การทำบุญและความเชื่อ : หน้า 76/132

ทำบุญให้ได้รับบุญแล้วจริง รู้แล้วยังงี้จะได้มีกำลังใจท่าบุญให้ต่อไป แต่ที่รู้สึกเขิน เดียวกันฆ่าข่มขืนตายเมื่อปลายเดือน ก็ตรงที่ เฮ้อ... ความลับไม่มีในโลก คิดอะไรอยู่ในใจแท้ๆ คนด้วยกันถ้าไม่มี พฤษภาคม ๒๕๕๐ อภิญญาจิตไม่รู้ แต่พวกเทวดาเขารู้ ต่อไปจะคิดอะไรๆ ก็ต้องระวังหน่อย ขนาดรู้ว่าคิดอะไรอยู่ในใจเทวดารู้ ป้าก็ยังไม่วายอุตริคิด คือ พอชื่นชม กระเช้าดอกไม้ไปได้ครู่หนึ่ง ป่าก็คิดว่า “ขอบคุณนะคะเทวดา ดอกไม้เนี่ยก็สวย ดีหรอก แต่ไม่อิ่ม... เพราะมันกินไม่ได้” ผู้ตายได้มาปรากฏร่างให้พวกเรา ท่านหนึ่งเห็น ผิวพรรณหน้าตาผ่องใส เล่าเรื่องว่า “ตอนหนูตาย จิตใจของ หนูเศร้าหมองเป้นทุกข์มากตกใจถึงที่สุด และโกรธแค้นคนร้ายเป็นที่สุดด้วย นี่ป่าคิดในใจจริง ๆ เรื่องอย่างนี้พูดให้คนด้วยกันได้ยินได้ยังไง เขาจะว่าได้ ว่าป่า “ตะกละ, ปะไร คิดหน่อยเดียวเท่านั้นแล้วก็ลืมสนิท มาสะดุ้งใจ ต้องคิด ครั้นแล้วก็มียมทูตสองตนมาจับตัวหนูไป หนักเอาก็ตรงที่ ต่อมาอีกอาทิตย์เดียว ก็มีผู้นำแจกันดอกบัวขาว กระจาดใส่ผลไม้ พร้อมทั้งถามว่า เวลานี้นึกถึงบุญอะไร หลายชนิดผลงาม ๆ หนึ่งกระจาด และที่พิเศษที่จุดที่ป่าต้องยิ้มแป้นก็ตรงที่ ที่ทำไว้ออกบ้างมั้ย หนูนึกดูแล้วลาง กระจาดใส่เห็ดโคนสดๆ คอกงามมาก กำลังน่ากินอีกหนึ่งกระจาด บอกว่าพระ- เลื่อนไปหมด นึกอะไรไม่ออก ชั่วครู่ อินทร์ฝากมาให้ สั่งว่าให้หาของแปลกๆ ไม่มีขายทั่วไปในท้องตลาดมาฝากป่าหวิน หนูนึกถึงว่าเพื่อนของหนูชื่อหนิง (คุณ เขาพูดว่า “หนูไปหาซื้อของที่ตลาด ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลก พ&ดีเห็นรถสองแถว สิราณีย์ สระไทย) เคยมาชวนให้ร่วม นาจากหมู่บ้าน มีคนลงจากรถถือเห็ดพวกนี้มาสองลุง เกือบสองก็ใล หนูเห็นว่า ทำบุญสร้างสภาธรรมกายสากลของวัด ปันแปลก ฤดูนี้ไม่ใช่เวลามีเห็ดก็เลยขอซื้อหมดเลย จัดใส่กระจาดเนี่ยมาให้ป่า เวลานั้นหนูมีสตางค์ติดตัวอยู่แค่ ๑๒ ตามค่าสั่ง จัดไปก็นึกไม่สบายใจไป ปาจะนึกตำหนิหนูหรือเปล่า..... ก็ไม่รู้ เอา ของกระจอกๆ มาฝาก ปากินเป็นรึเปล่าของบ้านนอกเนี่ย” ป่าต้องตอบตามความจริงว่า “เห็ดโคนเป็นของกินวิเศษที่สุดที่ป่าชอบ เทวดาอุตส่าห์รู้ใจ ขอบใจหนูมากที่สุดเลย” ป้าชอบกินเห็ดโคนจริงๆ ชอบมาตั้ง แต่เด็กๆ วิ่งไปหาจากกอไผ่หลังบ้านที่บ้านนอก แม่ของป่าจะนำมาต้มกับเกลือ นิดหน่อย บีบมะนาว แค่นั้นก็กินข้าวกันลืบอิ่ม ยิ่งในเวลานี้ป่ามีอายุมาก แก่ชรา รู้สึกเบื่ออาหารเนื้อสัตว์ยิ่งขึ้นทุกที กินเนื้อเขาก็เหมือนกินเนื้อพวกเรากันเอง ไม่รู้ วงศาคณาญาติไปเกิดเป็นสัตว์ที่เรากำลังกินมั่งรึเปล่า ชอบกินเห็ดโคนสดๆ มา เป็นสิบปีแล้วกระมัง จึงเป็นของขวัญที่ถูกใจที่จุด ยังมีอีกเรื่องเด็กสาวบอกว่า พระอินทร์สั่งให้มาขออนุญาตป่า “ขอให้หนูไป นวดขาให้ป่าที่บ้านด้วย เพราะตอนนี้ป่ากำลังปวดขามาก นวดแล้วจะหาย ปา จะอนุญาตมั้ยคะ ถ้าอนุญาตหนูจะตามปากลับเย็นที่เลยค่ะ” นี่ก็แปลกประหลาด ไม่น้อย เมื่อสองสามวันที่แล้วลูกสาวของป่าไม่อยู่ ไปพยาบาลพ่อของเขาที่โรง พยาบาลต่างจังหวัด ป่าจึงต้องเดินทางไปพบหมอที่รักษาป้าตามนัด คงจะเดิน มากไปหน่อย กลับจากโรงพยาบาลในวันนั้นก็ปวดเข่า ปวดขามากกว่าปกติเรื่อย มา ลูกสาวกลับมาบ้าน ป้าก็เกรงใจเห็นลูกเหนื่อยมาก ก็ไม่บอกเรื่องอาการปวด กับลูก กับใครๆ ก็ไม่บอก เจ็บได้เจ็บไปสู้อดทนเอา เอ....ทำไมเทวดารู้ด้วย ว่าไว้ นะคะ ใครที่ชอบคิดอะไรๆ ไม่ดีๆ ต้องรู้จักอายเทวดาท่านมั่ง จะถูกตำหนิและ รังเกียจเอา เรื่องที่สองเป็นเรื่องที่ทางยมโลกแนะนำผู้ที่ตายแล้วผู้หนึ่ง ให้มาขอบุญ สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว ถ้าคุณสนใจข่าวอยู่บ้าง คงว่าเรื่องพยาบาล สาวผู้หนึ่งประจำอำเภอแห่งหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษ ถูกลูกจ้างชายที่ทำงาน กัลยาณมิตร ๗๔ สิงหาคม ๒๕๔๐ บาท อยากทำ ให้เป็นเลขเก้า จึงยืม เพื่อนอีก ห' บาท เป็น ๑๗ บาท ฝาก หนึ่งไปทำบุญ พอเล่าเท่านี้หนูเห็นมี ดวงสว่างเกิดขึ้นที่ตัวหนู ความสว่างแผ่ กว้างขึ้น ทำให้ใจหนูอิ่มเอิบหายเศร้า หมอง แล้วหนูก็เห็นเรื่องราวเหตุการณ์ ในอดีตที่หนูเคยท่าร้ายผู้ชายคนนั้น หนู ทำกับเขาไว้หนักหนาสาหัส นับเป็นสิบ เท่าที่เขาท่ากับหนู ใจของหนูเลยหมด ไม่ต้องไปแบกเองชอง คนอื่น ใต้มายุ่งในตามจนก ติดแต่ไขแค่ตัวเราเองให้ดี ที่จัดหอแล้ว ไม่สร้างบาป ใหม่ สะสมแต่บุญกุศลแอบ ไปไม่มีบ่อต้อ เมา ราก็จะ ไมโะโยชติ ตุ้มค่ากับไ เกิดมาในชาตินี้