การสนทนาระหว่างเพื่อนเก่า : หน้า 118/132

ฉันเคยคิดมาตั้งแต่เด็กนะตฤณ คิดว่าตัวเองไม่ใช่เด็กแต่เป็น คนแก่ที่ผ่านเหตุการณ์มากมาย ทั้งตีและร้ายที่เกิด ท้าแล้ว อีก ฉันเบื่อ อยากไปโล้นสภาพน่า เบื่อน่ากลัวเหล่านี้แต่ไม้หนทาง ไป ฉันเบื่อจริง 7 ว่ามันต้องมีหาง ออก แต่ฉันหาไม่เจอ ใครเรียกเรา ผมมองหา พบว่า เธอคือเพื่อนเก่าสมัยเรียนชั้นประถม “กานคาใช่ไหมครับ ไม่ได้พบ กันเป็นสิบปีแล้ว อยากคุยด้วยจัง จะ รีบไปไหนหรือเปล่า ไปคุยกันในร้าน อาหารตรงหัวมุมลักครู่ได้ไหม” “ได้ค่ะ” เราสั่งเครื่องดื่มมาคนละแก้ว ผมเป็นฝ่ายถามเธอก่อนว่า ใช่ไหม” “กานดาก็จบเทอมนี้เหมือนกัน “ใช่ ตฤณอยากห่างานมากหรือ” “แหม คนเราเรียนจบมาแล้ว รอบยังดังระเบิดเถิดเทิงไปเลย” ผมพูดยิ้มๆ เธอไม่ยิ้มตามกลับพูดเสียง “บอกตรงๆ ว่าฉันไม่เคยคิดจะขึ้นเวที ประกวดเลยจริงๆ อย่าว่าแต่การแต่ง ชุดปิดนิดปิดหน่อยขึ้นไปโชว์ให้ใครต่อ ใครดูเลย แม้กระจกเงาในห้องน้ำฉัน ยังไม่กล้ามองต่ำกว่าล่า คอของตัวเอง มันกระดากใจยังไงบอกไม่ถูก จากค่า พูดตรงนี้ท่า ให้ผมนึกย้อน ไปเห็นภาพ... เด็กนักเรียนหญิงที่แต่ง ตัวเรียบร้อย ถูกระเบียบงดงาม เป็น ตัวอย่างที่อาจารย์ฝ่ายปกครองบอกให้ เราก็อยากจะรู้นะว่าสามารถเอาความ นักเรียนหญิงดูเป็นแบบอย่าง รู้มาใช้ได้มากแค่ไหน ชีวิตการทำงาน มีรลชาติเหมือนสมัยเรียนไหม มัน ห้าทายออก กานดาจะไปสมัครงานที่ ไหนแล้วยัง” ขณะผมนิ่งกับความคิดย้อน หลัง เธอพูดต่อว่า “คนเราถ้ามีหน้าตา รูปร่างเหมือนกันหมดได้คงจะดี จะได้ ไม่มีการเล็งแลในเรื่องเพศ ก่อให้เกิด คนเดินออกมาจากโต๊ะด้านใน ตรงมา หนังสือพิมพ์แทบทุกวัน เห็นแล้วใจ หาเรา หดหู่จริงๆ” ถามเธอแล้วก็พอดีมีชายวัยกลาง ปัญหาน่ากลัวอย่างที่มีข่าวในหน้า “ขอโทษที่ขัดจังหวะการสนทนา ค่าพูดน้าเสียงและแววตาที่แสดง ของคุณสองคน นี่ครับนามบัตรของผม ล้าคุณสนใจอยากขึ้นเวทีประกวดนาง งามคราวนี้ โทรติดต่อผมได้ทันทีเลย นะครับ ขอบคุณ” แล้วเขาก็เดินออก จากร้านไป “เจอแมวมองเข้าแล้ว สนใจ หรือเปล่า อันที่จริงก็ไม่เลวนะ มี ออก ตรึงผมสู่ห้วงคิดด้วยมุมมองแปลก กว่าเคย.... ผู้หญิงคนนี้ไม่เชยแต่เธอคิด แบบคนย้อนยุคย้อนสมัย ถ้าเธอเป็น คนแก่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของ เรา อายุและความคิดของเธอจะกลม กลืนไม่ขัดแย้งกันอย่างที่เห็น... “ฉันเคยคิดมาตั้งแต่เด็กนะตฤณ ปริญญาทางการศึกษาแถมตำแหน่ง คิดว่าตัวเองไม่ใช่เด็กแต่เป็นคนแก่ที่ผ่าน นางงามควบ แหล่งงานที่ไหนก็ยินดีอ้า เหตุการณ์มามากมาย ทั้งดีและร้ายที่ แขนรับทั้งนั้น บางคนเป็นนางงามตก เกิดช้ำแล้วซ้ำอีก ฉันเบื่อ อยากไปให้ กัลยาณมิตร บั^?า สิงหาคม ๒๕๕๐