาณเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๐๓ เกิด อุทกภัยน้ำท่วมที่จังหวัดนครพนม ราษฎรได้รับความ เดือดร้อนอย่างหนัก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงห่วงใยใน ความเป็นอยู่ของประชาชนเป็นอย่างมาก ทั้งสองพระ องค์จึงเสด็จฯเยี่ยม พระราชทานเครื่องอุปโภคบริโภค เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนแก่ราษฎร แม้กำลังประสบ สวยงามมาก สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้ทอด พระเนตรผ้าไหมเหล่านั้นด้วยความสนพระราชหฤทัยยิ่ง ทรงซักถามได้ความว่า ผ้าไหมมัดหมี่นี้ทอไว้ใช้กันเองใน ครัวเรือน ไว้ใช้ในโอกาสพิเศษสำคัญงานบุญกุศลหรือมี เจ้านายบุคคลสำคัญมาเยือนบ้านเมืองไม่ได้ทอขาย เพราะ ถ้าขายก็จะได้ราคาถูก ไม่คุ้มกับเวลาและแรงงาน สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถทรงตระ หนักทันทีว่า แท้ที่จริงราษฎรมีสมือทางงานศิลปะที่สะสม ทุกข์ภัย แต่เมื่อทราบข่าวคราวการเสด็จมาของล้นเกล้า ในอยู่ในตัว ซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาแต่ครั้งบรรพบุรุษปู ล้นกระหม่อมทั้งสองพระองค์ ราษฎรจากอำเภอต่างๆ พากันมาเสารอรับเสด็จกันอย่างเนืองแน่น ผู้หญิงชาว ย่า ตา ยาย สายเลือดไทยเหล่านี้มิใช่เพียงเสียสละหยาด ชีวิตของแผ่นดิน สิงหาคม ๒๕๔๐ Am๙Ž ^ลยาณ2ตร อ่านต่อหน้า ๔๕